Bijna beter
Oct. 14th, 2019 09:02 pm![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
janestarzVandaag wilde ik nog niet volledig terug aan het werk, maar er moesten natuurlijk wel een berg bestellingen de deur uit die vorige week allemaal opgeschoven werden. Dus, dacht de multitaskende ik heel voortvarend, kan ik best de spullen voor de DDW Pop-up store meenemen. Ik ga toch even snel met de auto op en neer...
Aldus gezegd en gedaan. Voor een bestelling van Etsy moest ik iets uit de bakken in de berging opgraven, dus groef ik gelijk alle poncho's, overhemden, gilets en topjes op die voor een niet-larpend publiek prima zouden kunnen werken. Dat had natuurlijk enige voeten in aarde. Alhoewel de bakken direct links naast de deuropening staan als je de berging inkomt, zijn het twee stapeltjes van drie kratten. Ik vermoedde dat de poncho's helemaal in de onderste achterste bak zouden zitten, maar tot mijn verbazing en blijdschap was het een krat die veel makkelijker te bereiken was.
Omdat ik een trui én een fleecejack aan had, stroomden de straaltjes zweet al snel over mijn rug naar beneden. Wat was het onverwacht mooi en warm weer vandaag!
Bij Plan-B was het dus al heel snel duidelijk. Ik liep hijgend met twee volle boodschappentassen met kleding naar boven en liet de rest nog even in de auto staan. Ik wilde de gedoneerde dozen met stoffen ook wegbrengen, en dat zou in twee loopjes moeten, dus kon ik op terugweg naar boven het kledingrek voor de pop-up store meenemen.
Ik stalde alles uit voor order-picken en toog aan het werk. Met een bijna volle week ziek zijn was het een leuke bezigheid want het leken ontzettend veel bestellingen! Dat waren het eigenlijk ook wel, maar niet meer dan anders -- alles was gewoon op een hoop geschoven.
Net toen ik klaar was, vond ik het welletjes. De dozen met gedoneerde stoffen stonden niet (heel erg) in de weg en ik was al aardig buiten adem van het avontuur. Ik haalde het kledingrek uit de auto en liep Sigunne tegen het lijf.
"Oh, ik heb nog iets voor jou!" zei ik tegen Sigunne. Ik vertelde haar over de gedoneerde stoffen en dat ik een prachtige wollen stof met voering voor haar apart had gehouden. De warme roestbruine kleur zou haar geweldig staan. We liepen samen naar boven en ik praatte haar bij over de ontwikkelingen rondom mijn nieuwe Algemene Voorwaarden.
We kletsten zelfs zo gezellig dat ik hopeloos met de tijd in de knoop kwam. Tegen Eisirt zei ik al "Als ik om 11 uur nog niet klaar ben, dan doe ik iets niet goed" maar inmiddels was het net twaalf uur geweest. Ik maakte dat ik wegkwam uit Plan-B, maar buiten liep ik de Amigo's tegen het lijf die ook even om een update vroegen.
Eenmaal op de parkeerplaats bij het postkantoor (de postzegels waren inmiddels wel op) stuurde ik een berichtje "OK, hopeloos. Nu bij het postkantoor maar ik ben in ieder geval weg bij Plan-B".
Bij het postkantoor was mijn favoriete dame, Susan, aan het werk! Die had ik al heel lang niet meer gezien, ik kwam steeds op de verkeerde dagen en dan was zij er niet. We kletsten terwijl ze mijn enveloppes controleerde of ze voldoende gefrankeerd waren en ze scande mijn brievenbuspakje. Ook kocht ik 50 nieuwe internationale postzegels, altijd een flinke uitgave maar het maakt het sturen van pakjes zoveel prettiger als ik niet elke keer naar de balie hoef.
Ik was ontzettend klaar om naar huis te gaan....kom ik op de parkeerplaats van het Tokkie Winkelcentrum nota bene Roland Wildekind tegen! Ik wist wel dat hij recentelijk naar Eindhoven was verhuisd, maar niet dat hij in dezelfde straat als ik werkte! We kletsten bij en spraken af om een keer te gaan lunchen.
En zo werd mijn "ik ga even pakketjes doen" ochtend al snel een sociaal bijpraat-festijn, bijna zonder einde!
