In de trein

[janestarz]

Leve het OV!
Naast een aantal vervelende studenten, die als excuus voor het luidruchtig begroeten van elke nieuwe reiziger met een te luid "GOEIEmorgen" al tegen elkaar zeiden "ik zei toch dat je me geen bier  moest geven!", zat ik ook met wat kinderen in de trein.
Het voordeel was dan wel weer dat de kinderen ervoor zorgden dat de studenten hun waffel hielden. Het nadeel was dat de kudde kinderen genoeg herrie maakten voor tien. Eén van de moeders zei nog; "Het is maar tien minuutjes". Dat was een leugen. Dat waren de langste tien minuten van mijn reis...

In Overvecht rammelde de spiksplinternieuwe sprinter over een overweg en zei één van de begeleidende moeders droogjes: "Oh, daar lag wat op het spoor."
"Een dooie mens!" zei één van de meisjes. Ze klonk erg tevreden over het feit dat ze dit wist.
"Nee, TWEE dooie mensen!" gilde één van de andere kids blij.

Goh, dacht ik. Vroeger, toen ik een jaar of zes, zeven was, had ik het vreselijk gevonden als er 'een dooie mens' op het spoor had gelegen. Blijkbaar is dat nu teken van grote hilariteit en reden tot opbieden. Meer is immers beter.

De kinderen werden de trein uit geholpen door de hoeder-moeders. Met een luidkeels "dahaaaag" keerde de rust voor ongeveer een nanoseconde terug in de trein. Toen besloten de studentjes dat hun tijd was aangebroken. Ze konden immers niet onder doen voor een stel zevenjarigen..

Posted via LiveJournal app for Android.