Familiedag in Lelystad

[janestarz]

Omdat de Nijm familie over bekant het hele land verspreid woont zien we elkaar natuurlijk veel te weinig. Ik geloof dat er jaren zijn dat ik mijn stiefmoeder maar 2x zie over het hele jaar, en dan met haar verjaardag in november en met kerst in december. De fam uit Drenthe is nog veel verder weg (en zie ik nooit, of hooguit ook bij die twee gelegenheden).
Gelukkig organiseren we soms een familiedag. Met Covid even niet, maar afgelopen zondag was het weer zover. We reden allemaal naar Lelystad - niet een plaats waar we normaal gesproken zomaar naartoe zouden reizen, maar wel eentje die voor eigenlijk iedereen goed aan te rijden was. Voor ons uit Eindhoven was het 'slechts' anderhalf uur. Voor de meute uit Nijeveen een ruime drie kwartier.

We begonnen met koffie bij de Kok Experience - een groot restaurant, nee bioscoopcomplex, nee escaperoom. En na de koffie met gebak mochten we inderdaad in drie groepen de escaperoom in. Omdat één van de escaperooms een bier-thema had waar ook bier geschonken werd, moesten de jongste telgen even wisselen met ouderen en Christiaan was meer dan blij om 'het Biercafé' escaperoom te gaan proberen. Verder zat ik met Oom Hans, neefje Nils (hoe is Nils alweer negentien jaar oud?!), tante Femmie, Christiaan en Jos in het Biercafé.

Ik ben geen ervaren escaperoom-ganger, maar deze was wel een beetje frustrerend. Ik vond hem heel rechtlijnig. Er waren meerdere dingen om te proberen en we vonden meerdere kastjes en sloten die met een viercijferige code open moest kunnnen, maar geen van de codes werkte. Ik ben 'gewend' dat een goede escaperoom meerdere puzzeles tegelijk kan draaien, dus de deelnemers kunnen in groepjes opsplitsen en met een voor hen leuke puzzel bezig gaan, waarna op het einde alle puzzels bij elkaar komen om de kamer te openen. Dat was hier niet het geval.

Nadat we het slot van de de kluis en daarna de kassa van het 'biercafé' hadden weten open te krijgen, liepen we stuk op een rekensom-puzzel. We hebben zeker een half uur verspild om die kassa open te krijgen, en daarna liepen we vast. Je kon niet verder met andere puzzels, want alles wat we vonden had een vier-cijferige code nodig en geen van de codes leek te werken op geen van de sloten.
Ook hoorde ik na afloop dat de kastjes met slotcode een knop hadden die je niet in moest drukken maar die je naar beneden moest schuiven om hem open te maken. Dus wellicht had één van de vele codes die ik had geprobeerd wel gewerkt, maar snapte ik gewoon niet hoe het kastje werkte. Of het was gewoon een afleidingsmaneuvre, wat ik dan wel weer grappig vind.
Het meest frustrerende vond ik nog wel dat er een heuse pubquiz in de escaperoom zat, waar je acht multiple choice vragen moest beantwoorden, en elke vraag gaaf punten (dus weer een rekensom). Maar je kon dus acht vragen fout hebben, en dan zat je op die som compleet vast.

Slechts één van de drie groepen is uit hun escape room ontsnapt, dus dat was wel leuk. Ik was na veertig minuten meer dan klaar om de handdoek in de ring te gooien. Ik kan er niet zo goed tegen als een spelletje niet lukt en als ik het idee heb dat ik geen kans heb om te winnen. Laat dan maar.

Daarna gingen we lekker lunchen. Iedereen kreeg een 12-uurtje met een klein kommetje soep, een spiegeleitje op brood en een kroket op brood, en een bakje frietjes. Voor mij was er een aangepast menu met kipnuggets in plaats van een kroket en geen plakje ham onder het ei. Het was super geregeld en het was méér eten dan ik opkon. Calorieën tellen for the win!

Het was ook fijn om met de nichtjes uit Drenthe te praten. Nicht Gea vertelde over een vriendin die 'vegan' kaas maakte van biologische koeienmelk (ehhh...?) en met Linda kon ik even babbelen over haar man Danny, die nu een rolstoel heeft zodat hij wat energie overhoudt en een scootmobiel voor thuis.

We hebben nog uitgebreid zitten kletsen tot ik het wel weer tijd vond om in de auto op huus an te goan. Het was een geslaagde dag!