janestarz | Safaripark Beekse Bergen

Al twee jaar stond dit op ons verlanglijstje! Eigenlijk zou Eisirt gaan roleplayen met zijn vrienden, maar dankzij gehannes rondom hun agenda's had Eisirt wél vrij gevraagd voor het weekend, en was de rest nog aan het soebatten of ze wel een weekendje weg wilden. Dus moesten we samen maar wat leuks gaan doen. Wat een straf!

Zoals het hoort had ik lekkers gehaald voor in het park (een fles yoghurtdrank, tumtummetjes en borrelnootjes) en ging er ook een flesje limo in de tas. Een kort bezoek aan de website om te kijken wat we konden verwachten en we togen op tijd naar Hilvarenbeek. Voor iets wat feitelijk bijna in onze achtertuin ligt was het ook stom om het nog langer uit te stellen.

Nu ben ik niet altijd een fan van dierentuinen geweest. Soms krijg je mooi contact met de beestjes in de kooien, maar op andere momenten pik ik delen van hun depressie op. De ijsberende beestjes spreken dan boekdelen. Gelukkig was Beekse Bergen heel anders! Op de kaart lijkt het vrij klein, maar het park is ruim opgezet om de bezoeker een safari-belevenis te geven. Ik was erg onder de indruk van de weidsheid van alle verblijven en de routes die je kon nemen. Een 'autosafari' rondom het hele park, een 'bootsafari' van de ene kant naar de andere, en een 'bussafari' die dezelfde route als de autosafari bereed, maar wel met extra uitleg van de ranger/buschauffeur. Ook was de bezoeker vrij om door het park te wandelen in een 'wandelsafari', waarbij de paden regelmatig een heuveltje opgingen om een betere kijk in de kooi naast de weg (achter een hek en een greppel) te geven. Ook waren er veel jungle-klauter kidspaadjes, met boomstammetjes of touwbruggen, waar de kids een 'alternatieve' route konden volgen langs het pad.

De weidsheid van het park, met een deel van de route van de bootsafari duidelijk in beeld. In de achtergrond de kudde yaks.

Het was licht bewolkt en na de eerste bui bij aankomst is het de hele dag droog gebleven. Het was prachtig weer om foto's te maken en dankzij het programmaboekje konden we al snel bij de tijgerkooi de 'voederpresentatie' meemaken. En passant schoot ik nog een mooie foto van een zeer tevreden hommel die het record "comazuipen op nectar" probeerde te verbeteren in de heerlijk geurende struik voor mijn neus. Want je weet: als je alleen maar naar de tijgers staart, zie je de hommel voor je neus niet.

Dankzij de uitgebreide inzoomfunctie van mijn camera, de bijna ideale belichtingsomstandigheden (hooghangende bewolking = veel diffuus licht), en een uurtje nabewerken in een goed programma zijn de foto's buitengewoon goed gelukt. Het is vaak nét alsof we met onze snoet in de kooi stonden, terwijl dat in werkelijkheid best meeviel. De tijgers yoinkten hun vleesje naar een verstopt hoekje net buiten het zicht van de menigte, de aapjes zaten niet lang genoeg stil en de breedlipneushoorns kregen helemaal aan de andere kant van het veld hun hooi.
Daar kun je als fotograaf ook heerlijk mee spelen. Vanaf de verhoogde paden en zelfs door het glas van de bus kon ik mooie plaatjes maken. Dankzij de grootte van de verblijven, de kronkelende weggetjes en de interessante mix van beestjes bij elkaar spreken een hele hoop foto's tot de verbeelding. Een weg die krom uit beeld loopt, met in de voorgrond een paar gnoes en in de achtergrond een paar zebra's vertelt een verhaal, net als een kluitje giraffes die samenzweren bij een ruif terwijl het vergezicht doorbroken wordt door een grote onscherpe boomstronk in een hoekje van de foto. Je voelt je bijna een voyeur. Mede hierdoor wordt de safari-beleving alleen nog maar groter.
(En ja, natuurlijk stonden we er niet overal met onze snoet echt bovenop, zoals de foto's doen vermoeden. Maar er was zeker niks om over te klagen, want hoe cool is het om tussen de struiken door toch een hyena te spotten?!)

We hebben veel beestjes in het echt gezien. Naast luipaarden, cheetas, tijgers en leeuwen ook olifanten, neushoorns, yaks, kudu, otters, nijlpaarden, chimpansees, twee stoeiende lippenberen, een okapi die alleen zijn streperige kont wilde laten zien, en natuurlijk de olijk zwaaiende gibbons. Te veel om op te noemen.

Na zo'n dagje rondlopen waren we allebei behoorlijk moe. De laatste kooi die we zagen had een zeer tevreden meneer de leeuw met zijn broertje en roedel vrouwen. Bovenop zijn jeep had hij een laatste stukje vlees bewaard en lag hij de mensen die zijn kooi inkeken majesteus te beschouwen. Je zou er bijna bij willen gaan liggen (nadat ze zich eerst even helemaal bommetje vol hebben gegeten aan andere bezoekers, zodat ze écht geen honger meer hebben!!)