De nét niet cloak
Feb. 7th, 2023 08:45 pm![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
janestarzVoor het winterlive maakte ik van reststukken 100% wol een cloak voor Zaphira. Het is altijd wel fijn om een lekkere warme cloak te hebben en de wind kan best guur zijn ook al was het overdag bijna 10 graden.
Ik had gekozen voor een indigo-blauw, en omdat ik liever wat reststukken opmaakte dan een volle rol aan te spreken voor een cloak voor mezelf, pakte ik twee reststukken van ruim anderhalve meter erbij. Het was net genoeg voor een Lestat-cloak met arm-openingen in de zijnaad een een glorieuze grote capuchon.
Het nadeel was dat de twee reststukken net niet hetzelfde verfbad waren. En je zou denken dat ik wel wat geleerd zou hebben van de Harvest Cardigan. "Oh, ik ben zo goed in kleuren zien, niemand ziet dat het twee verschillende verfbaden zijn" dacht ik nog toen ik die bolletjes kocht. Ik kreeg letterlijk horizontale banen in mijn vest want JA, je ziet het dus écht wél.
Op Emphebion droeg ik mijn cloak en hij was glorieus. Door de armsgaten kon ik mijn handen buiten de cloak bewegen zonder dat de voorkant open ging, en vanwege de vorm van de cloak was de voorkant helemaal dicht.
Er was echter een nadeel: de 100% wol kriebelde als een malle in mijn nek.
Maar hetgene wat me echt irriteerde was het kleurverschil. Ik was wel slim geweest om de voorpanden van de ene stof te knippen en de achterpanden van de andere, maar daardoor had ik bij beide zijnaden een duidelijk kleurverschil.
De waarschuwing bij de stof is ook: niet wassen. Maar ik ben eigenwijs, en ik wilde het toch proberen. Ik nam uit de restjesbak een swatch van de magenta wol van een ander project en gooide het in een katoenwas.
Het lapje van 15 x 15 centimeter kwam uit de was en was nog maar 10 x 12 centimeter. Dus niet alleen kromp de stof in de lengte, maar ook in de breedte.
Ik herhaalde het experiment met een andere lapje in de wolwas. Dat lapje kromp ook wel, maar niet zoveel als de andere. De wolwas was duidelijk toch voorzichtiger met het schudden van de stof en dat maakte genoeg verschil. Zo durfde ik het wel aan om de stof te kleuren.
Ik dook nog een keer in de instructies. Dylon machinewasverf werkt alleen boven de 40 graden, en dat durfde ik toch niet aan, dus ik leende een verfpan van Irma om de cloak in te verven. Met rond de 1500 gram voor de hele cloak moest ik maar liefst zes pakketjes cold dye verf mengen. Ik kocht de Ocean Blue in de hoop dat dat niet al te veel kleurverschil opleverde.
Het koude verfbadje heeft een aantal uren staan weken en ik heb meerdere keren de cloak omgekeerd en ondergedompeld maar het heeft niet mogen baten. Toen de stof uitgewassen was (in de machine op het wolwasprogramma) was er geen kleurverschil te merken. Wel was de cloak iets in de lengte gekrompen.
Grrr2
Goed. Dan maar de gewone Dylon eroverheen. Wellicht dat de Ocean Blue toch te licht was voor de cloak en er daarom geen verandering te zien was. Ik kocht twee pakjes van de Navy Blue Dylon voor de wasmachine. In de instructies las ik dat er geen zout meer bij hoefde, dat zat er al in gemixt, en dat de verf het ook deed op 30 graden. Helemaal prima.
Maar omdat je een lang programma moet draaien, koos ik wel voor het katoenprogramma. Ik wist al dat de cloak ging krimpen, maar dat was niet erg. Mijn jurk is lang genoeg en glorieus genoeg om onder de cloak uit te piepen. It'll be fine.
Helaas pindakaas. Ook dit ging niet goed. Nouja, de cloak was wel gekrompen, zoals verwacht, maar er was niets, maar dan ook helemaal niets veranderd aan de kleur. Het enige waar ik aan kon zien dat er kleurstof bij had gezeten is dat het Dolle Griet labeltje een groen-blauwige tint had gekregen. De cloak was inmiddels zover gekrompen dat hij nog maar knielengte zou zijn. En het kleurverschil tussen voorpand en achterpand was nog steeds heel erg goed zichtbaar.
Ik geef het op. Dit kostte me nu al ruim 40 euro aan verf, en het is waarschijnlijk een heel stuk minder frustrerend om een nieuwe cloak te maken. Waarschijnlijk maak ik er dan eentje van Mantel Caban, een dicht geweven wol die dun genoeg is om te voeren zodat hij ook niet meer kriebelt bij mijn hals.
