Maerquin-stress
Nov. 5th, 2014 11:23 pm![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
janestarzDe stress voor Maerquin sloeg goed toe deze week. Na alle kostuums voor de mensen uit mijn groepje was het eindelijk tijd voor Den Grooten Stok Achter Den Deur: mijn eigen kostuum. Natuurlijk kon ik Antoinette's kostuum recyclen als het niet meer zou lukken, maar 2 weekenden voor Maerquin had ik mijn jas uitgeknipt en de rok op maat afgespeld.
Tot het moment dat de mouwen in de jas gingen en de zijnaden dichtzaten. Alles zat verkeerd! De schoudernaad was veel te smal, waardoor de mouwen te hoog op de schouders begonnen en het geheel nog harder trok dan een wanhopige tippelaarster.
Op het werk achter de naaimachine kan ik rustig over dit soort dingen nadenken en al snel had ik een oplossing bedacht: een soort halve-maan vormig passtuk wat de schoudernaad zou verbreden en hopelijk de mouw op het juiste punt zou laten beginnen. Maar zou dat alle problemen oplossen?
Vandaag op het werk kwam ik tot een andere conclusie: jammer dan, ik begin overnieuw. Met die instelling ging ik vanavond in een wilde furie aan de slag. De mouwen kon ik gelukkig deels recyclen, waardoor het tekenende contraststuk wat iedereen in de groep heeft niet verloren zou gaan. Ik knipte een variant van mijn gambeson patroon uit de losse pols en verstevigde het met een linen-blend die er plat tegenaan gelockt zat.
Het vergt nog een avondje bezigheidstherapie, maar de jas is bijna klaar. De mouwen moeten wat korter en het schootje achter moet nog helemaal uitgedacht worden, maar het past allemaal veel beter en stiekem wordt het ook nog sjieker ook. Alsof het zo heeft moeten zijn.
Dan hoef ik alleen nog maar de rok af te maken en een blouse te bedenken....
Tot het moment dat de mouwen in de jas gingen en de zijnaden dichtzaten. Alles zat verkeerd! De schoudernaad was veel te smal, waardoor de mouwen te hoog op de schouders begonnen en het geheel nog harder trok dan een wanhopige tippelaarster.
Op het werk achter de naaimachine kan ik rustig over dit soort dingen nadenken en al snel had ik een oplossing bedacht: een soort halve-maan vormig passtuk wat de schoudernaad zou verbreden en hopelijk de mouw op het juiste punt zou laten beginnen. Maar zou dat alle problemen oplossen?
Vandaag op het werk kwam ik tot een andere conclusie: jammer dan, ik begin overnieuw. Met die instelling ging ik vanavond in een wilde furie aan de slag. De mouwen kon ik gelukkig deels recyclen, waardoor het tekenende contraststuk wat iedereen in de groep heeft niet verloren zou gaan. Ik knipte een variant van mijn gambeson patroon uit de losse pols en verstevigde het met een linen-blend die er plat tegenaan gelockt zat.
Het vergt nog een avondje bezigheidstherapie, maar de jas is bijna klaar. De mouwen moeten wat korter en het schootje achter moet nog helemaal uitgedacht worden, maar het past allemaal veel beter en stiekem wordt het ook nog sjieker ook. Alsof het zo heeft moeten zijn.
Dan hoef ik alleen nog maar de rok af te maken en een blouse te bedenken....
