Jane's Journal

Als je toch met de neus op de plinten gedrukt wordt...

Tue, 11 Nov 2025 19:27:30 GMT

Ik had het atelier nog niet teruggebracht in werkende staat omdat het grote open vloeroppervlak het perfecte excuus was om een viertal cloaks uit te knippen. Ik begon met eerst een rondje poetsen: de vloer stofzuigen en dweilen (Kwibus had een oepsje gemaakt, dus het moest even echt goed schoon worden!) Omdat de vloer even moest drogen kon ik gelijk verder met de benedenverdieping stofzuigen en de wc en keuken dweilen.
Het droogde niet hard, dus maakte ik van de gelegenheid gebruik om de zolder op te ruimen. Ik was niet helemaal tevreden met hoe de stoffen ervoor lagen, dus ik pakte de looplamp en ging nog even wat dingen verschuiven. Kwibus ging gezellig mee, want dat deel van de zolder is normaal gesproken afgesloten en hij mag daar alleen rondsteerten als ik erbij ben.

Nadat de vloer opgedroogd was, de stoffen opgeruimd waren en Kwibus weer van de zoldertrap naar beneden sjokte, kon ik verder. Tijd om cloaks te knippen. Er waren inmiddels twee kleuren uitverkocht dus die moest ik bij knippen.
Het is nog altijd niet mijn favoriete klusje om de cloaks op de vloer van het atelier te knippen, maar daar is even niks aan te doen. De kniptafel staat in de schuur en alhoewel Lujoun en Lukas daar vorige week geweldig veel licht hebben bijgemaakt, staat de kniptafel ook nog steeds vol met allerlei klusspullen. Fijn dat we er heel snel en makkelijk bij kunnen, maar onhandig als je de kniptafel wilt gebruiken voor je stoffen.

Terwijl ik daar zo op de vloer bezig was, lag ik met mijn neus zo'n beetje op plint-hoogte en ik begon me steeds meer te ergeren aan de oranje-bruine plint onder de verwarming. Tsja, en hoeveel werk is het nu eigenlijk om drie meter plint te schilderen? Het hoefde niet heel netjes of mooi te zijn, het hoefde alleen wit te worden. Stukkie tape op het laminaat plakken, losjes opschuren, St.Marc en een likje verf. Zo gepiept, toch?

Dus hop, naar de schuur. Een pot Flexa 9010, een schuurblokje en een stukje schuurpapier, een kwast, een oud krantje om de pot op te zetten en een rol afplaktape. Ik kon aan de slag.
En omdat ik toch zo lekker ambitieus bezig was, kon ik net zo goed ook de plint onder de verwarming in de slaapkamer meenemen. Die was donkerbruin en alhoewel ik daar nog niet zo erg met mijn neus op de plint gedrukt werd, was dat een kleine moeite.
En ja, tijdens het witten van de slaapkamer en het atelier heb ik erover gedacht om die twee plinten ook te doen, maar ik had er toen geen zin en geen puf meer voor. En ik kon er prima mee leven als ze bruin bleven. Echt waar!
Kijk maar eens hoe goed dat gaat...

Dus ik ging aan de slag. Ik haalde het schuurpapier over beide plinten en plakte de vloer af. Ik liep naar beneden om een emmertje met St.Marc te maken en pakte een oud sponsje en handschoenen om mijn handen te beschermen van de enorm ontvettende kracht van St.Marc.
Oh ja, de pot verf moest nog open. Even kijken, daar hadden we een platkopschroevedraaier voor gekocht. Dus ik liep weer naar de schuur maar ik kon die specifieke schroevedraaier mooi niet vinden. Dan maar eentje uit het Ikea setje, die kan het vast ook.
Oh ja, een roerhoutje. Weer terug naar de schuur dan maar.
Ik haalde de deksel van de pot verf en roerde enthousiast de verf door. Ik doopte mijn kwast in de verf, schoof de krant met de pot verf opzij, en trok een heel wit spoor op mijn laminaat.
Potverdrie, wat is dat nou? Blijkbaar had ik té enthousiast de verf doorgeroerd, was er een dikke klodder verf op het laminaat gevallen, en had ik daar mijn krantje doorheen gehaald. Zucht. Krantje openvouwen dat de onderkant verf-vrij op het laminaat lag dan maar.
En ik liep dus wéér naar de schuur (dit is een beetje een thema aan het worden...) om een oude lap te halen, vulde een klein emmertje met koud water en boende het laminaat schoon. Gelukkig is het wateroplosbare verf!

