Niet zo mouwen!
Apr. 14th, 2014 10:18 pm![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
janestarzElke coupeuse en de meeste thuisnaaisters (die dit lezen) weten dat mouwen een lastige kwestie zijn. Van commerciële patronen past de mouw vaak niet in het armsgat en van zelfgetekende patronen is het altijd een gedoe om nu uit te vogelen hoe groot het één en ander dient te zijn.
Ik dacht slim te zijn en uit te gaan van een standaard herenpatroon om voor Eisirt en anderen een tuniek te bouwen. De vorm is vaak een stuk beter en je kunt meerdere maten van hetzelfde Burda patroon overnemen. Ik pakte de maat van Eisirt, trok het overhemd over, nam de overslag als extra "over-je-hoofd-trek-ruimte" voor lief (waardoor de hals ook wat wijder werd) en maakte een proefmodel van lelijke melkchocolade-kleurige katoen.
Het geheel paste van geen kanten en werd meegenomen naar Hilversum om daar een tweede kandidaat te vinden. Immers, zo'n Burda patroon past toch wel iemand... toch?
Ondertussen naaide ik verder aan de jas die over de tuniek zou komen en we pasten het geheel. De jas zat prettig, en de randen werkte ik netjes af met recht-van-draad band van voorgenoemde bruine katoen. Omdat de jas wel goed zat en de tuniek niet, besloot ik het patroon van de tuniek te verbeteren met de voor- en achterpanden van de jas (welke ik van een standaard patroon uit Hilversum had geknipt).
En daar zat het hem nou net in. Ik legde de jas op patroonpapier en kwam er al heel snel achter dat het voorpand van de jas precies even groot was als het voorpand van de tuniek. En kort daarna zag ik dat de achterpanden ook vrijwel precies klopten.
Hoe kan het nou dat een jas in linnen van echt vrijwel hetzelfde patroon wél past, en de tuniek in katoen níet?! Om gek van te worden!
Ik smeet al half mijn potloden door de woonkamer, maar Eisirt hield een koel hoofd en vroeg me het probleem uit te leggen. Hij trok nogmaals de tuniek aan over zijn shirt en we gingen eens goed kijken waaróm het niet paste. Initieel dacht ik dat de halve rugbreedte (dat stuk over de schouderbladen) te smal was. Maar dat bleek eigenlijk wel mee te vallen. Nu ik er nog eens naar keek was daar zelfs nog wel een halve tot hele centimeter aan ruimte over als hij de armen voor het lichaam bracht.
En wat bleek nu: het probleem zat hem in het armsgat en de mouw.
De jas is een mouwloze jas, waarbij de schouders veel te breed zijn. Dat mag best, want het is een kledingstuk wat je over een tuniek gaat dragen. De tuniek is gewoon een omhooggevallen overhemd met grootheidswaanzin, waarbij de lage mouwkop zorgt voor extra bewegingsruimte. Helaas was het armsgat voor deze maat nogal breed uitgevallen. Ik speldde het op de plek waar het eigenlijk zou moeten zitten en zag dat de mouw zo'n vijf centimeter hoger aangeplaatst zou moeten worden. Niet alleen dat, maar ook op het voor- en achterpand moest de mouw zo'n vier centimeter verder naar het midden. Het armsgat moest veel dichter naar de middenvoor en -achter zitten dan op het patroon het geval was!
Een korte test waarbij ik de mouw op de juiste plekken vastspeldde wees uit dat het bewegen van de arm dan geen enkel probleem meer was. Niet zo raar eigenlijk, als je terugdenkt aan hoe kostuums van best-wel-beroemde costumière's eruit zien; Jen Thompson's Dutch print madness laat wel zien dat de mouw ontzettend strak in de oksel zit.
(En nee, dat is echt helemaal niet raar! Hoe dichter je mouw aangesloten zit rondom de oksel, hoe meer bewegingsruimte je hebt. Als je armsgat laag uitgesneden is en je mouw dus laag onder de oksel begint, trek je het hele kledingstuk mee als je gaat bewegen. Daarom is sportkleding ook altijd zo strak.)
Wij leren op school dat je voor een japon de oksel 1 cm uitdiept (vanaf een gemeten maat waarbij de oksel aangegeven wordt met een lineaal), voor een blouse en gilet is dat meer en voor een jasje meestal 3 cm. Maar jasjes hebben ook een hoge mouwkop, omdat jasjes mooi moeten zijn als je stilstaat met je armen naar beneden. Niet als je aan het boogschieten bent, dan zien ze er ineens niet meer uit. Heel raar.
Met het verbeterde patroon heb ik er een stuk meer vertrouwen in dat het goed gaat komen. Ik twijfel nog of het armsgat nog wat minder uitgediept moet worden en de mouw dus bij het armsgat wat kleiner wordt. Omdat Eisirt wel een stevige mannetjesputter is heeft hij best een grote borstomvang. Zijn schouderbreedte is echter normaal, dus de extra ruimte voor rond de borstkast zit hem gedeeltelijk gewoon onder het armsgat. Het nieuwe armsgat is dus redelijk rond, en niet zo ovaal. Mede hierdoor meet de mouwkop en het armsgat 66 cm en dat lijkt me nogal groot. Ik denk erover om het armsgat wat minder ver uit te diepen, waardoor alles nog wat dichter bij de oksel begint. De vraag is of hij er dan nog in kan komen en of hij de tuniek ooit nog uit kan trekken.
Tips?
