Computer reparatie.

[janestarz]

Gisteren hadden we tijd om even het diepe in te duiken in de hoop dat we mijn PC konden fixen. Na een postje op Facebook kreeg ik ontzettend veel goeie tips, inclusief een hele troubleshooting guide van Dave waarbij je één voor één de componenten weer aankoppelt om te proberen welke er niet werkt.
Ik had het geheugen eruit weten te frutten wat achter een dikke vette ventilator verstopt zat, en het moederbord piepte op een bepaalde manier. Dankzij Google kon ik terugvinden dat dit de verwachte piepjes waren. Deze soort piepjes van één lang, twee kort betekende bij mijn moederboard inderdaad dat het geheugen niet geplaatst of kapot was. Aangezien ik het geheugen eruit had gehaald en het moederboard het juiste soort piepjes gaf, kon ik stellen dat het moederboard niet gefrituurd was.

Maar toen ik dat op Facebook reageerde op de commentaren van anderen kreeg ik ineens conflicterende reacties terug. "Dan is het moederbord dus stuk." Huh? Ik heb precies gedaan wat Dave zei, krijg precies het juiste soort piepjes, maar ineens is de uitkomst anders?!
Dus donderdagochtend reden we naar de Paradigit. Een superfijne winkel bij ons om de hoek op de rand van bedrijventerrein de Hurk waar ook Plan B opzit. Ze hebben een fijne servicebalie in de hoek van de winkel waar een medewerker mijn PC aankoppelde en even naar de componenten keek. Al snel concludeerde hij dat er een poort op het moederboard waar het geheugen inkon, stuk was. Ik meen me vaag te herinneren dat Bart dit ook verteld had toen ik het moederboard tweedehands overnam, maar met mijn belabberde geheugen is dat natuurlijk maar de vraag of dat echt zo was.

Toen het geheugen in de juiste slot zat (en het moederboard de juiste piepjes gaf voor "geen ventilator" omdat Morrie de ventilator wél eruit gesloopt kreeg) startte Windows op zoals verwacht. Windows deed even een reparatierondje en toen kregen we het login scherm zoals altijd. Wat een opluchting!
Aangezien drie van de vier slots het nog prima deden, hebben we er maar gelijk een geheugenbankje bijgeprikt. Morrie had namelijk nog precies dezelfde liggen, dus er zit nu 2x 4 gig werkgeheugen in. Een verdubbeling dus. En omdat Eisirt er al een andere grafische kaart in had gezet, zit ik nu ook met een nieuwe videokaart.

(Toen gingen we naar de kringloopwinkel en kocht ik een ladekastje waar de printer op het werk PRECIES in zou moeten passen. Deze brachten we naar Plan-B, waar dat inderdaad zo was. En het kastje was precies de goede hoogte en super compact. De werk-laptop past er dus ook heel precies op (maar de muis past er niet meer naast) en ik kan zo perfect de bestellingen op het werk gaan printen.
Dat kwam er nog even tussendoor.)

Eenmaal thuis ruimden we het hele bureau leeg. Ik had in 2014 het bureau vrij hoog ingesteld, maar daardoor moest ik voor een ergonomische zit ook een voetenbankje gebruiken. Ik zette mijn voeten eerder op de zijsteunen van het bankje dan op het wiebelende middendeel, dus als we toch de computer eraf hadden en plaats moeten maken voor de computer die Eisirt nu voor zichzelf besteld heeft, dan kunnen we net zo goed alles even goed instellen.
Na het afstoffen en een sopje en alles leegruimen en nog een tweede sopje verlaagden we het bureau naar net onder de 80 centimeter. Met mijn voeten op de vloer en de bovenbenen paralel aan de vloer is het een kwestie van het bureau instellen op die zit. Voor typen staat het bureau misschien nog net te hoog, maar het is bizar hoe anders het zit. Lekker, ook!

Toen begon het grote aansluiten. Alle kabels even door een lapje halen, de labelwriter en de speakers en de usb-kabels weer terug op hun plek. En dan het moment supreme...
...het scherm bleef zwart?
Ik belde met de Paradigit. We waren al de hele ochtend bezig geweest en hadden ook al even een theepauze en een lunchpauze tussendoor gehad om even bij te komen van het slepen en het Gedoe. "Het kan aan de kabel liggen." zei de man aan de telefoon.
Ik reed snel op en neer naar de Paradigit. Haalde een nieuwe kabel. In de winkel hadden ze de PC op een VGA-kabel aangesloten gehad, thuis had ik een DVI. Ik kocht voor een tientje een VGA kabel en reed weer naar huis.
Het werkte nóg niet.

Na een paar keer heel diep zuchten en de mededeling "ik wil gewoon dat het kláár is" reden we met PC én monitor naar de Paradigit. We wisten al dat de PC niet meer stuk was. Maar waarom hadden we dan nog geen beeld?
De collega van Morrie sloot de PC en monitor aan en keek eens goed. Hij zag een heel vaag vierkante outline op het zwarte scherm. "Ik denk dat de backlight stuk is. Dan zal je een nieuwe monitor nodig hebben."
Ok. Welke heb je staan en doe me die dan maar...en kan ik de VGA-kabel dan weer inleveren?
We zwaaiden nog even naar Morrie toen we de winkel uitliepen. Eenmaal thuis sloten we alles aan op het nieuwe, schone, en clutter-vrije bureau. Wauw, wat is die monitor helder en scherp!!

De rest van de avond heb ik niks gedaan. Eisirt heeft boerenkool gekookt en ik heb vooral Cities Skylines gespeeld. Mijn computer is weer gerepareerd!
Wat een kutklus.

Comments

[anemoona.livejournal.com]

Computers zijn net als auto's; ze moeten het gewoon doen en niet miepen.