En toen kon ik tenminste echt aan de slag. Het was uiteindelijk maar goed dat ik een lapje en water had gepakt, want natuurlijk kon ik niet zo netjes schilderen als gehoopt. Maar het schilderen zelf was een peuleschil.
Omdat het natuurlijk twee donkere plinten waren zal het nog een tweede laagje nodig hebben, maar dat kan ik dan mooi morgen even doen. Ik sloot de pot verf met een hamer, schoof het emmertje met de lapjes en de krant met de verfpot naast de wasmand, en ging beneden mijn overwinning op de plinten vieren met een welverdiend kopje thee.

comments

De ouderlijke inspectie

Mon, 16 Jun 2025 19:54:01 GMT

Gisteren kwamen mama en Luc eens kijken naar ons nieuwe huis. We hebben inmiddels de dingen die uit de opslag kwamen en de stoffen allemaal opgeslagen op zolder, en in de woonkamer een soort koffietafel gebouwd van de woonkamerdeur op twee schragen. Tijd voor een rondleiding.

Tijdens de rondleiding kwam natuurlijk een hoop goed advies ter sprake. Of we eigenlijk wel foto's hadden gezien of referenties hadden gevraagd van de electricien en klusser waar we zo lovend over spraken. En dat we niet alles van tevoren moesten betalen, maar altijd iets achter de hand moesten houden zodat we een troefkaart hadden. 'De factuur zal worden betaald als je dit en dit wat nog af moest, ook gedaan hebt'
Goed advies dus, maar de bui sloeg daardoor al snel om naar achterdocht en waarschuwingen waar we natuurlijk gehoopt hadden op enige lof. Tsja, er moet nog héél veel aan het huis gebeuren voor het lovenswaardig is, maar nadat er een kopje thee in was gegaan stonden ze ook wel te trappelen om aan de slag te gaan.

Luc ging langs een dichtbijzijnde bouwmarkt om schuurpapier te halen -- dat waren we vergeten te kopen toen we een vlakschuurmachine hadden gekocht die ochtend. En ik vroeg mijn moeder om me te helpen in de voortuin. De blauwe regen die naast de voordeur omhoog groeide had het afdakje boven de voordeur van de muur af geduwd. We konden zelfs in de dakgoot nog restanten daarvan ontwaren! Hoezo uit de klauwen gegroeid?
Hij was inmiddels wel ietsje minder groot, maar toch moest die eruit. Ik wilde niet dat we het afdakje door Johnny zouden laten repareren en de blauwe regen het nogmaals van de muur af zou duwen. En passant pakten we ook de hortensia een beetje aan en raapte ik allemaal plastic en papiertjes op die daar waarschijnlijk door de wind waren gedeponeerd.
Om vijf uur waren we er wel een beetje klaar mee. Eisirt had inmiddels de plinten uit de woonkamer verwijderd en was op de bovenverdieping ook spiegeltjes gaan verwijderen. De vorige bewoner had echt iets met spiegels -- zelfs in de schuttingdelen in de tuin zaten spiegels! Een beetje teveel van het goede.

Vandaag moest ik natuurlijk op Plan-B zijn want maandag is pakjesdag. Ook kwam een buurman de grote magazijn stellingkast ophalen. Het was een geweldige stellingkast van 3 meter breed, 70 cm diep, en 2,3 meter hoog en omdat we de stoffen allemaal hadden verhuisd kon de kast ook weg. Ik haalde de laatste dingetjes eruit en omdat het zo'n grote kast was viel het nog best tegen hoeveel dat was. Het léék niet zoveel te zijn...
Met een uurtje had ik de kast gedemonteerd en kwam Rob de onderdelen ophalen met een van de schaarse karren. Hij zou er prima langspeelplaten in kunnen zetten, die verkocht hij. Een mooi nieuw leven voor deze geweldige en ontzettend stabiele en stevige kast.

