![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
Eindelijk was het dan zover. Na veel wikken en wegen ging ik toch maar mee naar de Karwei op Noord, want als we dan toch nog ditjes en datjes nodig hadden, konden we net zo goed gelijk de regenton halen. Met veel moeite kreeg ik alle losse muntjes (bedankt Palanthe!) en envelopjes met geld (bedankt Nachtvisser!) weer uit de spaarkoe.
D'r zat nog een aardig bedrag in, ondanks dat de housewarming niet zo druk bezocht was als ik wel had gehoopt, en vol goede moed togen we naar Noord.
In de ton die het dichtst bij ons bedrag in de buurt zat kon 114 liter. Maar als we nu een tientje erbij zouden leggen, konden we een regenton van maar liefst 168 liter kopen. Een beetje warme zomer is een enorme aanslag op je regenwateropslag, dus ach, dan maar een tientje meer betalen.
Met wat moeite pasten de ton, de standaard voor de ton, een aantal kabelgootjes, wat verloopstukjes voor de thermostaat douchekraan, een aansluitstuk voor de regenton en nog wat andere onbekende klusjesmannenklusapparaatjes in de kar.
NoKey keek bedenkelijk genoeg over het geheel. We waren immers gewoon met de fiets. Ja dahaag, ik ga toch geen auto huren om een regenton te kopen? Dat kan best op de bagagedrager.
De losse dingetjes gingen in de rugtas en het medicijnkastje in spé werd op NoKey's bagagedrager gebonden met een stuk sisaltouw wat heel aardig bij de inpaktafel opgesteld stond. De standaard voor de regenton (zodat je er nog een gieter bij kan vullen, anders zit het kraantje 5 cm boven de grond) werd op mijn bagagedrager gebonden en de deksel van de ton ging in een fietstas. Het was wel enigzins prutsen, want door de standaard werd ik wat naar voren geduwd op mijn zadel, maar uiteindelijk fietsten we met alles vastgebonden terug naar huis. De ton zelf had ik met één hand over mijn linkerschouder vast. Als ik over een hobbel ging, tilde ik hem wat op en als mijn triceps teveel zou gaan protesteren kon ik hem op de standaard laten rusten.
Het heeft er vast heel erg komisch uitgezien terwijl we terugfietsten naar huis. Helaas heb ik er niet aan gedacht om hem zo vast te houden dat het achteropkomende verkeer het grote etiket "Water Butt" kon lezen. Maar dan weet u het: ik heb een waterkont. Eh. Regenton, dus.
Die gaan we wel een andere keer installeren, want douchen zonder dat er iemand aan het warme water kan komen begint me aardig de keel uit te hangen. Vooral hoe NoKey ervanuit gaat dat mijn reflexen net zo goed zijn als de zijne...
D'r zat nog een aardig bedrag in, ondanks dat de housewarming niet zo druk bezocht was als ik wel had gehoopt, en vol goede moed togen we naar Noord.
In de ton die het dichtst bij ons bedrag in de buurt zat kon 114 liter. Maar als we nu een tientje erbij zouden leggen, konden we een regenton van maar liefst 168 liter kopen. Een beetje warme zomer is een enorme aanslag op je regenwateropslag, dus ach, dan maar een tientje meer betalen.
Met wat moeite pasten de ton, de standaard voor de ton, een aantal kabelgootjes, wat verloopstukjes voor de thermostaat douchekraan, een aansluitstuk voor de regenton en nog wat andere onbekende klusjesmannenklusapparaatjes in de kar.
NoKey keek bedenkelijk genoeg over het geheel. We waren immers gewoon met de fiets. Ja dahaag, ik ga toch geen auto huren om een regenton te kopen? Dat kan best op de bagagedrager.
De losse dingetjes gingen in de rugtas en het medicijnkastje in spé werd op NoKey's bagagedrager gebonden met een stuk sisaltouw wat heel aardig bij de inpaktafel opgesteld stond. De standaard voor de regenton (zodat je er nog een gieter bij kan vullen, anders zit het kraantje 5 cm boven de grond) werd op mijn bagagedrager gebonden en de deksel van de ton ging in een fietstas. Het was wel enigzins prutsen, want door de standaard werd ik wat naar voren geduwd op mijn zadel, maar uiteindelijk fietsten we met alles vastgebonden terug naar huis. De ton zelf had ik met één hand over mijn linkerschouder vast. Als ik over een hobbel ging, tilde ik hem wat op en als mijn triceps teveel zou gaan protesteren kon ik hem op de standaard laten rusten.
Het heeft er vast heel erg komisch uitgezien terwijl we terugfietsten naar huis. Helaas heb ik er niet aan gedacht om hem zo vast te houden dat het achteropkomende verkeer het grote etiket "Water Butt" kon lezen. Maar dan weet u het: ik heb een waterkont. Eh. Regenton, dus.
Die gaan we wel een andere keer installeren, want douchen zonder dat er iemand aan het warme water kan komen begint me aardig de keel uit te hangen. Vooral hoe NoKey ervanuit gaat dat mijn reflexen net zo goed zijn als de zijne...
