![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
janestarzHet is weer eens een dramatisch tuinjaar. De lente bleef lang koud. Toen de (bodem)temperatuur eindelijk een beetje goed was, was het maandenlang veel te nat. Zou het eraan liggen dat het een El Niño jaar is? En tegen de tijd dat we écht konden beginnen was ik veel te laat met dingen zaaien. Ik had een tray met snijbonen, wat bietjes, en uit wanhoop haalden we van die veel te dure kant en klare planten bij de Praxis, omdat bij de Boerenbond eigenlijk alles al weg was. Een volledige paprika-plant voor dertien euro? Nou, dan staat er in ieder geval íets in de kas.
Vorige week nam ik me voor om op tijd weg te gaan van het werk, nam ik zonnebrand mee, en zou ik wat aan de tuin gaan doen. Ingesmeerd en wel kwam ik aan in de jungle en de moed zakte me danig in de schoenen. Ik had hier echt geen puf meer voor. Dit is mijn vierde jaar op de volkstuin, en eigenlijk kost het me veel te veel energie. Het is een grote tuin, dus ik had twee medetuinders geregeld om me te helpen, maar die waren net als ik te druk met andere dingen in hun leven of hadden geen energie.
Dus na die noodlottige vrijdag gooide ik de handdoek in de ring en overlegden we op Whatsapp of we door wilden gaan met de tuin. Elise hoopte dat ze die 105 m2 misschien zelf nog aan kon houden, maar gelukkig zag ze in dat dat niet haalbaar was. Peter zag het ook niet zitten, maar was me wel heel dankbaar voor de ervaring. (Zijn blijdschap bij de eerste aardappeloogst een aantal jaar geleden was het meer dan waard.)
Eén van de doorslaggevende gedachten was ook dat de kas (die nu ook vier jaar oud is) het niet heel erg lang nog vol gaat houden. We hadden al gepland om hem na deze zomer af te breken, en er een regendak voor in de plaats te zetten, maar door nu te stoppen met de tuin kon ik die beslissing en die pokkeklus helemaal ontwijken. Wie weet kan de nieuwe huurder er nog goed gebruik van maken!
Vandaag sprak ik af dat we de tuin zouden omspitten zodatde nieuwe huurder goed kon beginnen ik mijn borg terug zou krijgen. Als het € 50,- borg was geweest, had ik het misschien zelfs wel gelaten, maar voor € 150,- wil ik best de hele tuin omspitten. Want manual labour is iets waar ik heel goed op ga. Lekker met je lijf bezig zijn!
Ik begon met 'voor' foto's maken, en het voorzichtig ontmantelen van de laatste bouwsels. Ook was er elders in de volkstuin een nieuw stel bezig, dus ik bood hen aan om mijn cherry tomaatjes en komkommerplant over te nemen, zodat ze in ieder geval iets hadden wat kon groeien. (Ze waren net aan het zaaien!)
Ook haalde ik de uiensets uit de grond, de grootste heb ik mee naar huis genomen en de kleinste aan de tuinburen gegeven, samen met een aantal bieslookplanten die ze best graag wilden hebben.
Links: voor -- Rechts: na.
We hebben het in ieder geval weer netjes kunnen maken voor de volgende huurder!
De heermoes stond hoog en het onkruid nog hoger. We moesten met handenvol tegelijk eerst het lange onkruid eruit rukken zodat we daarna alles konden omspitten. De fruitboompjes, de kolen en andere planten die het nog konden doen mochten blijven staan, maar de rest hebben we echt gerooid en geraust. Het omspitten zelf ging echt snel. Helaas had Peter niet genoeg energie om te helpen maar Elise had Danny gevraagd en met drie spades waren we niet heel lang bezig. Eén grote bieslookplant is mee naar huis gegaan, en staat nu te pronken in een hele grote pot op het balkon. Ik at een bescheiden maaltijd met prei en snijbonen van de tuin, gecombineerd met een moot zalm en wat restjes bladerdeeg uit de oven.
En zo komt er aan het volkstuinhoofdstuk een einde. Ik vind het nog steeds jammer en heb echt even een momentje genomen om afscheid te nemen, maar dit was wel de juiste beslissing. Wie weet heb ik ooit een tuintje aan huis!
Vorige week nam ik me voor om op tijd weg te gaan van het werk, nam ik zonnebrand mee, en zou ik wat aan de tuin gaan doen. Ingesmeerd en wel kwam ik aan in de jungle en de moed zakte me danig in de schoenen. Ik had hier echt geen puf meer voor. Dit is mijn vierde jaar op de volkstuin, en eigenlijk kost het me veel te veel energie. Het is een grote tuin, dus ik had twee medetuinders geregeld om me te helpen, maar die waren net als ik te druk met andere dingen in hun leven of hadden geen energie.
Dus na die noodlottige vrijdag gooide ik de handdoek in de ring en overlegden we op Whatsapp of we door wilden gaan met de tuin. Elise hoopte dat ze die 105 m2 misschien zelf nog aan kon houden, maar gelukkig zag ze in dat dat niet haalbaar was. Peter zag het ook niet zitten, maar was me wel heel dankbaar voor de ervaring. (Zijn blijdschap bij de eerste aardappeloogst een aantal jaar geleden was het meer dan waard.)
Eén van de doorslaggevende gedachten was ook dat de kas (die nu ook vier jaar oud is) het niet heel erg lang nog vol gaat houden. We hadden al gepland om hem na deze zomer af te breken, en er een regendak voor in de plaats te zetten, maar door nu te stoppen met de tuin kon ik die beslissing en die pokkeklus helemaal ontwijken. Wie weet kan de nieuwe huurder er nog goed gebruik van maken!
Vandaag sprak ik af dat we de tuin zouden omspitten zodat
Ik begon met 'voor' foto's maken, en het voorzichtig ontmantelen van de laatste bouwsels. Ook was er elders in de volkstuin een nieuw stel bezig, dus ik bood hen aan om mijn cherry tomaatjes en komkommerplant over te nemen, zodat ze in ieder geval iets hadden wat kon groeien. (Ze waren net aan het zaaien!)
Ook haalde ik de uiensets uit de grond, de grootste heb ik mee naar huis genomen en de kleinste aan de tuinburen gegeven, samen met een aantal bieslookplanten die ze best graag wilden hebben.
Links: voor -- Rechts: na.
We hebben het in ieder geval weer netjes kunnen maken voor de volgende huurder!
De heermoes stond hoog en het onkruid nog hoger. We moesten met handenvol tegelijk eerst het lange onkruid eruit rukken zodat we daarna alles konden omspitten. De fruitboompjes, de kolen en andere planten die het nog konden doen mochten blijven staan, maar de rest hebben we echt gerooid en geraust. Het omspitten zelf ging echt snel. Helaas had Peter niet genoeg energie om te helpen maar Elise had Danny gevraagd en met drie spades waren we niet heel lang bezig. Eén grote bieslookplant is mee naar huis gegaan, en staat nu te pronken in een hele grote pot op het balkon. Ik at een bescheiden maaltijd met prei en snijbonen van de tuin, gecombineerd met een moot zalm en wat restjes bladerdeeg uit de oven.
En zo komt er aan het volkstuinhoofdstuk een einde. Ik vind het nog steeds jammer en heb echt even een momentje genomen om afscheid te nemen, maar dit was wel de juiste beslissing. Wie weet heb ik ooit een tuintje aan huis!
no subject
Date: 2024-08-04 08:01 pm (UTC)