Ook haalde ik het allerlaatste uit de opslag op de vierde etage en sprak ik met Saidou (beheerder) af om donderdag de sleutel in te leveren. Dan zou het mij wellicht nog een maand huur schelen als hij een nieuwe huurder voor die ruimte kon vinden. Ik nam zelfs de moeite om de opslag even te vegen met veger en blik om het echt netjes op te kunnen leveren.

De komende weken zullen we ontzettend hard aan het klussen zijn en zal ik niet veel tijd op Plan-B doorbrengen. Misschien maar goed ook. Zonder de stoffen, zonder de kast is de ziel er wel een beetje uit. Ik heb vast wat dingetjes ingepakt, maar uiteindelijk zullen de meubels en de laatste dingen pas verhuisd kunnen worden als het huis in Tilburg er klaar voor is.

En toen kwam er ineens een aanvraag van een B2B klant, of ik nog even 50 waslabels op 50 waszakken kan stikken. Nog even op de valreep! Daar maak ik donderdag tijd voor, want dan ben ik toch op Plan-B voor de sleuteloverdracht en daarna de afscheidsborrel van Mathias. Die gaat om minder leuke redenen Plan-B verlaten. De sfeer van Plan-B is ernstig aan het omslaan, vooral vanwege de nieuwe eigenaar. Dat maakt mijn vertrek tijdig, maar toch jammer.

Morgen gaan we weer aan de slag in het nieuwe huis!

comments

Heilug, the Hu, de opslag en de stoffen, en Fantasy Court

Mon, 09 Jun 2025 08:53:55 GMT

Wat een druk weekend!

Vrijdag
Even voor 10u haalde ik de bus op bij de Bo-Rent en reed door naar Plan-B voor wat last minute voorbereidingen. Een aantal fournituren misten nog hun nieuwe prijs en ik was nog niet helemaal klaar. Eisirt haalde onze auto even door de wasstraat en kwam daarna ook naar Plan-B. Samen haalden we de spullen die we tijdelijk in de opslag op de 4e etage hadden geparkeerd eruit, en reden we naar Tilburg. Dit waren een aantal dozen met spullen die we opgeruimd hadden voor de fotograaf zijn werk kon doen, en we dus ook niet binnenkort nodig zouden hebben, maar ook mijn luxe breiwolletjes en de swift bijvoorbeeld.

Daarna reden we snel door naar huis om wat spullen in een tas te gooien, de poezels van eten te voorzien en weer op pad te gaan. We sloten aan in de file richting Limburg en kwamen na vieren aan bij het hotelletje in Valkenswaard, waar we met Claire, Roos, Erik en Bram zouden overnachten. Ik gooide snel een trui aan en we carpoolden naar Maastricht om nog snel wat te eten bij Loetje. Deze keer was de biefstuk een beetje teleurstellend en niet echt mals, maar hun op-alle-evolutionair-ontwikkelde-knopjes-drukkende jus maakt een hoop goed. Vet en zout, wat wil een brein nog meer?

Daarna liepen we naar het evenement: South of Heaven Open Air, een klein festivalletje vlakbij de stadswal van Maastricht waar we Heilung zouden gaan zien. Ik was ook blij verrast dat ik in de line-up The Hu zag staan, een Mongoolse Band die toch best bekend is. Naar de groep had ik uitgesproken dat ik The Hu ook heel graag zou willen zien en zij speelden voor Heilung, dus daarom waren we op tijd op het festivalterrein.

The Hu had een heel groot standbeeld op het podium van een mongoolse krijger. En ze waren met acht man op het podium, waarvan twee die met drums los gingen. Het was luid, er was een hoop bas, en de zanger had geen inside voice en sprak het publiek aan met dezelfde throat singing voice als waarmee hij de nummers zong. Het was een goede start van de avond.
Ik ken eigenlijk maar twee nummers van The Hu: The Wolf Totem and Yuve Yuve Yu, maar tot onze verbazing speelden ze ook een cover van Iron Maiden's The Trooper.
En dat ontlokte natuurlijk deze uitspraak bij Eisirt en mij: "You haven't heard the Trooper until you've heard it in the original Mongolian."

