Grote opruiming
Feb. 2nd, 2020 10:53 amEisirt heeft twee ochtenddiensten dit weekend dus dat betekent voor hem een hele saaie 8 uur op een stil terrein. Voor mij betekent het handen vrij en eindelijk lekker opruimen. Want het is heel gek, maar als hij doordeweeks werkt, dan gebeurt er niet zo veel in huis. Oké, oké, ik geef toe, vrijdag was hij vrij en belde hij me dat de pizza klaar was toen ik nog op het werk bezig was. Niet de beste timing ever, maar soit.
Gisteren stond ik vroeg op, ik was voor mijn wekker wakker. Ik begon met het verschonen van het bed nog voor het ontbijt en de koffie. Daarna de was uitzoeken in vier stapels. Veertig graden voor de droger, veertig graden om op te hangen, de wolwas met twintig paar sokken, en het beddegoed. Ik vouwde ook de was van voorgaande weken op. Zo kwam ik na de koffie even snel terug bij de wasmachine om de matrasovertrekken en kussenslopen in de droger te doen en kon ik daarna weer verder met puin ruimen in de woonkammer.
Ik was mooi op tijd bij de kapper, met maar 1 wachtende voor me. Helaas ben ik dan ook weer zo'n type die liever binnenloopt op een dag dat ik er zin in heb dat iemand aan mijn lijf gaat zitten mutsen, dan dat ik een afspraak maak. Alsof ik met de tijd meega...
De inschrijving voor Sock Madness is de deur uit en de kartonnen dozen in de Expedit staan nu binnen handbereik. Veel makkelijker wolletjes uitzoeken als je niet eerst een koffietafel met lamp en een beker met potloden die altijd omvalt aan de kant moet schuiven voor je bij je wol kan.
Natuurlijk was de batterij van de stofzuiger leeg toen ik ermee aan de gang wilde. Dat is dan wel weer een groot nadeel van zo'n stekkerloze stofzuiger. Ik kreeg net de slaapkamer pluisvrij.
ALLE was was opgevouwen, ook het beddegoed wat net schoon uit de droger kwam en de veertig graden ondergoed en sokkenwas (die we normaal in de droger laten zitten zodat we daar dagelijks ons schone ondergoed uitplukken...wat een huishouden van Jan Steen). Ik zag aan de onderkant van mijn oude Ecco's dat de zool over het scharnierpunt bij de teen gescheurd was en bijna helemaal door, dus gingen de Ecco's ook de prullebak in.
Ik deed de afwas in delen (zuchtend over dat de gootsteen zo slecht doorloopt) en zocht de sokken in mijn sokkenmandje uit. Zes paar dunne gestreepte katoenen sokken, bijna evenveel effen zwarte terwijl ik die dunne sokken dus noooit draag. De ugh paar sportsokken van de Hema die veel te strak zijn zodat ik ze al uit wil als ik ze net aandoe, en de zwarte sokken van de Hema die ik dagelijks draag. Twee paar polyester huissokken, vier paar wollen kriebelsokken, en twee paar katoen-wol sokken. De wollen sokken plukte ik eruit. Bij de blauwen pinkte ik even een traantje weg. Mijn favoriete paar, het tweede paar wat ik ooit voor mezelf breide en ze zitten perfect. Behalve dan dat ik niet tegen de wol kan. Ze gingen naar Eisirts sokkenmandje. De roze sokken werden in een wrapper gepakt om naar een dame met mijn maat voeten te gaan, en de dubbeldikke sokken die mijn eerste échte paar waren mocht Eisirt passen. Ik wil geen wollen sokken meer aan tenzij het merino is.
De katoen-mix sokken, met meestal rond de 45% wol en 35% katoen, bewaar ik wel. Minder wol is toch minder kriebel, en ik zou nu drie paar moeten hebben. Precies genoeg voor een larp en kriebelloos als het koud genoeg is. Hopelijk kom ik deze Sock Madness een mooi patroon tegen voor de luxe merino sokkenwol die ik voor mezelf gekocht heb.
Ook ging ik even, toen Eisirt thuis was van zijn werk, langs de nieuw geopende winkel van de Grote Wolf. Plan-Buurvrouw Vera was doorgegroeid naar een heuse eigen winkel en dit was de eerste dag dat ze écht open was! Ik nam een halve auto met verpakkingsmaterialen zoals verpakte lucht en kleine doosjes mee. Ik kon maar kort blijven want Eisirt had later die middag een rondleiding in een brouwerij met zijn collega's.
En dan het laatste paar sokken uit mijn mandje (ik schrijf dit bewust zo verknipt want mijn hele dag was zó verknipt, met hier en daar een halve taak en steeds de was tussendoor). Ik vroeg Eisirt even om te passen en beloofde hem er een andere teen in te breien voor hem. Met enige moeite kreeg ik de half-vervilte steken losgepeuterd en knipte ik de afgewerkte eindjes eraf. Dan kan er een nieuwe teen in, en gaan ook deze speciale sokken naar Eisirt.

Deze maand, voor de Sock Madness begint, is het dus even doorprikken. De tweede januari samenbreisok MKAL is bijna af (bijna aan het einde van de gusset, dus nog een klein stukje tot de teen te gaan). Een nieuwe teen voor de Broken Seed Stitch sokken maken. Een eind komen met de Yaacovs, als het even kan. En misschien een opwarmsok als ik er zin in heb -- de eerste is nog niet zo bijster boeiend, moet ik eerlijk zeggen.
