Een nieuwe groene jurk - Deel 2: De Stof
Dec. 4th, 2022 11:12 am![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
janestarzIn het verleden ben ik te vaak begonnen met een project zonder er een goed plan voor te hebben, en dan strandde ik altijd in details en keuzestress. Ik had me nog zo voorgenomen om niet meer aan een project te beginnen zonder een gedegen plan...
...en ik had een plan. Soort van. Ik wilde een kopie van mijn donkerrode kirtle en ik had daar het patroon van overgenomen. Maar om wat voor reden dan ook klopte het patroon niet (genoeg) en viel het hele plan in duigen.
Ik was teleurgesteld dat mijn groene wol zoveel te dun was, maar ik heb iets van 4 kubieke meter stoffenkast.... daar zou toch wel iets in zitten wat kon gebruiken?
Mijn blik viel op de groene 100% mantelwol die ik gebruik voor de cloaks. Een lekker dikke en warme winterwol. Maar zo snel als ik de stof overweeg, zo snel dankte ik dat plan ook weer af. De stof was lekker dik -- waarschijnlijk te dik om er een jurk van te maken.
Natuurlijk heb ik nog meer wol in de kast. De 20% wol was een stukje dunner en had ik in drie kleuren liggen. Olijfgroen viel direct af, paars, of bordeauxrood -- een kopie van een donkerrode jurk in...een andere kleur donkerrood? Hm. Deze stof was 20% wol en voor 80% uit polyester, dus was eigenlijk geen keuze die ik serieus overwoog.
De wool caban en mantel caban waren een stuk beter. De ene was 70% wol en 30% polyester, waar ik prima mee kan leven, en de andere was 60% wol en 40% viscose en was mogelijk nog wel een betere keuze. Maar deze stoffen had ik niet in de kleur groen die ik wilde, alleen in antraciet, felrood, of paars. Felrood moet ik niet aan beginnen, dus die viel direct al af.
De grijzige antraciet leek teveel op zwart. Een hele statige kleur, die me prima zou staan. Maar toch twijfelde ik erover. Er lopen al veel te veel mensen in zwart op larps rond, en het is een veilige keuze voor veel mensen, maar of ik het zou moeten doen? Het was wel een hele, hele grote sprong van de vrolijke kleuren die ik tot nu toe droeg als Lady Sapphire.
En paars? Een prachtige kleur die me wel staat, maar ook de kleur van de Brenger der Nachtmerries. Als iemand nog een wenkbrauw zou optrekken vanwege mijn adelbrief uit Iis dan zou de paarse jurk (of necromantische zwarte) de andere wenkbrauw ook doen optrekken. Bovendien heb ik al een prachtige paarse jurk, en Leonie Sapphire moet geen kloon van Marianne worden. Dus nee.
Terwijl ik zo naar mijn stoffenkast aan het kijken was, kwam een ander idee naar boven borrelen. Ik had al op het internet gezocht naar wollen stoffen, maar ik kon bij veel winkels zien dat zij hun stoffen kopen bij dezelfde groothandels als waar ik mijn stoffen haal. Die stoffen vielen dus al gelijk af, ook al had ik ze op voorraad -- en dat scheelde me ook gelijk de moeite om staaltjes te bestellen.
Maar er was één winkel waar ik nog niet had gekeken: Harrie Bosch.
Geweldige Harrie Bosch, die couture stoffen uit Italië verkoopt en altijd prachtige geweven wollen stoffen op voorraad heeft. Ik wist zeker dat ik bij Harrie Bosch de perfecte stof zou gaan vinden voor mijn nieuwe jurk.
Maar dan: ik had nog steeds geen patroon. En mijn regel blijft: je moet eerst een plan hebben voor je mag beginnen.
Voor Bertine's Omen kostuum had ik een prachtige jurk genaaid van McCalls 4378 -- een jurk waar ik direct jaloers op was geworden. Natuurlijk pas ik met mijn lange lijf niet in commerciële patronen. Ik heb dat vaak genoeg geprobeerd en elke keer kom ik er weer achter dat het écht niet werkt. Maar misschien had ik ooit een grondvorm voor een japon getekend die ik er weer bij kon pakken.
Zo gezegd, zo gedaan. Ik groef in de archiefkast en vond een japon grondvorm met ongeveer mijn maten. De maten waren iets slanker nog dan de maten die ik op dit moment heb, maar het was een japon grondvorm met ruime toegiften. Blijkbaar had ik dat patroon in maart 2017 getekend om er een blouse van te maken. Dat zou de opzet van de japon grondvorm wijd genoeg maken dat ik met een paar centimeter buste meer er ook wel in zou kunnen passen, toch?
