Deprimerende lokken
Nov. 16th, 2022 12:04 pmMijn haar leek wel steeds dunner te worden. Van de dikke vlecht die ik vroeger had was echt geen sprake meer, dus ging ik naar de kapper om de vraag te stellen: "Ben ik kaal aan het worden of zo?"
De kapster stelde mij gerust, er was nog voldoende jong haar wat bij aan het groeien was, maar met mijn lengte kon dat even duren. De extra haaruitval was mogelijk dankzij een hormoonschommeling. (En niet, zoals sommige mensen roepen, door corona.)
Ik was inderdaad gestopt met de pil. Twintig jaar lang elke dag hormonen slikken is toch wel lang, en het was wel welletjes geweest. Ik had nooit vermoed dat je zoveel haar kwijt kon raken daardoor. Van mijn dikke vlecht was er nu nog een miezerig vlechtje over, en ik schatte in dat de vlecht waar ik nu mee sliep nog maar de helft was van wat het voorheen was.
Initieel liet ik de kapster alleen de dode puntjes eruit knippen, maar nu ik eenmaal gezien had hoeveel minder haar ik op mijn hoofd had kon ik er niet meer omheen kijken. Ik werd sip van mijn haar, zo sip zelfs dat ik er slecht van sliep. Dus belde ik de kapster voor een nieuwe afspraak.
Er waren maar twee eisen: het mocht niet korter dan mijn schouder, en het mocht niet gekleurd worden. Want ondanks vele verfbeurten in het verleden krijg ik het inmiddels spaans benauwd van het idee dat ik met zo'n flesje mijn haar moet gaan verven. Zelfs tijdelijke kleurspoeling was genoeg om me gillend de drogist te doen verlaten. No way, no how, no siree. En ik heb geen tijd en geen geduld om elke maand bij de kapper zo'n kleurbehandeling te herhalen. I got shit to do!
Het eerste wat de kapster deed was de schaar erin zetten. Ze knipte het grof af tot net onder de shouder, zodat ze minder haar had om mee te werken, en daarna gingen de papillotten erin. Elise had namelijk door deze zelfde kapster echt geweldig haar gekregen en dat wilde ik ook wel. Mijn haar werd om krulspelden heen gewikkeld, er werd een vloeistof overheen gegoten, en daarna moest ik lang stilzitten. Er kwam fixeer in, en toen nog een keer fixeer, en de kapster was lekker bezig met haar magie. Uiteindelijk mocht ik voorover hangen terwijl ze met de föhn mijn lokken verwarmde. En toen ze klaar was, had ik ineens krullen!

De volgende nacht sliep ik slecht, want wat nu als ik niet wist hoe ik het moest stylen? Ik doe nooit iets met mijn haar, normaal gesproken zit het gewoon vast zodat het niet in mijn gezicht valt. Krullen stonden al heel lang op mijn verlanglijstje, maar wat nu....
De enige instructie die de kapster mij had gegeven was dat ik de krullen erin moest kneden, maar ik kon het ook aan de lucht laten drogen. Ik was op dat moment ook al moe van al het gefrummel, want ze was twee uur bezig geweest om krullen te maken dus ik had ook geen puf om te bedenken dat ik misschien iets meer begeleiding nodig zou hebben dan *kuch* meisje-meisjes.
En uiteindelijk viel het reuze mee! Ik kocht bij de drogist een (redelijk) goedkope bus mousse om mijn haar te...eh...mousseren?... en kwam er dankzij een simpel YouTube videotje achter dat je vooral niet teveel met je krullen moet willen doen. 's Morgens maak ik het vochtig, zodat het haar een beetje bij elkaar blijft en niet teveel gaat pluizen, want borstelen maakt de pluis veel en veel erger. Ik haal er wat anti-pluis moisturiser doorheen die ik jaren geleden al bij de Lush had gekocht en nooit echt gebruikt had. En dan een mandarijntje mousse erdoorheen kneden, terwijl ik op zijn kop hang.
