Sneupoes

[janestarz]

Sinds vrijdag ging het niet zo lekker met Doortje. Ze gaf steeds over, een paar keer per dag, en dat het hele weekend door. Eerst zaten er nog restjes brokjes in haar braaksel, maar zondag at ze helemaal niks meer en kwam er dus alleen spuug uit.

Vanochtend dus gelijk een afspraak gemaakt bij de dierenarts. "Nou, daar had u best de spoeddienst voor mogen bellen!" zei de dame aan de telefoon.
Ja, hallo dame. Weet je hoe lastig het is om te kwantificeren of een poes wel eet? En wat voor ontlasting ze heeft, als er twee van die pluizeballen door het huis stiefelen? Houd jij precies bij of jouw beestje wel water drinkt?

We konden gelijk om half tien terecht, en de dierenarts nam Doortje voorzichtig onder handen. Ze leek niet uitgedroogd, en er was geen verharding te voelen in haar buik wat op andere klachten kon wijzen. We hebben geen rare planten in huis zoals lelies en Doortje eet niks van dat al. Ze werd gewogen (4,9 kilo) en haar temperatuur opgemeten, die gewoon goed was.
Doortje kreeg ook nog een prik tegen de misselijkheid, en we kregen pillen mee naar huis. Vaak is het zo dat als de poes in kwestie niet misselijk meer is ze vanzelf wel weer gaat eten, tenzij het arme beestje de brokjes is gaan associëren met kotsen. Maar mocht Doortje nog niet gaan eten, moesten we zeker terugkomen.

Ze mocht de eerste twee uur na de prik helemaal niks eten of drinken, dus we haalden trouw alle bakjes, kattegras, en water weg. Doortje leek wel iets levendiger te zijn, maar of dat haar innerlijke autist was die op zoek was naar de missende bakjes, of omdat ze zich beter voelde konden we maar moeilijk inschatten.
Toen we rond het middaguur de bakjes weer terugzetten, was er niet veel animo voor. Kwibus at een paar brokjes en leek het allemaal wel prima te vinden, maar Doris had er duidelijk nog geen zin in.

Ik bleef lang thuis, en stelde mijn pakjesrun (orders van de webshop picken) zo lang mogelijk uit. Eisirt was ook thuis, maar ik zou het toch fijner vinden als ik zag dat ze zich weer beter voelde. Het leek er wel op, maar dat kan natuurlijk gewoon wishful thinking zijn.
Doortje heeft lang in haar mandje liggen slapen, wel even naar buiten geloerd of de buurt nog veilig was, en leek wel iets actiever te zijn. Maar helemaal zeker wist ik het niet.

Vlak voor het eten zette ik voor Kwibus een bakje met vlees neer, en ook eentje voor Doortje. Wie weet had ze honger genoeg dat ze dan in vredesnaam dit maar wilde proberen, maar Doortje is vanouds een brokjespoes die je echt geen plezier doet met een bakje natvoer. Zo ook vandaag. Ook toen ik haar bij de brokjes zette, wilde ze nog niet eten. We begonnen het toch steeds spannender te vinden. Ze zou toch een keer weer wat moeten eten!

En jahoor, een klein kwartiertje geleden staat madam op, sjokt naar de bakjes, en eet een paar mondjes van de brokjes. Het is nog niet veel, maar het is zeker een héél goed begin. Nu hopen we dat de brokjes netjes in haar maag blijven zitten en er niet nog een keer linea recta uitkomen zoals afgelopen weekend.
Doortje krijgt nog een aantal dagen een pillenkuurtje tegen de misselijkheid, maar ik hoop dat ze nu weer wat aan kan sterken en daarmee weer helemaal de oude is.

Comments

[anemoona.livejournal.com]

arm beestje! Op zo'n moment zou je willen dat een huisdier kon praten en kon vertellen wat er aan de hand is...