Toen The Hu klaar was met spelen trokken ze de stekker uit de pomp en kwamen we erachter dat het indrukwekkende standbeeld van een Mongoolse krijger op het podium een opblaaspop was die daarna langzaam inzakte. Er volgde grofweg een uur pauze waarin de set van The Hu werd afgebroken en de set voor Heilung werd opgebouwd: planten en bloemen, heel veel drums, en een mystieke atmosfeer. Het publiek wisselde ook: de meeste metalheads vertrokken en er kwamen meer alternatief gekleedde mensen binnen. Dreads en tat's!
Heilung opende met In Maidjan en daarna ging het los. Ik heb best veel Heilung geluisterd maar toch is het live heel anders. De vibraties van de drums die over je heen wassen en de sfeer in het publiek maakten dit een uitstekende performance waar we heel erg van konden genieten.

Daarna liepen we weer terug naar de auto's maar onderweg kwamen we langs een EHBO geval. Er stonden al meerdere agenten bij, dus meer EHBO'ers waren niet nodig en we konden doorlopen. Alleen de auto was ingeparkeerd door één van de dienstwagens van de agenten. Geen haar op ons hoofd die eraan dacht om ze daar op te gaan wijzen, dus hebben we heel rustig zitten wachten tot de ambulance met het slachtoffer was vertrokken en de agenten weer naar hun auto kwamen. Zoals Roos al zei: "Wij hebben geen haast en jullie waren een leven aan het redden. Wat is er nou belangrijker?"

Zaterdag
De volgende ochtend hadden we vroeg afgesproken voor het ontbijt en ik was toch voor de wekker wakker. Het was een uitstekend en uitgebreid ontbijt, en daarna namen we afscheid en reed ieder weer naar huis. Vanuit huis ging ik met de huurbus naar Plan-B om daar de prijskaartjes af te maken en de bus in te laden.
Maar omdat we zo vroeg hadden ontbeten en het dus nog niet zo laat was, en ik een platte kar zag staan in Plan-B belde ik Eisirt. Was het niet een plan om vandaag de stoffen al naar Tilburg te brengen? Dan kon de huurbus een dag eerder terug naar de verhuurder en dat scheelde weer geld. Tijd hadden we immers genoeg.

Dus kwam Eisirt naar Plan-B en trokken we de stoffenkast leeg. 3 meter breed, 2,3 meter hoog, en 70 cm diep is die kast en alhoewel die niet helemaal vol stond met stoffen hebben we toch 4 keer moeten lopen. De eerste laag van kuststof bakken vormde een bodemlaag in de bus, en daar gingen alle stoffen bovenop.
In Tilburg legden we de stoffen allemaal in de woonkamer neer. Het was inmiddels al laat in de middag en ik zag het niet zitten om op dat moment de stoffen allemaal naar zolder te tillen. Bovendien kregen we al aardig honger -- we hadden alleen maar een banaan gehad voor de lunch maar dankzij het uitgebreide ontbijt in Valkenburg was dat ook voldoende geweest.
Ook kwamen de buren en masse naar buiten om even kennis te maken. Hoera voor sociale controle! Het huis had natuurlijk al een half jaar leeg gestaan, dus ze waren ook wel benieuwd wie er ~~zo gek zou zijn om dat klushuis te kopen~~ nu zou komen wonen. We maakten dus kennis met een aantal buren en schudden netjes iedereen de hand.

Ik reed ons terug naar Plan-B, waar we in rap tempo de kleding voor de beurs inlaadden, en daarna maakte ik thuis een maaltijdsalade voor het eten. We konden eindelijk zitten en even niets doen.

Zondag
De wekker ging weer op tijd en ik trok mijn Ksenja-outfit aan. Vanwege het wisselvallende weer zag ik het niet zo zitten om een jurk aan te doen. Om 9 uur was ik bij het TU terrein voor Fantasy Court. Bram zou me komen helpen die dag, Eisirt moest immers werken.
Het opbouwen was snel gedaan gelukkig en we konden nog even zitten voor de mensenstroom op gang kwam. Jack of Dice was er ook bij deze keer, maar die stonden verderop op het veld.

