Grow ALL the things
Aug. 6th, 2022 03:57 pmZo nat en dramatisch als vorig jaar was, zo geweldig is de zomer dit jaar. Het is af en toe wat droog, maar heel veel water hoef ik nog niet te geven, en alles groeit als kool. Niet alleen het onkruid maar ook alle andere dingen. Ik was eens gaan tellen, en dit jaar heb ik maar liefst 33 groenten en kruiden, 7 fruitsoorten en een eetbare bloem in de volkstuin staan!
Dat is een hele lijst, maar de tuin is ook behoorlijk groot. De aardappels (8,8 kilo) en ui (5 kilo) zijn inmiddels al geoogst, een aantal dingen zijn niet gelukt, en een aantal dingen zijn leuker dan verwacht.
De 'Beetje Jammer' categorie
De radijs staat hier met stip op 1. Vorig jaar had ik ze te lang laten staan en werden ze houtachtig, en dit jaar waren ze minder houtachtig en...gewoon niet lekker. Blijkbaar ben ik geen grote radijsfan. Ik zal ze hooguit in plakjes door een salade doen, maar waarom eigenlijk?
De kropsla is ook een "mislukking". Dit jaar deed de sla het erg goed omdat er veel minder slakken waren en ik heb vandaag de laatste sla laten oogsten door de buurman, voor zijn kippen. De sla is erg lang mooi gebleven en pas laat bloeien, maar toch oogst ik het niet graag. In de koelkast wordt het een verlepte bende en op de boterham voegt het niet zoveel toe. Ook de mizuna was daar een kleine teleurstelling in. Niet zo lekker, ging snel bloeien, laat maar. De rucola heb ik maar een paar blaadjes van geoogst en schoot direct in de bloei. Dan kan ik beter spinazie zaaien: dat verwelkt niet zo snel in de koelkast en doet het ook prima op brood.
En dan de paksoy. Niet alleen is het een redelijk duur zakje zaad waar weinig inzit, alles wat boven de grond komt wordt direct aangevroten door slakken. Er is immers niets lekkerders in de hele tuin. Volgend jaar niet nog een keer.

De toppers
Alle bonen in het bonenbed: dat is een feestje. Mijn moeder kwam even kijken op de tuin toen de bonen net in de grond stonden. "Oh, je kan wel vier planten bij één stok zetten!" zei ze nog vrolijk. 'Dat ga ik onthouden voor volgend jaar' dacht ik gelijk. Het is één lange rij met allerlei bonen. Een eenzame snijbonenplant, een aantal sperziebonen ernaast, en aan de schaduwzijde van het bouwwerk staan de pronkbonen en de kievitsbonen.
De eerste keer bonen oogsten was een indrukwekkend spektakel. Niet alleen waren het er heel veel, ze zijn ook echt heel lang! Ik heb meerdere keren meer dan een kilo sperziebonen geoogst, en geef ze ook graag aan de buren weg. De vriezer zit inmiddels vol. Dus meer bonenplanten bij één stok zetten? Dat is echt niet nodig!
Na de vakantie waren de kievitsbonen helemaal verdroogd en dood. Blijkbaar is dat hoe hun levensloop gaat, en we hebben een mooi potje met sjieke stippelboontjes eraan over gehouden. Hopelijk kan er volgend jaar een heel veldje mee vol, want deze kun je uitstekend gedroogd lang bewaren.
Eén van de dingen waar ik helemaal knotsblij van werd was de knoflook. Deze had ik in oktober van het vorige jaar al in de grond gestopt, en we waren er met het werk in de tuin in februari wel een paar keer overheen gelopen. Dat vind zo'n stengel niet zo tof en je ruikt het direct als je erop gaat staan. In juni ging het loof liggen en werd de plant bruin en mochten we oogsten. Toch kwamen er nog vier bolletjes knoflook uit de grond. Bij het oogsten ruik je wederom een heerlijke knoflooklucht. En dat gaf aan dat ik volgend jaar méér knoflook wil oogsten. Ze nemen niet zoveel plek in, en je moet er alleen even aan denken aan het einde van het tuinjaar om teentjes de grond in te frotten.