Ik dacht slim te zijn en uit te gaan van een standaard herenpatroon om voor Eisirt en anderen een tuniek te bouwen. De vorm is vaak een stuk beter en je kunt meerdere maten van hetzelfde Burda patroon overnemen. Ik pakte de maat van Eisirt, trok het overhemd over, nam de overslag als extra "over-je-hoofd-trek-ruimte" voor lief (waardoor de hals ook wat wijder werd) en maakte een proefmodel van lelijke melkchocolade-kleurige katoen.
Het geheel paste van geen kanten en werd meegenomen naar Hilversum om daar een tweede kandidaat te vinden. Immers, zo'n Burda patroon past toch wel iemand... toch?
Ondertussen naaide ik verder aan de jas die over de tuniek zou komen en we pasten het geheel. De jas zat prettig, en de randen werkte ik netjes af met recht-van-draad band van voorgenoemde bruine katoen. Omdat de jas wel goed zat en de tuniek niet, besloot ik het patroon van de tuniek te verbeteren met de voor- en achterpanden van de jas (welke ik van een standaard patroon uit Hilversum had geknipt).
En daar zat het hem nou net in. Ik legde de jas op patroonpapier en kwam er al heel snel achter dat het voorpand van de jas precies even groot was als het voorpand van de tuniek. En kort daarna zag ik dat de achterpanden ook vrijwel precies klopten.
Hoe kan het nou dat een jas in linnen van echt vrijwel hetzelfde patroon wél past, en de tuniek in katoen níet?! Om gek van te worden!
Ik smeet al half mijn potloden door de woonkamer, maar Eisirt hield een koel hoofd en vroeg me het probleem uit te leggen. Hij trok nogmaals de tuniek aan over zijn shirt en we gingen eens goed kijken waaróm het niet paste. Initieel dacht ik dat de halve rugbreedte (dat stuk over de schouderbladen) te smal was. Maar dat bleek eigenlijk wel mee te vallen. Nu ik er nog eens naar keek was daar zelfs nog wel een halve tot hele centimeter aan ruimte over als hij de armen voor het lichaam bracht.
En wat bleek nu: het probleem zat hem in het armsgat en de mouw.
De jas is een mouwloze jas, waarbij de schouders veel te breed zijn. Dat mag best, want het is een kledingstuk wat je over een tuniek gaat dragen. De tuniek is gewoon een omhooggevallen overhemd met grootheidswaanzin, waarbij de lage mouwkop zorgt voor extra bewegingsruimte. Helaas was het armsgat voor deze maat nogal breed uitgevallen. Ik speldde het op de plek waar het eigenlijk zou moeten zitten en zag dat de mouw zo'n vijf centimeter hoger aangeplaatst zou moeten worden. Niet alleen dat, maar ook op het voor- en achterpand moest de mouw zo'n vier centimeter verder naar het midden. Het armsgat moest veel dichter naar de middenvoor en -achter zitten dan op het patroon het geval was!
Een korte test waarbij ik de mouw op de juiste plekken vastspeldde wees uit dat het bewegen van de arm dan geen enkel probleem meer was. Niet zo raar eigenlijk, als je terugdenkt aan hoe kostuums van best-wel-beroemde costumière's eruit zien; Jen Thompson's Dutch print madness laat wel zien dat de mouw ontzettend strak in de oksel zit.
(En nee, dat is echt helemaal niet raar! Hoe dichter je mouw aangesloten zit rondom de oksel, hoe meer bewegingsruimte je hebt. Als je armsgat laag uitgesneden is en je mouw dus laag onder de oksel begint, trek je het hele kledingstuk mee als je gaat bewegen. Daarom is sportkleding ook altijd zo strak.)
Wij leren op school dat je voor een japon de oksel 1 cm uitdiept (vanaf een gemeten maat waarbij de oksel aangegeven wordt met een lineaal), voor een blouse en gilet is dat meer en voor een jasje meestal 3 cm. Maar jasjes hebben ook een hoge mouwkop, omdat jasjes mooi moeten zijn als je stilstaat met je armen naar beneden. Niet als je aan het boogschieten bent, dan zien ze er ineens niet meer uit. Heel raar.
Met het verbeterde patroon heb ik er een stuk meer vertrouwen in dat het goed gaat komen. Ik twijfel nog of het armsgat nog wat minder uitgediept moet worden en de mouw dus bij het armsgat wat kleiner wordt. Omdat Eisirt wel een stevige man
Tips?
![[identity profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/openid.png){kind=small}
no subject
Date: 2014-04-15 06:20 am (UTC)Sinds mijn juf me heeft uitgelegd hoe je mouwen inspeldt (altijd op de mouw spelden en zorgen dat de mouw de 'buitenbocht' neemt), krijg ik wél iedere mouw in z'n gaatje ;-)
no subject
Date: 2014-04-15 07:29 am (UTC)Ik sluit me aan by Lenny dat de schoudernaad meestal belachelijk ver naar buiten staat, soms valt deze zelfs bij mij van mijn schouder af terwijl ik bij gekochte kleding meestal 2 tot 4 cm tekort kom.
Voor de tuniek: Wil je het mouwsgat kleiner maken omdat de mouw anders zo enorm wordt? Ik heb weleens een mouw gezien met een soort aangeknipte gusset. Zo heb je een wat slankere mouw, maar past deze in een armsgat dat genoeg bewegingsruimte geeft. Het was eigenlijk gewoon een reguliere mouw met twee kleine driehoekjes er aan geknipt.
no subject
Date: 2014-04-15 07:30 am (UTC)