Het idee van de historische rode kirtle namaken had ik inmiddels laten varen en mijn hoofd was overtuigd: de prachtige princessenjurk van Bertine. Maar dan met een eigen draai eraan: al jaren droom ik van de groene jurk van Merida. En soms moet je dat soort dromen gewoon omarmen. Niet meer twijfelen. Niet meer een rare hybride proberen te maken tussen Merida's jurk uit Brave en een historische kirtle. Nee, het moest een modern japonpatroon worden, met een paar kleine details van Merida's jurk...
...ik had zowaar een plan.
Ik nam uiteraard de moeite om de grondvorm na te meten, en kwam erachter dat hij inderdaad wijd genoeg zou zijn om me te passen als japon. Ik verwachtte dat de taillering minder extreem zou moeten maar dat viel reuze mee.
Ik nam de grondvorm over en tekende de japon in. De hals verwijden, de taillering nameten, en dan per panddeel 15 centimeter uitdraaien in de rok, wat vroeger op school het maximum was per deelnaad. Ik berekende dat ik dan ongeveer 4 meter zoom zou krijgen. Niet extreem veel, maar de lijnen van het patroon zagen er goed uit.
Van de patroondelen tot de taille maakte ik een proefmodel, en ik tekende een nieuwe mouw met "slechts" 8% overwijdte. Wonder boven wonder zat het proefmodel best heel erg goed. En dat voor een vijf jaar oude grondvorm op maten en toegiften die niet helemaal kosjer waren! Er waren slechts twee dingetjes die aangepast moesten worden.
De rug was te wijd, er zat duidelijk een 'zak' onder de schouderbladen. Gelukkig kan mijn fijne nieuwe buurvrouw prima met spelden overweg. Ze speldde twee centimeter uit het achterpand per deelnaad en dan zat het perfect.
De mouw was het andere probleem: de mouwbreedte was te smal waardoor de mouw trok over de deltaspier* en met het voorpand begon te vechten. De makkelijkste oplossing die ik daarvoor kon bedenken was om er een pofmouwtje van te maken. Prima, ik houd wel van een imposante schouderpartij.
*) Kort door de bocht: ik was afgeweken van het boek, en kwam erachter waarom bepaalde dingen van de opstelling gedaan worden zoals het boek zegt.
En zo werd het een plan wat alleen nog maar een stofje nodig had. Ik paste snel het patroon aan en nam de patroondelen over zodat ik de volgende dag naar Harrie Bosch kon gaan, en daarna direct kon beginnen.
Bij Harrie Bosch hadden ging een hele behulpzame verkoopster samen met mij op zoek, en omdat ik vlak na openingstijd binnen was, kwam er al snel een tweede helper bij. De eerste rol flessengroen die we vonden was maar 1,8 meter (ook leuk voor een jasje) en de kashmir blends waren toch wel echt veel te prijzig voor een larp jurk. Mark vond uiteindelijk deze stof, een 100% wol die echt zo zacht was als boter. Hij was maar een beetje dikker dan de groene wol waar ik mee begonnen was, maar de kleur was prachtig. Een kleur die net tussen turquoise en petrol inzit.
De verkoopster vertelde Mark dat hij maar moest stoppen met rollen stof aandragen (Mark was lekker bezig) en trok haar wenkbrauwen op toen ze hoorde hoeveel meter ik nodig had.
Twee keer de lengte, en één keer de mouwlengte is de vuistregel voor een jurk. Dan moet je de panden tegen elkaar inleggen (kop aan kont) maar kun je het zuinigst knippen. Ik nam een ruime marge en vroeg om vijf meter in de hoop nog een stukje over te houden om een tuniek voor de shop van te maken.
Eenmaal terug op het werk legde ik de patroondelen erop. Het was even puzzelen, maar het was maar goed dat ik 5 meter mee had genomen. Ik had ze alle vijf nodig. Lang, breed, en een glorieus wijde rok? Tja, dat kost stof. En deze stof was 29 euro per meter...
In mijn grote voorraad stoffen zocht ik voor voering. Er was een petrol katoen voor de voering van het lijfje in de bak met katoenen stoffen en ik vond een prima gladde polyester voering voor de rokdelen. De panden waren geknipt, de randjes afgelockt, de voering komt volgende week wel. Maar toch heb ik dit weekend echt zin om weer verder te gaan met dit mooie project.