Fantasy Court is altijd een hele gezellige beurs, niet te druk, maar ook zeker niet te rustig. De standhouders zijn ook gevarieerd en omdat de standhoudersprijzen laag zijn is het ook voor beginnende ondernemers en hobbyisten goed te betalen. Zo was onze directe buur iemand die kaarsen maakte van gerecycled kaarsvet en heb ik daar heel fijn kadootjes kunnen kopen.
Vanwege de aanstaande verhuizing had ik de kleding (alles behalve de cloaks) in de aanbieding: -50%.
En mede daardoor liepen de verkopen heel erg goed. Elise en Cleo kochten allebei een wollen vestje (Wisp), Marco ging met twee tunieken naar huis, Frank kocht ook een tuniek, en ook een heleboel mensen die ik niet kende kochten iets moois. De cloaks en ponchos liepen ook heel goed, waarschijnlijk dat de frisse wind daar ook bij meegeholpen heeft.
Aan het einde van de middag gingen de mensen zo zoetjesaan weer richting huis en vanaf 18u konden we opruimen. De bus was echt groot zat dus we konden de spullen redelijk ongepland in de bus smijten en we waren zo weer vertrokken.

We reden naar Tilburg waar ik met Bram eerst een frietje at en daarna gingen we door naar de Rossinistraat om de bus uit te laden. Wederom zetten we alle spullen in de woonkamer. Naar zolder tillen komt later wel.
Daarna reed ik terug naar Plan-B om de bakken met cloak clasps en de knopen terug in het atelier te zetten zodat de webshop binnenkort weer open kan (nadat ik de voorraad geteld heb). Ik tankte de bus af met diesel en parkeerde deze op de propvolle parkeerplaats bij Bo-Rent, en meldde de bus af. En daarna liep ik naar huis.

Het was een lang weekend en wat hebben we een hoop gedaan!
- Heilung en The Hu live gezien;
- De opslag van Plan-B leeggemaakt;
- De stoffen en een heleboel bakken met fournituren alvast naar Tilburg verhuisd;
- De verkoopbare inventaris naar Tilburg verhuisd;
- Een hele gezellige en succesvolle Fantasy Court gehad;

Vandaag is gelukkig een rustige dag (2e Pinksterdag) dus ik hoef niet veel te doen, maar ik ga wel lekker iets voor mezelf maken (die Azuki klusbroek heb ik toch echt binnenkort hard nodig!) en hopelijk alvast een beginnetje maken met de telling maken zodat de webshop weer open kan.

comments

Een nieuw leven voor een overleden partytent

Tue, 27 Jun 2023 20:35:31 GMT

Een paar weken geleden was het tijd voor Fantasy Court. Ik had daar al eens staan verkopen met niet zulke goede resultaten pre-Covid, maar omdat het financieel gewoon niet haalbaar is om andere beurzen te doen, schreef ik me toch in. Fantasy Court is in Eindhoven, dus ook nog eens heel goed aan te rijden.
Het was een hele geslaagde dag met veel gezellige mensen die allemaal even langskwamen buurten en de koopwaar bekeken. Ik verkocht zowaar drie cloaks (waarvan 2 die ik zelf niet verwacht had te verkopen) en veel kleine knutselspulletjes.

Helaas stond er flinke wind en de partytent waar ik onder uitgestald stond, heeft het einde van de middag niet eens gehaald. Tussen de hoge gebouwen van de TU was het windtunneleffect goed voelbaar en Plan-Buurvrouw Daphne hielp me om de tent af te breken terwijl de beurs nog bezig was. Ik vouwde het zeil op voor het restafval en besloot te tentstokken bij Plan-B in de metaalbak te gooien om dat te recyclen.

Het weekend erna was ik met Peter op de tuin bezig om de broccoli uit te planten. We zetten zes stokken in de grond met een potje eroverheen om het insectennet te beschermen. De dag erna was ik lekker productiewerk aan het doen en bedacht mijn brein met al zijn vrije CPU cycles ineens dat het misschien wel een plan was om van de tentstokken een constructie te maken om het insectennet overheen te hangen. Dat was vast steviger en beter dan zes stokken en een hoop sisaltouw wat na 1x water geven al op instorten stond. Ik heb al eerder gesproken van hoe jaloers ik was op de prachtige constructies van mijn buren om hun plantjes te beschermen, maar misschien kon ik nu eindelijk ook iets moois neerzetten!