Frot, frot, frot, en klaar! Dat is nog eens makkelijk.
De kapster stelde mij gerust, er was nog voldoende jong haar wat bij aan het groeien was, maar met mijn lengte kon dat even duren. De extra haaruitval was mogelijk dankzij een hormoonschommeling. (En niet, zoals sommige mensen roepen, door corona.)
Ik was inderdaad gestopt met de pil. Twintig jaar lang elke dag hormonen slikken is toch wel lang, en het was wel welletjes geweest. Ik had nooit vermoed dat je zoveel haar kwijt kon raken daardoor. Van mijn dikke vlecht was er nu nog een miezerig vlechtje over, en ik schatte in dat de vlecht waar ik nu mee sliep nog maar de helft was van wat het voorheen was.
Initieel liet ik de kapster alleen de dode puntjes eruit knippen, maar nu ik eenmaal gezien had hoeveel minder haar ik op mijn hoofd had kon ik er niet meer omheen kijken. Ik werd sip van mijn haar, zo sip zelfs dat ik er slecht van sliep. Dus belde ik de kapster voor een nieuwe afspraak.
Er waren maar twee eisen: het mocht niet korter dan mijn schouder, en het mocht niet gekleurd worden. Want ondanks vele verfbeurten in het verleden krijg ik het inmiddels spaans benauwd van het idee dat ik met zo'n flesje mijn haar moet gaan verven. Zelfs tijdelijke kleurspoeling was genoeg om me gillend de drogist te doen verlaten. No way, no how, no siree. En ik heb geen tijd en geen geduld om elke maand bij de kapper zo'n kleurbehandeling te herhalen. I got shit to do!
Het eerste wat de kapster deed was de schaar erin zetten. Ze knipte het grof af tot net onder de shouder, zodat ze minder haar had om mee te werken, en daarna gingen de papillotten erin. Elise had namelijk door deze zelfde kapster echt geweldig haar gekregen en dat wilde ik ook wel. Mijn haar werd om krulspelden heen gewikkeld, er werd een vloeistof overheen gegoten, en daarna moest ik lang stilzitten. Er kwam fixeer in, en toen nog een keer fixeer, en de kapster was lekker bezig met haar magie. Uiteindelijk mocht ik voorover hangen terwijl ze met de föhn mijn lokken verwarmde. En toen ze klaar was, had ik ineens krullen!

De volgende nacht sliep ik slecht, want wat nu als ik niet wist hoe ik het moest stylen? Ik doe nooit iets met mijn haar, normaal gesproken zit het gewoon vast zodat het niet in mijn gezicht valt. Krullen stonden al heel lang op mijn verlanglijstje, maar wat nu....
De enige instructie die de kapster mij had gegeven was dat ik de krullen erin moest kneden, maar ik kon het ook aan de lucht laten drogen. Ik was op dat moment ook al moe van al het gefrummel, want ze was twee uur bezig geweest om krullen te maken dus ik had ook geen puf om te bedenken dat ik misschien iets meer begeleiding nodig zou hebben dan *kuch* meisje-meisjes.
En uiteindelijk viel het reuze mee! Ik kocht bij de drogist een (redelijk) goedkope bus mousse om mijn haar te...eh...mousseren?... en kwam er dankzij een simpel YouTube videotje achter dat je vooral niet teveel met je krullen moet willen doen. 's Morgens maak ik het vochtig, zodat het haar een beetje bij elkaar blijft en niet teveel gaat pluizen, want borstelen maakt de pluis veel en veel erger. Ik haal er wat anti-pluis moisturiser doorheen die ik jaren geleden al bij de Lush had gekocht en nooit echt gebruikt had. En dan een mandarijntje mousse erdoorheen kneden, terwijl ik op zijn kop hang.
Frot, frot, frot, en klaar! Dat is nog eens makkelijk.