Wordt vervolgd...
...en ik had een plan. Soort van. Ik wilde een kopie van mijn donkerrode kirtle en ik had daar het patroon van overgenomen. Maar om wat voor reden dan ook klopte het patroon niet (genoeg) en viel het hele plan in duigen.
Ik was teleurgesteld dat mijn groene wol zoveel te dun was, maar ik heb iets van 4 kubieke meter stoffenkast.... daar zou toch wel iets in zitten wat kon gebruiken?
Mijn blik viel op de groene 100% mantelwol die ik gebruik voor de cloaks. Een lekker dikke en warme winterwol. Maar zo snel als ik de stof overweeg, zo snel dankte ik dat plan ook weer af. De stof was lekker dik -- waarschijnlijk te dik om er een jurk van te maken.
Natuurlijk heb ik nog meer wol in de kast. De 20% wol was een stukje dunner en had ik in drie kleuren liggen. Olijfgroen viel direct af, paars, of bordeauxrood -- een kopie van een donkerrode jurk in...een andere kleur donkerrood? Hm. Deze stof was 20% wol en voor 80% uit polyester, dus was eigenlijk geen keuze die ik serieus overwoog.
De wool caban en mantel caban waren een stuk beter. De ene was 70% wol en 30% polyester, waar ik prima mee kan leven, en de andere was 60% wol en 40% viscose en was mogelijk nog wel een betere keuze. Maar deze stoffen had ik niet in de kleur groen die ik wilde, alleen in antraciet, felrood, of paars. Felrood moet ik niet aan beginnen, dus die viel direct al af.
De grijzige antraciet leek teveel op zwart. Een hele statige kleur, die me prima zou staan. Maar toch twijfelde ik erover. Er lopen al veel te veel mensen in zwart op larps rond, en het is een veilige keuze voor veel mensen, maar of ik het zou moeten doen? Het was wel een hele, hele grote sprong van de vrolijke kleuren die ik tot nu toe droeg als Lady Sapphire.
En paars? Een prachtige kleur die me wel staat, maar ook de kleur van de Brenger der Nachtmerries. Als iemand nog een wenkbrauw zou optrekken vanwege mijn adelbrief uit Iis dan zou de paarse jurk (of necromantische zwarte) de andere wenkbrauw ook doen optrekken. Bovendien heb ik al een prachtige paarse jurk, en Leonie Sapphire moet geen kloon van Marianne worden. Dus nee.
Terwijl ik zo naar mijn stoffenkast aan het kijken was, kwam een ander idee naar boven borrelen. Ik had al op het internet gezocht naar wollen stoffen, maar ik kon bij veel winkels zien dat zij hun stoffen kopen bij dezelfde groothandels als waar ik mijn stoffen haal. Die stoffen vielen dus al gelijk af, ook al had ik ze op voorraad -- en dat scheelde me ook gelijk de moeite om staaltjes te bestellen.
Maar er was één winkel waar ik nog niet had gekeken: Harrie Bosch.
Geweldige Harrie Bosch, die couture stoffen uit Italië verkoopt en altijd prachtige geweven wollen stoffen op voorraad heeft. Ik wist zeker dat ik bij Harrie Bosch de perfecte stof zou gaan vinden voor mijn nieuwe jurk.
Maar dan: ik had nog steeds geen patroon. En mijn regel blijft: je moet eerst een plan hebben voor je mag beginnen.
Voor Bertine's Omen kostuum had ik een prachtige jurk genaaid van McCalls 4378 -- een jurk waar ik direct jaloers op was geworden. Natuurlijk pas ik met mijn lange lijf niet in commerciële patronen. Ik heb dat vaak genoeg geprobeerd en elke keer kom ik er weer achter dat het écht niet werkt. Maar misschien had ik ooit een grondvorm voor een japon getekend die ik er weer bij kon pakken.
Zo gezegd, zo gedaan. Ik groef in de archiefkast en vond een japon grondvorm met ongeveer mijn maten. De maten waren iets slanker nog dan de maten die ik op dit moment heb, maar het was een japon grondvorm met ruime toegiften. Blijkbaar had ik dat patroon in maart 2017 getekend om er een blouse van te maken. Dat zou de opzet van de japon grondvorm wijd genoeg maken dat ik met een paar centimeter buste meer er ook wel in zou kunnen passen, toch?
