Kwibus Lusteloos (II)
Mar. 28th, 2020 09:27 am![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
janestarzEisirt bracht Kwibus gisteren even langs de dierenarts. Omdat de jongeman zo tegenstribbelde moest hij even een roesje om bloed af te tappen en mochten we hem later in de middag weer ophalen. Toen de dierenarts me belde om de uitslag door te spreken, schrokken we nogal.
Hij heeft mogelijk een leverontsteking. De dierenarts vond dat hij er erg geel uitzag. Iets wat ons door zijn vacht nog niet was opgevallen, maar de huid bij zijn oren, ogen en lippen was duidelijk verkleurd. Hij had geen bloedarmoede en ze had een echo gedaan, maar hij moest aan een infuus en dat kon niet bij hen.
Tegen de tijd dat we hem ophaalden had de dierenarts een andere plek gevonden waar ze Kwibus dit weekend wel wilden helpen. We reden een uurtje later naar Nuenen. De dierenarts daar nam goed de tijd voor hem. De assistente scheerde zijn buik nog iets verder kwaal en de dierenarts nam uitgebreid de tijd om zijn buik een echo te geven. Kwibus hield zich kranig, zijn blik wisselde af tussen "I'm gonna murder you's later" en "this is my life now". Ik vond het heel knap dat de dierenarts zoveel kon zien op de echo. De assistente en Eisirt hielden Kwibus in bedwang dus ik kon meekijken op het scherm.
Waar onze eigen dierenarts zei dat ze geen ontstekingen zag, zag deze dierenarts veel meer ontstekingen. Rondom de lever, zoals verwacht, maar ook met de galblaas en de alvleesklier ging het niet goed. De leidinkjes die uit de galblaas naar de 12-vingerige darm liepen waren erg verwijd, tot wel 9 mm. Enorm groot voor zo'n klein beestje. De dierenarts tapte wat vocht af -- ik dacht even dat het gewoon vocht uit de buikholte was, maar het was waarschijnlijk gal wat de vieze kleur verklaarde.
Terwijl wij Kwibus geruststelden in het kamertje achter de normale behandelkamer, keek de dierenarts onder de microscoop naar de gal.
De arts zag niet direct verontrustende dingen onder de microscoop, geen abnormale hoeveelheden van het een of ander. Hij zou het op kweek zetten, en over het weekend Kwibus opnemen. Met een buik vol ontstekingen, alvleesklier voorop, moest Kwibus wel aan de antibiotica, infuus en sondevoeding. Hij kreeg een middeltje tegen de misselijkheid zodat hij de sondevoeding niet uit zou gaan braken.
Zijn voorpootjes werden geschoren. Toen het in de ene poot niet lukte om een infuus te zetten, werd de andere poot geschoren en helemaal ingepakt zodat hij niet zomaar het infuus zou kunnen grijpen. De sonde door de neus was het vervelendste. De slangetjes van de sonde werden tijdelijk aan zijn wang gehecht, waarna een Cone of Shame alles weghield bij zijn koppie. Het was ontzettend zielig om te zien, en voor hem natuurlijk vreselijk pijnlijk en vervelend om mee te maken.
En zo hebben we hem daar achtergelaten. Als de kweek niks oplevert, zei de dierenarts, dan weten we dat vrij snel.
Ik vroeg nog hoe het kon dat zijn alvleesklier ontstoken was, maar dat is iets waar je waarschijnlijk nooit achterkomt.
Hij wordt daar wel heel goed verzorgd. Ik ben ontzettend blij dat hij daar het weekend mag blijven en goed verzord wordt en ik hoop dat hij zich heel snel alweer wat beter voelt. Maar het is nu even afwachten.
Hij heeft mogelijk een leverontsteking. De dierenarts vond dat hij er erg geel uitzag. Iets wat ons door zijn vacht nog niet was opgevallen, maar de huid bij zijn oren, ogen en lippen was duidelijk verkleurd. Hij had geen bloedarmoede en ze had een echo gedaan, maar hij moest aan een infuus en dat kon niet bij hen.
Tegen de tijd dat we hem ophaalden had de dierenarts een andere plek gevonden waar ze Kwibus dit weekend wel wilden helpen. We reden een uurtje later naar Nuenen. De dierenarts daar nam goed de tijd voor hem. De assistente scheerde zijn buik nog iets verder kwaal en de dierenarts nam uitgebreid de tijd om zijn buik een echo te geven. Kwibus hield zich kranig, zijn blik wisselde af tussen "I'm gonna murder you's later" en "this is my life now". Ik vond het heel knap dat de dierenarts zoveel kon zien op de echo. De assistente en Eisirt hielden Kwibus in bedwang dus ik kon meekijken op het scherm.
Waar onze eigen dierenarts zei dat ze geen ontstekingen zag, zag deze dierenarts veel meer ontstekingen. Rondom de lever, zoals verwacht, maar ook met de galblaas en de alvleesklier ging het niet goed. De leidinkjes die uit de galblaas naar de 12-vingerige darm liepen waren erg verwijd, tot wel 9 mm. Enorm groot voor zo'n klein beestje. De dierenarts tapte wat vocht af -- ik dacht even dat het gewoon vocht uit de buikholte was, maar het was waarschijnlijk gal wat de vieze kleur verklaarde.
Terwijl wij Kwibus geruststelden in het kamertje achter de normale behandelkamer, keek de dierenarts onder de microscoop naar de gal.
De arts zag niet direct verontrustende dingen onder de microscoop, geen abnormale hoeveelheden van het een of ander. Hij zou het op kweek zetten, en over het weekend Kwibus opnemen. Met een buik vol ontstekingen, alvleesklier voorop, moest Kwibus wel aan de antibiotica, infuus en sondevoeding. Hij kreeg een middeltje tegen de misselijkheid zodat hij de sondevoeding niet uit zou gaan braken.
Zijn voorpootjes werden geschoren. Toen het in de ene poot niet lukte om een infuus te zetten, werd de andere poot geschoren en helemaal ingepakt zodat hij niet zomaar het infuus zou kunnen grijpen. De sonde door de neus was het vervelendste. De slangetjes van de sonde werden tijdelijk aan zijn wang gehecht, waarna een Cone of Shame alles weghield bij zijn koppie. Het was ontzettend zielig om te zien, en voor hem natuurlijk vreselijk pijnlijk en vervelend om mee te maken.
En zo hebben we hem daar achtergelaten. Als de kweek niks oplevert, zei de dierenarts, dan weten we dat vrij snel.
Ik vroeg nog hoe het kon dat zijn alvleesklier ontstoken was, maar dat is iets waar je waarschijnlijk nooit achterkomt.
Hij wordt daar wel heel goed verzorgd. Ik ben ontzettend blij dat hij daar het weekend mag blijven en goed verzord wordt en ik hoop dat hij zich heel snel alweer wat beter voelt. Maar het is nu even afwachten.