Nu nog ergens een rol indigo-blauwe mantel-caban vandaan toveren.
Ik had gekozen voor een indigo-blauw, en omdat ik liever wat reststukken opmaakte dan een volle rol aan te spreken voor een cloak voor mezelf, pakte ik twee reststukken van ruim anderhalve meter erbij. Het was net genoeg voor een Lestat-cloak met arm-openingen in de zijnaad een een glorieuze grote capuchon.
Het nadeel was dat de twee reststukken net niet hetzelfde verfbad waren. En je zou denken dat ik wel wat geleerd zou hebben van de Harvest Cardigan. "Oh, ik ben zo goed in kleuren zien, niemand ziet dat het twee verschillende verfbaden zijn" dacht ik nog toen ik die bolletjes kocht. Ik kreeg letterlijk horizontale banen in mijn vest want JA, je ziet het dus écht wél.
Op Emphebion droeg ik mijn cloak en hij was glorieus. Door de armsgaten kon ik mijn handen buiten de cloak bewegen zonder dat de voorkant open ging, en vanwege de vorm van de cloak was de voorkant helemaal dicht.
Er was echter een nadeel: de 100% wol kriebelde als een malle in mijn nek.
Maar hetgene wat me echt irriteerde was het kleurverschil. Ik was wel slim geweest om de voorpanden van de ene stof te knippen en de achterpanden van de andere, maar daardoor had ik bij beide zijnaden een duidelijk kleurverschil.
De waarschuwing bij de stof is ook: niet wassen. Maar ik ben eigenwijs, en ik wilde het toch proberen. Ik nam uit de restjesbak een swatch van de magenta wol van een ander project en gooide het in een katoenwas.
Het lapje van 15 x 15 centimeter kwam uit de was en was nog maar 10 x 12 centimeter. Dus niet alleen kromp de stof in de lengte, maar ook in de breedte.
Ik herhaalde het experiment met een andere lapje in de wolwas. Dat lapje kromp ook wel, maar niet zoveel als de andere. De wolwas was duidelijk toch voorzichtiger met het schudden van de stof en dat maakte genoeg verschil. Zo durfde ik het wel aan om de stof te kleuren.
Ik dook nog een keer in de instructies. Dylon machinewasverf werkt alleen boven de 40 graden, en dat durfde ik toch niet aan, dus ik leende een verfpan van Irma om de cloak in te verven. Met rond de 1500 gram voor de hele cloak moest ik maar liefst zes pakketjes cold dye verf mengen. Ik kocht de Ocean Blue in de hoop dat dat niet al te veel kleurverschil opleverde.
Het koude verfbadje heeft een aantal uren staan weken en ik heb meerdere keren de cloak omgekeerd en ondergedompeld maar het heeft niet mogen baten. Toen de stof uitgewassen was (in de machine op het wolwasprogramma) was er geen kleurverschil te merken. Wel was de cloak iets in de lengte gekrompen.
Grrr2
Goed. Dan maar de gewone Dylon eroverheen. Wellicht dat de Ocean Blue toch te licht was voor de cloak en er daarom geen verandering te zien was. Ik kocht twee pakjes van de Navy Blue Dylon voor de wasmachine. In de instructies las ik dat er geen zout meer bij hoefde, dat zat er al in gemixt, en dat de verf het ook deed op 30 graden. Helemaal prima.
Maar omdat je een lang programma moet draaien, koos ik wel voor het katoenprogramma. Ik wist al dat de cloak ging krimpen, maar dat was niet erg. Mijn jurk is lang genoeg en glorieus genoeg om onder de cloak uit te piepen. It'll be fine.
Helaas pindakaas. Ook dit ging niet goed. Nouja, de cloak was wel gekrompen, zoals verwacht, maar er was niets, maar dan ook helemaal niets veranderd aan de kleur. Het enige waar ik aan kon zien dat er kleurstof bij had gezeten is dat het Dolle Griet labeltje een groen-blauwige tint had gekregen. De cloak was inmiddels zover gekrompen dat hij nog maar knielengte zou zijn. En het kleurverschil tussen voorpand en achterpand was nog steeds heel erg goed zichtbaar.
Ik geef het op. Dit kostte me nu al ruim 40 euro aan verf, en het is waarschijnlijk een heel stuk minder frustrerend om een nieuwe cloak te maken. Waarschijnlijk maak ik er dan eentje van Mantel Caban, een dicht geweven wol die dun genoeg is om te voeren zodat hij ook niet meer kriebelt bij mijn hals.
Nu nog ergens een rol indigo-blauwe mantel-caban vandaan toveren.