Plan-Buurman Ron had mijn stokken al gevonden in de metaalbak. Hij is de buurman die de aanhanger in de kelder regelmatig afvoert naar de metaalboer, en hij kijkt dus ook vrij vaak of er iets instaat wat er niet thuishoort of, in dit geval, nog te gebruiken is voor andere doeleinden.
Ik overlegde en hij bedacht dat hij wel koppelstukken kon maken. De originele koppelstukken van hard plastic waren door de stevige wind zelfs gescheurd en niet alle stokken hadden het overleefd, maar ze waren van een standaard genoege maat dat hij twee korte staafjes op 90 graden aan elkaar kon lassen, en ik op die manier drie U-profielen kon maken. De lange stokken van het dak kon ik er dan met sisaltouw aan vast maken zodat het insectennet ook tussen de U-profielen niet te veel in kon zakken.

Hij wilde er eigenlijk alleen een kop koffie voor hebben, omdat het toch mijn party-tentstokken waren geweest, maar ik benadrukte dat ik hem gewoon wilde betalen. Ron is nogal van de recycling en dat is natuurlijk prima, maar ik vind dat zulke goede hulp gewoon harde cash verdient. Ook al is het een klein rotklusje voor hem, het is een geweldige oplossing voor mijn tuin!

Tegen de tijd dat ik met de zak met stokken bij de tuin aankwam, was het bouwwerk wat ik met Peter had gemaakt inmiddels half ingestort. Deze oplossing kwam dus mooi op tijd!
De broccoli hebben het ook nog vrij lastig. De muizen (?) zijn er al bij geweest, ondanks het insectennet met gaatjes van 0,7 mm (daar past een muis best doorheen!) zijn er toch verscheidene plantjes in hun geheel verdwenen! De plantjes waren ook wel echt nog heel klein toen we ze uitplantten, maar soit. Zij die het gaan overleven zullen vast echt heul lekker zijn.

Totale kosten: € 15,- voor Ron
(Tweedehands palen: legitimate salvage)

De partytent was 30 euro toen ik hem kocht een aantal jaren geleden, en ik heb 'm welgeteld twee keer kunnen gebruiken. Mijn buurman op Fantasy Court had echt een hele fancy easy-up partytent met grote aluminium poten, en die tent ging er ook meerdere keren bijna vandoor. Ik vermoed dat die het wel overleefd heeft, maar met die wind was het voor niemand een feestje. En bovendien: zo'n sjieke tent is helemaal niet te upcyclen voor je tuin...

comments

Busy times - and an intern pops onto the scene!

Sun, 26 Feb 2023 20:15:48 GMT

The last two weeks were insanely busy and it doesn't look like it's going to lighten up (yet). February was booked with appointments and it looks like March isn't going to be any better. Next to previous customers coming back in and new commissions from old (LARP) friends, there are some people being referred to me as well.

One return customer needed to have his viking trousers adjusted, because "the Covid bug shrank them". Just before he came in with them I remembered what I had made for him: a pair of viking trousers which was basically all the fabric just gathered in pleats onto a waistband. I sent him a message the day before he came in, to suggest he bring the trousers along. Maybe I could just make a new waistband for them and they'd fit him again.
The problem with making trousers is that it's very hard to measure the new waistband size. Everyone likes to wear their trousers to a different tightness. What one finds comfortable, another might find too tight or too restricting. It also didn't help that this customer is very overweight and it was hard to figure out where he would wear the trousers. In the end I made a new waistband and pleated most of the pleats back...but the new waistband was just way too large now.

He didn't mind, luckily, and would be glad to wear the trousers with a belt for his larp last weekend. I was glad I said 'no' to making him a pair of dress trousers for work. I could probably manage making something in his size, but with all the rest of the work I have lying around now I don't have the spoons to spare to wrap my head around it.

Same with a question about a bespoke corset pattern. I could probably draft one from the tightly fitted dress pattern, but I've never done it and it requires quite a few fittings. I'd rather try my hand at those for myself first, to see if I can and what kind of results it would yield, before doing something like that for a client.

Luckily, there are going to be some changes! Last week a possible intern applied for the position I had up on Stagemarkt.nl since November. She had found an internship initially, but they had told her to just do the order picking and she decided that's not what she needed for her internship. It's a crazy notion to me to have your intern to do order picking if they are there to learn to be an assistant fashion tailor.
We met up on Wednesday morning and she came in with a big smile on her face and a shining charisma - already stepping into the room she was so happy to be there. We had a short chat about what her school expects she learns in the internship and I asked her what she would like to learn as well. She is hoping to practice some special techniques some more. It's not something I do a lot of, so I'll be sure to add some just for practice for her.

