Geroosterde Tomatensaus
Nov. 10th, 2022 10:15 am![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
janestarzHet was een lange nazomer maar ook in de kas was het seizoen op zijn einde aan het lopen. De tomaten hebben dit jaar niet heel veel geluk gehad. Ik had ze pas op 24 april gezaaid, en een maand later gingen ze pas echt de grond in, in de kas. Ik zette er veel te veel dicht op elkaar en toen de planten eenmaal lengte begonnen te krijgen heb ik ze slechts provisorisch opgebonden en niet verder van blad ontdaan.
Dan sta je ook niet verwonderd te kijken dat de tomaten het niet zo goed doen. We kregen een grauwe schimmel vanwege de vochtigheid in de kas en een deel van de tomaten veranderde in grauwige prut. Ew.
Eind oktober was het klaar met de prut, de tomaten, en het seizoen in de kas. Tijd om alles te rooien. Er zaten nog een boel tomaten aan de planten, en ik oogstte wat ik kon. Een deel was nog groen, en kon in huis narijpen in het zonnetje, en een groot deel was toch prachtig rood.
Met tomaatschimmel moet je echt voorzichtig zijn, dus elke tomaat die plekjes vertoonde ging faliekant in de prullebak, maar al met al was er toch een flinke oogst. Dus maakte ik tomatensaus naar het recept van Diana's Mooie Moestuin om de tomaten te conserveren voor een later moment.
Zij roostert de tomaten eerst in de oven, met ui erbij. Gelukkig hoef je de tomaten daar niet heel klein voor te snijden, dus dat was zo gebeurd. Omdat we die avond toevallig ook een ovenschotel aten, was de oven al warm. De tomaat en ui rook zalig, het hele huis rook naar verse pizza, en dat is natuurlijk ook een prima nut voor zo'n tomatensaus.
Nadat de geroosterde tomaten en ui door de roerzeef waren gehaald, moest het hele sausje natuurlijk even koken. Dat is altijd een prima moment om de potten te ontsmetten. De pannen van Ikea met een RVS mandje zijn daar perfect voor: de glazen potten raken de bodem niet en het water onderin verdampt en zorgt dat alle beestjes op de potten, deksels, en de trechter doodgaan.
Ik sprenkelde een flinke hoeveelheid Italiaanse kruiden door de saus. Grote kans dat we deze tomatensaus alleen voor pasta of pizza gaan gebruiken. Diana raadde aan de saus zo neutraal mogelijk te houden, zodat je hem ook voor andere tomatengerechten kan gebruiken, maar dat zie ik nog niet zo snel gebeuren.
Ik maakte twee keer saus, en ik gaf één potje aan Peter (hij had immers de zaden uit Portugal meegenomen). Hopelijk komen we binnenkort ook zelf toe aan een proefmomentje. Het zijn vrij kleine potjes, dus op een avond dat ik alleen eet kan ik er een doosje champignons doorheen snijden en heb ik snel eten. De saus moet 10 minuten koken, dus dan heb je tijd om pasta te koken.
Het is heel bevredigend om zo met je eigen oogst bezig te zijn, maar ik ben wel van plan om beter op te letten wat mijn recepten zijn. De druivenjam- en druivengeleirecepten lijken erg op elkaar en ook aan de hand van dit soort verslagjes kom ik er nog niet zo snel achter wat nu het verschil is. Als ik teruglees wat ik gemaakt heb en in welke verhoudingen, zou er geen enkele reden moeten zijn waarom er de ene keer gelei uitkwam, en de andere keer jam!
Mijn brein houdt van data, dus best kans dat ik in de komende jaren de recepten een code ga geven zodat ik na het eten van de inhoud van een potje kan bepalen "oh, DRUI04 is echt veel te zoet, dan was DRUI05 veel beter!"
Hopelijk is er dan na veel proeven en testen uiteindelijk een essentieel receptenboekwerk van De Beste Inmaakrecepten met de dingen die wij het allerlekkerst vinden.
Dan sta je ook niet verwonderd te kijken dat de tomaten het niet zo goed doen. We kregen een grauwe schimmel vanwege de vochtigheid in de kas en een deel van de tomaten veranderde in grauwige prut. Ew.
Eind oktober was het klaar met de prut, de tomaten, en het seizoen in de kas. Tijd om alles te rooien. Er zaten nog een boel tomaten aan de planten, en ik oogstte wat ik kon. Een deel was nog groen, en kon in huis narijpen in het zonnetje, en een groot deel was toch prachtig rood.
Met tomaatschimmel moet je echt voorzichtig zijn, dus elke tomaat die plekjes vertoonde ging faliekant in de prullebak, maar al met al was er toch een flinke oogst. Dus maakte ik tomatensaus naar het recept van Diana's Mooie Moestuin om de tomaten te conserveren voor een later moment.
Zij roostert de tomaten eerst in de oven, met ui erbij. Gelukkig hoef je de tomaten daar niet heel klein voor te snijden, dus dat was zo gebeurd. Omdat we die avond toevallig ook een ovenschotel aten, was de oven al warm. De tomaat en ui rook zalig, het hele huis rook naar verse pizza, en dat is natuurlijk ook een prima nut voor zo'n tomatensaus.
Nadat de geroosterde tomaten en ui door de roerzeef waren gehaald, moest het hele sausje natuurlijk even koken. Dat is altijd een prima moment om de potten te ontsmetten. De pannen van Ikea met een RVS mandje zijn daar perfect voor: de glazen potten raken de bodem niet en het water onderin verdampt en zorgt dat alle beestjes op de potten, deksels, en de trechter doodgaan.
Ik sprenkelde een flinke hoeveelheid Italiaanse kruiden door de saus. Grote kans dat we deze tomatensaus alleen voor pasta of pizza gaan gebruiken. Diana raadde aan de saus zo neutraal mogelijk te houden, zodat je hem ook voor andere tomatengerechten kan gebruiken, maar dat zie ik nog niet zo snel gebeuren.
Ik maakte twee keer saus, en ik gaf één potje aan Peter (hij had immers de zaden uit Portugal meegenomen). Hopelijk komen we binnenkort ook zelf toe aan een proefmomentje. Het zijn vrij kleine potjes, dus op een avond dat ik alleen eet kan ik er een doosje champignons doorheen snijden en heb ik snel eten. De saus moet 10 minuten koken, dus dan heb je tijd om pasta te koken.
Het is heel bevredigend om zo met je eigen oogst bezig te zijn, maar ik ben wel van plan om beter op te letten wat mijn recepten zijn. De druivenjam- en druivengeleirecepten lijken erg op elkaar en ook aan de hand van dit soort verslagjes kom ik er nog niet zo snel achter wat nu het verschil is. Als ik teruglees wat ik gemaakt heb en in welke verhoudingen, zou er geen enkele reden moeten zijn waarom er de ene keer gelei uitkwam, en de andere keer jam!
Mijn brein houdt van data, dus best kans dat ik in de komende jaren de recepten een code ga geven zodat ik na het eten van de inhoud van een potje kan bepalen "oh, DRUI04 is echt veel te zoet, dan was DRUI05 veel beter!"
Hopelijk is er dan na veel proeven en testen uiteindelijk een essentieel receptenboekwerk van De Beste Inmaakrecepten met de dingen die wij het allerlekkerst vinden.
