Balfolk en Logaroo

[janestarz]

Gisterenavond was het weer tijd voor een rondje op de dansvloer. Gelukkig kon ik een ritje regelen met Leandra want het natte-sneeuwde behoorlijk en het was koud genoeg. Eenmaal in Café Wilhelmina was het snel lekker warm. Het was een stuk rustiger dan vorige maand voor Androneda maar ik heb me zeker niet verveeld.

Ik miste een deel van de uitleg, dus ik heb de bourrée in twee maar half meegekregen, maar gelukkig was er ook de officiële uitleg voor de Scottish. Die had ik vorige maand ook geobserveerd en leek simpel genoeg en hij ging me niet slecht af.

Logaroo is een leuk duo. De accordeonist speelde vlijtig op zijn accordeon en kreeg er af en toe geluid uit alsof het een Jimi Hendrix solo was. En de scottishes die ze speelden hadden een lekker braziliaans / strandgevoel vibe, wat echt welkom was op die gure koude sneeuwachtige avond.

Ik heb veel gedanst. Er was een tovercirkel en een jig (yay on both!) en er werden een aantal bourrées gespeeld. Ik heb wel vier scottishes gedanst! Eerst schakelde mijn stijldansbrein nog wel eens over naar een jive (waarom slome stap-stap-stap-stap passen doen als je gewoon de dubbele pas kan blijven doen!?) maar gelukkig zat het ritme er aan het einde van de avond goed in. Ik kreeg ook complimenten van Vincent; Ik zei dat ik het jammer vond dat ik niet beter op zijn ritme de mazurka had gedanst tijdens Androneda, maar Vincent zei juist dat het fijn was dat ik heel goed in de maat zat. En dat mijn stijldanservaring echt nog wel zijn vruchten zou gaan afwerpen.

Voorlopig moet ik nog ernstig de houding die er ooit in gehamerd is eruit slaan. Deze keer kon ik al wat makkelijker mijn hoofd draaien in plaats van die maar krampachtig naar links gedraaid houden en ook het stramme frame van het stijldansen kon ik beter loslaten. Wel zitten mijn heupen nog behoorlijk vast, maar dat komt vast ook wel goed met meer oefening.
Het is nog wel heel erg wennen aan het in je hoofd meetellen met welke pasjes je moet doen. Dat heb ik al in geen jaren nodig gehad, maar het helpt echt. Toch moet ik vaak nog wel even zien welke pasjes ook alweer bij welke dans horen, voordat ik weet welke dans er bij welke pasjes horen. (....eh...ja.)

Het was ook een kleine gok met de schoenen. Vorige maand had ik schoenen aan die net een half maatje te groot zijn. Op het atelier heb ik daar geen last van, maar met dansen bleek ik net af en toe naast mijn steunzool te gaan staan met mijn kleine teen. Deze keer had ik laarsjes met een lage hak aangedaan die officiëel nog niet eens ingelopen zijn, zo nieuw zijn ze. Tot mijn grote verbazing ging dat bijzonder goed. Ik kon mijn voetzolen goed voelen aan het einde van de avond en dacht dat ik een setje blaren onder mijn tenen zou gaan krijgen, maar vanochtend was daar al niets meer van te voelen. Wel heb ik vandaag een stijve rechterknie, dus mijn lijf moet nog wel even wennen aan het dansen. En deze laarsjes doen het bijzonder goed onder een jurkje.

Het is wel echt heel heerlijk om weer te kunnen dansen en ik vond dat er weer fijne mensen waren. Ik heb ook heerlijk leider/volger afgewisseld met Maartje in een mazurka, en dat was een fijn experiment. Volgende maand graag nog meer van dit alles.

Comments

[anemoona]

Dansen is ook gewoon een workout, dus een beetje spierpijn moet kunnen.