Dromen over Weerklank
Jun. 21st, 2023 07:04 pm![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
janestarzIn de droom was het weer een zooitje met alle volkeren, zoals op Weerklank altijd het geval is. De spelersgroep was verenigd tegen een groep NPC's die een ander volk neerzetten. Dit volk van NPC's had een alternatieve kijk op magie, die lijnrecht tegenover de gangbare manier stond. De spelers hadden daarom flink voorbereid op een veldslag. Overal waren er gewapende en bepantserde lieden die klaar stonden om het andere volk neer te slaan. Het was duidelijk oorlog!
Ik was Ksenja en ik liep achter de linie heen en weer. Iemand had me verteld dat Sacha, mijn Sacha, naar me onderweg was en ik kon niet wachten om hem te zien.
Tot één van de andere spelers me bij mijn arm pakte en vertelde dat Sacha zich bij het andere volk had geschaard. Dat hij een vijand was en op het slagveld waarschijnlijk was omgekomen. De veldslag was heel bloederig geweest en de spelers hadden niet geweten dat Sacha een belangrijk iemand voor me was. Het was nog te gevaarlijk om het slagveld op te lopen om zijn lichaam te gaan zoeken, dus ik moest maar achter de linie blijven tot het veiliger was.
Ik liep met mijn ziel onder mijn arm, tot ik me bedacht dat ik wél iets kon doen. Ik pakte pen en papier en de woorden stroomden in een lange brief aan Sacha. Alles wat ik nog tegen hem had willen zeggen schreef ik op, en de tranen stroomden vrijelijk terwijl ik zo bezig was. Het was verschrikkelijk wreed dat hij zo dichtbij me was gekomen, op zoek was geweest naar mij, maar op het laatste moment neergeslagen werd voordat we elkaar weer konden vinden.
Een knappe blonde man met lang haar kwam langs het muurtje lopen waar ik zat. Hij neuriede een liedje wat mijn aandacht trok. Ik keek op van mijn brief en kon mijn ogen niet geloven.
Daar was hij, mijn Sacha!
Ik sprong op en liet mijn brief vallen om hem te omhelzen. Ik begroef mijn gezicht tegen zijn borst terwijl zijn sterke armen me vastpakten. Ik kon geen woord uitbrengen omdat ik te hard aan het huilen was. Snikkend begroef ik me in zijn armen, om daar nooit meer weg te willen gaan.
-----
Het was een hele bijzondere droom die op een bepaalde manier me diep geraakt heeft. Wat ik frappant vind is dat de charme van Weerklank er goed in zat: de verschillende volkeren die vroeg of laat met elkaar op de vuist zouden gaan, en het idee van spelers tegen NPCs wat niet de bedoeling is van LARP maar stiekem wel vaak de ondertoon voert.
Wat ook een prachtig detail is dat ik Sacha herkende aan het geluid wat hij maakte. In mijn droom was het niet het liedje van Gaston maar een ander geluid.
Ook heb ik expres in mijn achtergrond de beschrijving van Sacha vaag gehouden, zodat als er een NPC gecast wordt ik hem eerder herken aan zijn houding en charisma dan aan zijn looks. Ik herkende de lange blonde man met het lange haar ook niet, maar door het liedje wist ik 100% zeker dat dát mijn Sacha was!
En ondanks de dramatische roller coaster van angst en verdriet en liefde en opluchting was het een hele fijne droom.
Ik was Ksenja en ik liep achter de linie heen en weer. Iemand had me verteld dat Sacha, mijn Sacha, naar me onderweg was en ik kon niet wachten om hem te zien.
Tot één van de andere spelers me bij mijn arm pakte en vertelde dat Sacha zich bij het andere volk had geschaard. Dat hij een vijand was en op het slagveld waarschijnlijk was omgekomen. De veldslag was heel bloederig geweest en de spelers hadden niet geweten dat Sacha een belangrijk iemand voor me was. Het was nog te gevaarlijk om het slagveld op te lopen om zijn lichaam te gaan zoeken, dus ik moest maar achter de linie blijven tot het veiliger was.
Ik liep met mijn ziel onder mijn arm, tot ik me bedacht dat ik wél iets kon doen. Ik pakte pen en papier en de woorden stroomden in een lange brief aan Sacha. Alles wat ik nog tegen hem had willen zeggen schreef ik op, en de tranen stroomden vrijelijk terwijl ik zo bezig was. Het was verschrikkelijk wreed dat hij zo dichtbij me was gekomen, op zoek was geweest naar mij, maar op het laatste moment neergeslagen werd voordat we elkaar weer konden vinden.
Een knappe blonde man met lang haar kwam langs het muurtje lopen waar ik zat. Hij neuriede een liedje wat mijn aandacht trok. Ik keek op van mijn brief en kon mijn ogen niet geloven.
Daar was hij, mijn Sacha!
Ik sprong op en liet mijn brief vallen om hem te omhelzen. Ik begroef mijn gezicht tegen zijn borst terwijl zijn sterke armen me vastpakten. Ik kon geen woord uitbrengen omdat ik te hard aan het huilen was. Snikkend begroef ik me in zijn armen, om daar nooit meer weg te willen gaan.
-----
Het was een hele bijzondere droom die op een bepaalde manier me diep geraakt heeft. Wat ik frappant vind is dat de charme van Weerklank er goed in zat: de verschillende volkeren die vroeg of laat met elkaar op de vuist zouden gaan, en het idee van spelers tegen NPCs wat niet de bedoeling is van LARP maar stiekem wel vaak de ondertoon voert.
Wat ook een prachtig detail is dat ik Sacha herkende aan het geluid wat hij maakte. In mijn droom was het niet het liedje van Gaston maar een ander geluid.
Ook heb ik expres in mijn achtergrond de beschrijving van Sacha vaag gehouden, zodat als er een NPC gecast wordt ik hem eerder herken aan zijn houding en charisma dan aan zijn looks. Ik herkende de lange blonde man met het lange haar ook niet, maar door het liedje wist ik 100% zeker dat dát mijn Sacha was!
En ondanks de dramatische roller coaster van angst en verdriet en liefde en opluchting was het een hele fijne droom.
