Op de valreep nog even plat
Dec. 23rd, 2023 10:28 pm![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
janestarzNadat ik dinsdag met Elise was gaan sporten, voelde ik me vrijdag niet helemaal 100%. Ik schreef snel even een berichtje terwijl ik op de uitslag van mijn Covid-test wachtte. Die was gelukkig negatief. Maar Elise zei dat zij toch ook maar een test had gedaan, want oh ja, dat was toch wel een goed plan, en zij was direct hartstikke positief.
Dat beloofde wat.
Ik kon vrijdag gewoon naar het werk want ik had die dag nog geen corona, en samen met Daphne haalden we het hele atelier overhoop. De bureaus gingen tegen het raam aan, de kleine ladekast mocht ertussen, en we schoven de grote kniptafel ietsje op zodat er tussen deze twee eilanden plaats zou komen voor de nieuwe, grote workshoptafel.
Zaterdag hield ik me heel rustig, want het was wel duidelijk dat wat ik van Elise had gekregen nog lang niet met me klaar was. Omdat ik de deur die dag niet uithoefde deed ik geen test, maar zondag zouden we naar Ikea gaan om een grote tafel op te halen (die dag nog met vijftig euro korting). De covid test was toen ook hartstikke positief en ik droeg braaf het beste masker, een FFP2 masker, wat we in huis hadden. Het ging op voor ik de deur uitliep en pas weer af toen we weer thuis waren. Hopelijk heb ik daardoor niemand aan kunnen steken terwijl we op pad waren.
De rest van de week hield ik me koest en sliep ik regelmatig. Chantalien wilde eigenlijk twee stagedagen inhalen maar dat ging dus mooi niet door. Ik zegde mijn vrijdagavond gourmettenplannen maar bij voorbaat af, omdat de gastvrouwe ook graag haar vader nog wil zien voor het einde van het jaar, en dat was waarschijnlijk maar goed ook. Vrijdag heb ik een half dagje wat geknutseld, maar toen ik weer thuis kwam was wel duidelijk dat het net ietsje teveel van het goede was.
Vandaag is het zaterdag en ik ben het in huis hangen wel beu. Toch ben ik nog niet 100% beter en ik vraag me nog af of ik nogsteeds besmettelijk ben. Ik denk het niet, de niesbuien zijn al een tijdje voorbij en ik hoest niet eens meer. Hopelijk kan ik dus morgen bij Bernadette met een gerust hart genieten van het kersteten.
Vandaag moest ook nog even Zaphira's nieuwe mantel af. Die had ik in oktober al geknipt en vorig weekend in elkaar gezet, maar er waren ook plannen voor een mooie bontrand langs de capuchon en een stukje van de opening. Ik was erg chagrijnig terwijl ik eraan werkte, en het is dan ook niet helemaal mooi geworden. De bontrand zit een beetje scheef, de sluiting die ik meer dan 10 jaar in een laatje had bewaard bleek ik absoluut niet open te kunnen krijgen als ik de mantel droeg, en uiteindelijk heb ik met vijf steekjes twee bonthaken achter het bont gezet om er in vredesnaam maar een sluiting op te hebben. Ach, Zaphira gaat met pensioen, dus hopelijk hoeft ze deze mantel niet al te vaak aan.
Dat beloofde wat.
Ik kon vrijdag gewoon naar het werk want ik had die dag nog geen corona, en samen met Daphne haalden we het hele atelier overhoop. De bureaus gingen tegen het raam aan, de kleine ladekast mocht ertussen, en we schoven de grote kniptafel ietsje op zodat er tussen deze twee eilanden plaats zou komen voor de nieuwe, grote workshoptafel.
Zaterdag hield ik me heel rustig, want het was wel duidelijk dat wat ik van Elise had gekregen nog lang niet met me klaar was. Omdat ik de deur die dag niet uithoefde deed ik geen test, maar zondag zouden we naar Ikea gaan om een grote tafel op te halen (die dag nog met vijftig euro korting). De covid test was toen ook hartstikke positief en ik droeg braaf het beste masker, een FFP2 masker, wat we in huis hadden. Het ging op voor ik de deur uitliep en pas weer af toen we weer thuis waren. Hopelijk heb ik daardoor niemand aan kunnen steken terwijl we op pad waren.
De rest van de week hield ik me koest en sliep ik regelmatig. Chantalien wilde eigenlijk twee stagedagen inhalen maar dat ging dus mooi niet door. Ik zegde mijn vrijdagavond gourmettenplannen maar bij voorbaat af, omdat de gastvrouwe ook graag haar vader nog wil zien voor het einde van het jaar, en dat was waarschijnlijk maar goed ook. Vrijdag heb ik een half dagje wat geknutseld, maar toen ik weer thuis kwam was wel duidelijk dat het net ietsje teveel van het goede was.
Vandaag is het zaterdag en ik ben het in huis hangen wel beu. Toch ben ik nog niet 100% beter en ik vraag me nog af of ik nogsteeds besmettelijk ben. Ik denk het niet, de niesbuien zijn al een tijdje voorbij en ik hoest niet eens meer. Hopelijk kan ik dus morgen bij Bernadette met een gerust hart genieten van het kersteten.
Vandaag moest ook nog even Zaphira's nieuwe mantel af. Die had ik in oktober al geknipt en vorig weekend in elkaar gezet, maar er waren ook plannen voor een mooie bontrand langs de capuchon en een stukje van de opening. Ik was erg chagrijnig terwijl ik eraan werkte, en het is dan ook niet helemaal mooi geworden. De bontrand zit een beetje scheef, de sluiting die ik meer dan 10 jaar in een laatje had bewaard bleek ik absoluut niet open te kunnen krijgen als ik de mantel droeg, en uiteindelijk heb ik met vijf steekjes twee bonthaken achter het bont gezet om er in vredesnaam maar een sluiting op te hebben. Ach, Zaphira gaat met pensioen, dus hopelijk hoeft ze deze mantel niet al te vaak aan.