Het idee van de historische rode kirtle namaken had ik inmiddels laten varen en mijn hoofd was overtuigd: de prachtige princessenjurk van Bertine. Maar dan met een eigen draai eraan: al jaren droom ik van de groene jurk van Merida. En soms moet je dat soort dromen gewoon omarmen. Niet meer twijfelen. Niet meer een rare hybride proberen te maken tussen Merida's jurk uit Brave en een historische kirtle. Nee, het moest een modern japonpatroon worden, met een paar kleine details van Merida's jurk...
...ik had zowaar een plan.
Ik nam uiteraard de moeite om de grondvorm na te meten, en kwam erachter dat hij inderdaad wijd genoeg zou zijn om me te passen als japon. Ik verwachtte dat de taillering minder extreem zou moeten maar dat viel reuze mee.
Ik nam de grondvorm over en tekende de japon in. De hals verwijden, de taillering nameten, en dan per panddeel 15 centimeter uitdraaien in de rok, wat vroeger op school het maximum was per deelnaad. Ik berekende dat ik dan ongeveer 4 meter zoom zou krijgen. Niet extreem veel, maar de lijnen van het patroon zagen er goed uit.
Van de patroondelen tot de taille maakte ik een proefmodel, en ik tekende een nieuwe mouw met "slechts" 8% overwijdte. Wonder boven wonder zat het proefmodel best heel erg goed. En dat voor een vijf jaar oude grondvorm op maten en toegiften die niet helemaal kosjer waren! Er waren slechts twee dingetjes die aangepast moesten worden.
De rug was te wijd, er zat duidelijk een 'zak' onder de schouderbladen. Gelukkig kan mijn fijne nieuwe buurvrouw prima met spelden overweg. Ze speldde twee centimeter uit het achterpand per deelnaad en dan zat het perfect.
De mouw was het andere probleem: de mouwbreedte was te smal waardoor de mouw trok over de deltaspier* en met het voorpand begon te vechten. De makkelijkste oplossing die ik daarvoor kon bedenken was om er een pofmouwtje van te maken. Prima, ik houd wel van een imposante schouderpartij.
*) Kort door de bocht: ik was afgeweken van het boek, en kwam erachter waarom bepaalde dingen van de opstelling gedaan worden zoals het boek zegt.
En zo werd het een plan wat alleen nog maar een stofje nodig had. Ik paste snel het patroon aan en nam de patroondelen over zodat ik de volgende dag naar Harrie Bosch kon gaan, en daarna direct kon beginnen.
Bij Harrie Bosch hadden ging een hele behulpzame verkoopster samen met mij op zoek, en omdat ik vlak na openingstijd binnen was, kwam er al snel een tweede helper bij. De eerste rol flessengroen die we vonden was maar 1,8 meter (ook leuk voor een jasje) en de kashmir blends waren toch wel echt veel te prijzig voor een larp jurk. Mark vond uiteindelijk deze stof, een 100% wol die echt zo zacht was als boter. Hij was maar een beetje dikker dan de groene wol waar ik mee begonnen was, maar de kleur was prachtig. Een kleur die net tussen turquoise en petrol inzit.
De verkoopster vertelde Mark dat hij maar moest stoppen met rollen stof aandragen (Mark was lekker bezig) en trok haar wenkbrauwen op toen ze hoorde hoeveel meter ik nodig had.
Twee keer de lengte, en één keer de mouwlengte is de vuistregel voor een jurk. Dan moet je de panden tegen elkaar inleggen (kop aan kont) maar kun je het zuinigst knippen. Ik nam een ruime marge en vroeg om vijf meter in de hoop nog een stukje over te houden om een tuniek voor de shop van te maken.
Eenmaal terug op het werk legde ik de patroondelen erop. Het was even puzzelen, maar het was maar goed dat ik 5 meter mee had genomen. Ik had ze alle vijf nodig. Lang, breed, en een glorieus wijde rok? Tja, dat kost stof. En deze stof was 29 euro per meter...
In mijn grote voorraad stoffen zocht ik voor voering. Er was een petrol katoen voor de voering van het lijfje in de bak met katoenen stoffen en ik vond een prima gladde polyester voering voor de rokdelen. De panden waren geknipt, de randjes afgelockt, de voering komt volgende week wel. Maar toch heb ik dit weekend echt zin om weer verder te gaan met dit mooie project.