Wil je wel geloven dat ik tussendoor nog tijd had om een film te kijken, wat te breien, en eiersalade te maken voor de lunch? Heerlijk.
Toch was Eisirt een beetje ongelovig dat ik geen puf had om nog te koken. Als ik het nu zo teruglees vraag ik me af hoe ik dat alles in een dag heb kunnen doen!
Gisteren stond ik vroeg op, ik was voor mijn wekker wakker. Ik begon met het verschonen van het bed nog voor het ontbijt en de koffie. Daarna de was uitzoeken in vier stapels. Veertig graden voor de droger, veertig graden om op te hangen, de wolwas met twintig paar sokken, en het beddegoed. Ik vouwde ook de was van voorgaande weken op. Zo kwam ik na de koffie even snel terug bij de wasmachine om de matrasovertrekken en kussenslopen in de droger te doen en kon ik daarna weer verder met puin ruimen in de woonkammer.
Ik was mooi op tijd bij de kapper, met maar 1 wachtende voor me. Helaas ben ik dan ook weer zo'n type die liever binnenloopt op een dag dat ik er zin in heb dat iemand aan mijn lijf gaat zitten mutsen, dan dat ik een afspraak maak. Alsof ik met de tijd meega...
De inschrijving voor Sock Madness is de deur uit en de kartonnen dozen in de Expedit staan nu binnen handbereik. Veel makkelijker wolletjes uitzoeken als je niet eerst een koffietafel met lamp en een beker met potloden die altijd omvalt aan de kant moet schuiven voor je bij je wol kan.
Natuurlijk was de batterij van de stofzuiger leeg toen ik ermee aan de gang wilde. Dat is dan wel weer een groot nadeel van zo'n stekkerloze stofzuiger. Ik kreeg net de slaapkamer pluisvrij.
ALLE was was opgevouwen, ook het beddegoed wat net schoon uit de droger kwam en de veertig graden ondergoed en sokkenwas (die we normaal in de droger laten zitten zodat we daar dagelijks ons schone ondergoed uitplukken...wat een huishouden van Jan Steen). Ik zag aan de onderkant van mijn oude Ecco's dat de zool over het scharnierpunt bij de teen gescheurd was en bijna helemaal door, dus gingen de Ecco's ook de prullebak in.
Ik deed de afwas in delen (zuchtend over dat de gootsteen zo slecht doorloopt) en zocht de sokken in mijn sokkenmandje uit. Zes paar dunne gestreepte katoenen sokken, bijna evenveel effen zwarte terwijl ik die dunne sokken dus noooit draag. De ugh paar sportsokken van de Hema die veel te strak zijn zodat ik ze al uit wil als ik ze net aandoe, en de zwarte sokken van de Hema die ik dagelijks draag. Twee paar polyester huissokken, vier paar wollen kriebelsokken, en twee paar katoen-wol sokken. De wollen sokken plukte ik eruit. Bij de blauwen pinkte ik even een traantje weg. Mijn favoriete paar, het tweede paar wat ik ooit voor mezelf breide en ze zitten perfect. Behalve dan dat ik niet tegen de wol kan. Ze gingen naar Eisirts sokkenmandje. De roze sokken werden in een wrapper gepakt om naar een dame met mijn maat voeten te gaan, en de dubbeldikke sokken die mijn eerste échte paar waren mocht Eisirt passen. Ik wil geen wollen sokken meer aan tenzij het merino is.
De katoen-mix sokken, met meestal rond de 45% wol en 35% katoen, bewaar ik wel. Minder wol is toch minder kriebel, en ik zou nu drie paar moeten hebben. Precies genoeg voor een larp en kriebelloos als het koud genoeg is. Hopelijk kom ik deze Sock Madness een mooi patroon tegen voor de luxe merino sokkenwol die ik voor mezelf gekocht heb.
Ook ging ik even, toen Eisirt thuis was van zijn werk, langs de nieuw geopende winkel van de Grote Wolf. Plan-Buurvrouw Vera was doorgegroeid naar een heuse eigen winkel en dit was de eerste dag dat ze écht open was! Ik nam een halve auto met verpakkingsmaterialen zoals verpakte lucht en kleine doosjes mee. Ik kon maar kort blijven want Eisirt had later die middag een rondleiding in een brouwerij met zijn collega's.
En dan het laatste paar sokken uit mijn mandje (ik schrijf dit bewust zo verknipt want mijn hele dag was zó verknipt, met hier en daar een halve taak en steeds de was tussendoor). Ik vroeg Eisirt even om te passen en beloofde hem er een andere teen in te breien voor hem. Met enige moeite kreeg ik de half-vervilte steken losgepeuterd en knipte ik de afgewerkte eindjes eraf. Dan kan er een nieuwe teen in, en gaan ook deze speciale sokken naar Eisirt.

Deze maand, voor de Sock Madness begint, is het dus even doorprikken. De tweede januari samenbreisok MKAL is bijna af (bijna aan het einde van de gusset, dus nog een klein stukje tot de teen te gaan). Een nieuwe teen voor de Broken Seed Stitch sokken maken. Een eind komen met de Yaacovs, als het even kan. En misschien een opwarmsok als ik er zin in heb -- de eerste is nog niet zo bijster boeiend, moet ik eerlijk zeggen.
Wil je wel geloven dat ik tussendoor nog tijd had om een film te kijken, wat te breien, en eiersalade te maken voor de lunch? Heerlijk.
Toch was Eisirt een beetje ongelovig dat ik geen puf had om nog te koken. Als ik het nu zo teruglees vraag ik me af hoe ik dat alles in een dag heb kunnen doen!