Toen ik thuiskwam was ik best wel uitgeput, dus kon ik met een lekkere bietensalade en een kopje thee bijkomen. Morgen ga ik een kort dagje proberen: strijken van de inventaris voor de pop-up shop, en patroontekenen. Hopelijk kan ik dan woensdag weer 'normaal' aan het werk.
Aldus gezegd en gedaan. Voor een bestelling van Etsy moest ik iets uit de bakken in de berging opgraven, dus groef ik gelijk alle poncho's, overhemden, gilets en topjes op die voor een niet-larpend publiek prima zouden kunnen werken. Dat had natuurlijk enige voeten in aarde. Alhoewel de bakken direct links naast de deuropening staan als je de berging inkomt, zijn het twee stapeltjes van drie kratten. Ik vermoedde dat de poncho's helemaal in de onderste achterste bak zouden zitten, maar tot mijn verbazing en blijdschap was het een krat die veel makkelijker te bereiken was.
Omdat ik een trui én een fleecejack aan had, stroomden de straaltjes zweet al snel over mijn rug naar beneden. Wat was het onverwacht mooi en warm weer vandaag!
Bij Plan-B was het dus al heel snel duidelijk. Ik liep hijgend met twee volle boodschappentassen met kleding naar boven en liet de rest nog even in de auto staan. Ik wilde de gedoneerde dozen met stoffen ook wegbrengen, en dat zou in twee loopjes moeten, dus kon ik op terugweg naar boven het kledingrek voor de pop-up store meenemen.
Ik stalde alles uit voor order-picken en toog aan het werk. Met een bijna volle week ziek zijn was het een leuke bezigheid want het leken ontzettend veel bestellingen! Dat waren het eigenlijk ook wel, maar niet meer dan anders -- alles was gewoon op een hoop geschoven.
Net toen ik klaar was, vond ik het welletjes. De dozen met gedoneerde stoffen stonden niet (heel erg) in de weg en ik was al aardig buiten adem van het avontuur. Ik haalde het kledingrek uit de auto en liep Sigunne tegen het lijf.
"Oh, ik heb nog iets voor jou!" zei ik tegen Sigunne. Ik vertelde haar over de gedoneerde stoffen en dat ik een prachtige wollen stof met voering voor haar apart had gehouden. De warme roestbruine kleur zou haar geweldig staan. We liepen samen naar boven en ik praatte haar bij over de ontwikkelingen rondom mijn nieuwe Algemene Voorwaarden.
We kletsten zelfs zo gezellig dat ik hopeloos met de tijd in de knoop kwam. Tegen Eisirt zei ik al "Als ik om 11 uur nog niet klaar ben, dan doe ik iets niet goed" maar inmiddels was het net twaalf uur geweest. Ik maakte dat ik wegkwam uit Plan-B, maar buiten liep ik de Amigo's tegen het lijf die ook even om een update vroegen.
Eenmaal op de parkeerplaats bij het postkantoor (de postzegels waren inmiddels wel op) stuurde ik een berichtje "OK, hopeloos. Nu bij het postkantoor maar ik ben in ieder geval weg bij Plan-B".
Bij het postkantoor was mijn favoriete dame, Susan, aan het werk! Die had ik al heel lang niet meer gezien, ik kwam steeds op de verkeerde dagen en dan was zij er niet. We kletsten terwijl ze mijn enveloppes controleerde of ze voldoende gefrankeerd waren en ze scande mijn brievenbuspakje. Ook kocht ik 50 nieuwe internationale postzegels, altijd een flinke uitgave maar het maakt het sturen van pakjes zoveel prettiger als ik niet elke keer naar de balie hoef.
Ik was ontzettend klaar om naar huis te gaan....kom ik op de parkeerplaats van het Tokkie Winkelcentrum nota bene Roland Wildekind tegen! Ik wist wel dat hij recentelijk naar Eindhoven was verhuisd, maar niet dat hij in dezelfde straat als ik werkte! We kletsten bij en spraken af om een keer te gaan lunchen.
En zo werd mijn "ik ga even pakketjes doen" ochtend al snel een sociaal bijpraat-festijn, bijna zonder einde!
Toen ik thuiskwam was ik best wel uitgeput, dus kon ik met een lekkere bietensalade en een kopje thee bijkomen. Morgen ga ik een kort dagje proberen: strijken van de inventaris voor de pop-up shop, en patroontekenen. Hopelijk kan ik dan woensdag weer 'normaal' aan het werk.