Al die oogst bewaren is toch een uitdaging. Augurken inmaken is een nieuwe life skill, met wisselend succes. Ik hoop dat als ik eenmaal doorheb wat het lekkerste is, ik er volgend jaar meer kan inmaken.
Voor mijn gevoel loopt het seizoen redelijk ten einde, en ik droom alvast van volgend jaar. Ik heb een grondtest laten doen, en kwam erachter dat alhoewel de PH goed is, de grond heel weinig voeding erin heeft. Dat had ik al gemerkt: zonnebloemen die tot borsthoogte komen in plaats van boven je uit torenen. Verse compost hebben we misschien aan het einde van het jaar pas, dus tot die tijd is het koemestkorrels strooien en veel aanmoedigen.
- Aardappel
- Ui
- Rucola
- Radijs
- Pompoen
- Mais
- Sperziebonen
- Snijbonen
- Tuinbonen
- Kievitsbonen
- Pronkbonen
- Bloemkool
- Augurk
- Erwten
- Peultjes
- Paksoy
- Wortel
- Bieten
- Kohlrabi
- Courgette
- Sla
- Chilipeper
- Vleestomaat
- Roma tomaat
- Pastinaak
- Prei
- Broccoli
- Spinazie
- Mizuna (Japanse sla)
- Knoflook
- Munt
- Selderij
- Bieslook
- Oostindische kers
- Zwarte bes
- Rode bes
- Aardbeien
- Appel
- Peer
- Pruim
- Kers
Dat is een hele lijst, maar de tuin is ook behoorlijk groot. De aardappels (8,8 kilo) en ui (5 kilo) zijn inmiddels al geoogst, een aantal dingen zijn niet gelukt, en een aantal dingen zijn leuker dan verwacht.
De 'Beetje Jammer' categorie
De radijs staat hier met stip op 1. Vorig jaar had ik ze te lang laten staan en werden ze houtachtig, en dit jaar waren ze minder houtachtig en...gewoon niet lekker. Blijkbaar ben ik geen grote radijsfan. Ik zal ze hooguit in plakjes door een salade doen, maar waarom eigenlijk?
De kropsla is ook een "mislukking". Dit jaar deed de sla het erg goed omdat er veel minder slakken waren en ik heb vandaag de laatste sla laten oogsten door de buurman, voor zijn kippen. De sla is erg lang mooi gebleven en pas laat bloeien, maar toch oogst ik het niet graag. In de koelkast wordt het een verlepte bende en op de boterham voegt het niet zoveel toe. Ook de mizuna was daar een kleine teleurstelling in. Niet zo lekker, ging snel bloeien, laat maar. De rucola heb ik maar een paar blaadjes van geoogst en schoot direct in de bloei. Dan kan ik beter spinazie zaaien: dat verwelkt niet zo snel in de koelkast en doet het ook prima op brood.
En dan de paksoy. Niet alleen is het een redelijk duur zakje zaad waar weinig inzit, alles wat boven de grond komt wordt direct aangevroten door slakken. Er is immers niets lekkerders in de hele tuin. Volgend jaar niet nog een keer.

De toppers
Alle bonen in het bonenbed: dat is een feestje. Mijn moeder kwam even kijken op de tuin toen de bonen net in de grond stonden. "Oh, je kan wel vier planten bij één stok zetten!" zei ze nog vrolijk. 'Dat ga ik onthouden voor volgend jaar' dacht ik gelijk. Het is één lange rij met allerlei bonen. Een eenzame snijbonenplant, een aantal sperziebonen ernaast, en aan de schaduwzijde van het bouwwerk staan de pronkbonen en de kievitsbonen.
De eerste keer bonen oogsten was een indrukwekkend spektakel. Niet alleen waren het er heel veel, ze zijn ook echt heel lang! Ik heb meerdere keren meer dan een kilo sperziebonen geoogst, en geef ze ook graag aan de buren weg. De vriezer zit inmiddels vol. Dus meer bonenplanten bij één stok zetten? Dat is echt niet nodig!
Na de vakantie waren de kievitsbonen helemaal verdroogd en dood. Blijkbaar is dat hoe hun levensloop gaat, en we hebben een mooi potje met sjieke stippelboontjes eraan over gehouden. Hopelijk kan er volgend jaar een heel veldje mee vol, want deze kun je uitstekend gedroogd lang bewaren.
Eén van de dingen waar ik helemaal knotsblij van werd was de knoflook. Deze had ik in oktober van het vorige jaar al in de grond gestopt, en we waren er met het werk in de tuin in februari wel een paar keer overheen gelopen. Dat vind zo'n stengel niet zo tof en je ruikt het direct als je erop gaat staan. In juni ging het loof liggen en werd de plant bruin en mochten we oogsten. Toch kwamen er nog vier bolletjes knoflook uit de grond. Bij het oogsten ruik je wederom een heerlijke knoflooklucht. En dat gaf aan dat ik volgend jaar méér knoflook wil oogsten. Ze nemen niet zoveel plek in, en je moet er alleen even aan denken aan het einde van het tuinjaar om teentjes de grond in te frotten.

Al die oogst bewaren is toch een uitdaging. Augurken inmaken is een nieuwe life skill, met wisselend succes. Ik hoop dat als ik eenmaal doorheb wat het lekkerste is, ik er volgend jaar meer kan inmaken.
Voor mijn gevoel loopt het seizoen redelijk ten einde, en ik droom alvast van volgend jaar. Ik heb een grondtest laten doen, en kwam erachter dat alhoewel de PH goed is, de grond heel weinig voeding erin heeft. Dat had ik al gemerkt: zonnebloemen die tot borsthoogte komen in plaats van boven je uit torenen. Verse compost hebben we misschien aan het einde van het jaar pas, dus tot die tijd is het koemestkorrels strooien en veel aanmoedigen.