Een zooitje linkse hobbyisten
Oct. 12th, 2016 09:02 am![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
janestarzGisteren had ik een mailtje van Anne (de plaatselijke regelneef die evenementen organiseert), dat de directie van Heijmans (de uitbater van het gebouw) een rondleiding zou krijgen. Of wij onze deuren open wilden zetten zodat ze een kijkje achter de schermen konden nemen. Het zou rond 16:45 zo ver zijn, maar wij zijn natuurlijk gewoon meer dan 40 u p/w daar aan het werk, dus het is een kleine moeite om de deur open te zetten.
Het was ruim kwart over vijf geweest toen we stemmen in de gang hoorden. De stoet mannen en vrouwen in pak kwam langsgegaloppeerd, draaide aan het einde van de gang weer om, en kwam weer terug gegaloppeerd. We kregen niet mee of er nog iets bij uitgelegd werd, maar ik begroette de hoge piefen die een blik naar binnen wierpen vrolijk.
En dat was het dan. De bobo's aan de borrel, en nog geen vijf minuten later kwam Hans de kunstenaar kwam bij ons binnenlopen, zijn penseel nog in de hand. "Zijn ze bij jullie wél binnen geweest?"
Hij vertelde dat hij 'ook uit dat milieu kwam' en dat hij nog wel even bij Anne binnen zou lopen. "Het is toch veel leuker als ze kennis kunnen maken met de persoon achter zo'n ruimte? Nu stiefelen ze in sneltreinvaart door de gang en zien alleen een stelletje linkse hobbyisten. 'Goh, die meisjes doen iets met stofjes!' Dat zegt toch helemaal niks!"
Hans kwam op stoom en betoogde verder. "Ik heb zelf ook stedenbouw gestudeerd, ik heb ook op kantoor gezeten. Dat geeft gelijk een connectie met hén. En dan zie je een glimps van het verhaal, dat je er zelf voor kiest om deze kant op te gaan, niet dat je hier een beetje zit te hobby'en voor je lol."
Nadat Hans vertrokken was, hadden Desirée en ik het er ook nog even over. Wat nog het meeste steekt is dat je door de grote massa niet serieus genomen wordt als je de keuze maakt voor jezelf te beginnen. 'Maar hoe betaal je de hypotheek dan?' is een normale vraag. Het komt niet bij de meesten in hun hoofd op dat je misschien een tijdje de broekriem aantrekt, zegeltjes spaart, inteert op je spaargeld. En dan nog ben je een 'linkse hobbyist'. Dat is toch geen báán!
Pas als je het gemaakt hebt, als je miljonair bent en een goede auto voor de deur hebt staan, dan pas krijg je respect. "Hij heeft het helemaal vanaf nul opgebouwd. Zijn eigen zaak. Knap hoor."
Daarom ben ik zo blij met de mensen om me heen, die snappen tenminste dat het (zeker in het begin) echt niet makkelijk is. Dat het ontzettend eng is om zo in het diepe te springen, en respect hebben voor die keuze, die dapperheid, en je droom.
Het was ruim kwart over vijf geweest toen we stemmen in de gang hoorden. De stoet mannen en vrouwen in pak kwam langsgegaloppeerd, draaide aan het einde van de gang weer om, en kwam weer terug gegaloppeerd. We kregen niet mee of er nog iets bij uitgelegd werd, maar ik begroette de hoge piefen die een blik naar binnen wierpen vrolijk.
En dat was het dan. De bobo's aan de borrel, en nog geen vijf minuten later kwam Hans de kunstenaar kwam bij ons binnenlopen, zijn penseel nog in de hand. "Zijn ze bij jullie wél binnen geweest?"
Hij vertelde dat hij 'ook uit dat milieu kwam' en dat hij nog wel even bij Anne binnen zou lopen. "Het is toch veel leuker als ze kennis kunnen maken met de persoon achter zo'n ruimte? Nu stiefelen ze in sneltreinvaart door de gang en zien alleen een stelletje linkse hobbyisten. 'Goh, die meisjes doen iets met stofjes!' Dat zegt toch helemaal niks!"
Hans kwam op stoom en betoogde verder. "Ik heb zelf ook stedenbouw gestudeerd, ik heb ook op kantoor gezeten. Dat geeft gelijk een connectie met hén. En dan zie je een glimps van het verhaal, dat je er zelf voor kiest om deze kant op te gaan, niet dat je hier een beetje zit te hobby'en voor je lol."
Nadat Hans vertrokken was, hadden Desirée en ik het er ook nog even over. Wat nog het meeste steekt is dat je door de grote massa niet serieus genomen wordt als je de keuze maakt voor jezelf te beginnen. 'Maar hoe betaal je de hypotheek dan?' is een normale vraag. Het komt niet bij de meesten in hun hoofd op dat je misschien een tijdje de broekriem aantrekt, zegeltjes spaart, inteert op je spaargeld. En dan nog ben je een 'linkse hobbyist'. Dat is toch geen báán!
Pas als je het gemaakt hebt, als je miljonair bent en een goede auto voor de deur hebt staan, dan pas krijg je respect. "Hij heeft het helemaal vanaf nul opgebouwd. Zijn eigen zaak. Knap hoor."
Daarom ben ik zo blij met de mensen om me heen, die snappen tenminste dat het (zeker in het begin) echt niet makkelijk is. Dat het ontzettend eng is om zo in het diepe te springen, en respect hebben voor die keuze, die dapperheid, en je droom.
![[identity profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/openid.png){kind=small}
no subject
Date: 2016-10-15 01:11 pm (UTC)Ik denk dat mensen trouwens maar één plaatje hebben in hun hoofd van de succesvolle ondernemer en dat is iemand in een pak, het liefst een fulltime ondernemende oudere witte man. Als je afwijkt ben je al snel een nepperd :P Oplossing, ja, lastig. Meer zichtbaar zijn? Moet je maar net zin in hebben.