Looking forward to it! She's going to be with me for nine weeks if all goes well, and it'll be great to have someone around to chat to.

comments

Op weg naar een stagiair: de BHV cursus

Mon, 02 Jan 2023 17:33:11 GMT

In aanloop naar het verkrijgen van een nieuwe stagiair ondernam ik al een paar stappen. Zo was er vorige week een bijeenkomst van de Ambachtsacademie om de toekomst van Ambacht Nederland te bespreken. Clemens had mij gevraagd of ik in de regio Eindhoven nog een vergaderzaal wist, dus ik gaf hem de informatie van Plan-B beheer en Subbar, de broodjeszaak van de begane grond, en zo hadden we een hele fijne bijeenkomst op een koude maandagavond met een lekkere hamburger van Mahmoud.

Ook had ik me aangemeld bij Samenwerkingsorganisatie Beroepsonderwijs Bedrijfsleven (SBB), de instantie die bedrijven erkent om studenten te begeleiden bij hun stage. Als je een sticker "erkend leerbedrijf" op de deur of het raam geplakt ziet, dan is dat de erkenning van die instantie. Verder hebben ze ook een 'stagemarkt' website, waar bedrijven die een stagiair zoeken een vacature kunnen plaatsen. Ik vulde de online formulieren in en had een gesprek met de persoon van SBB die de mode-gerelateerde bedrijven bezoekt. SBB toetst vooral of een bedrijf al aan het belang van de student heeft gedacht. In het gesprek gaf ik al aan dat ik had nagedacht over de verbanddoos en de cursus BHV.

Nu wilde het toeval dat er vorig jaar een cursus BHV was gegeven in het pand en er ook dit jaar een herhalingscursus zou zijn. Voor de nieuwe aanmeldingen zou er ook een beginnerscursus georganiseerd worden. Ik meldde me daarvoor aan; altijd fijn als de baas zo'n cursus betaalt.

We begonnen de cursus met een korte beschrijving over het slachtoffer verplaatsen, gevolgd door reanimatie en hartmassage. Dit is toch wel het belangrijkste onderwerp en fijn om dat te bespreken als iedereen net zijn koffie op heeft en nog niet suf geluld is. Dit was wel het onderdeel waar ik een beetje tegenop zag. Hartmassage is toch spannend, ik verwachtte wel dat ik het zou kunnen maar toch...

In het eerste groepje zat iemand die vorig jaar de cursus ook al had gedaan, en hij gaf gelijk het goede voorbeeld. Een rijtje van vier naast elkaar ging druk aan de slag. 30x borstmassage, en 2x beademen. Cursusleider Eric legde een AED naast de vier zodat we mee konden krijgen wat zo'n AED gaat vertellen. Electrodes plakken, het slachtoffer niet aanraken, en daarna gelijk verder gaan.

In de tweede groep was ik aan de beurt. Na dit goede voorbeeld voelde ik me al wat zelfverzekerder, en ach, als larper is het bijna tweede natuur om niet na te denken maar gewoon te gaan doen. Ook hadden we in de eerste groep iemand gehad die moeite had de borst diep genoeg in te drukken. En tja, zo'n pop maakt een mooi duidelijk klikgeluid om aan te geven dat je het goed doet. Dat zal in de praktijk wel anders zijn.
Ik maakte een fout met het plakken van de elektroden. Ze zaten op de juiste plek, maar ik had ze omgewisseld. Erik haakte daar ook gelijk op in. Dat kon geen kwaad, vertelde hij, maar op een of andere manier is de toegediende schok dan iets minder sterk. Gewoon doorgaan.

De grootste geruststellende gedachte is nog dat als je met 112 belt, de centralist je alles kan vertellen. Ik had natuurlijk nog vrij recent met 112 gebeld toen ik de buurvrouw moest oprapen van de galerij en niet alleen zijn zij er in getraind om je er doorheen te loodsen, ze zijn ook goed in het kalmeren van de beller.

Verder behandelden we natuurlijk ook wat je moet doen als iemand stikt in zijn eten, of wat je moet doen als je je verslikt en er is niemand in de buurt. We verbonden wonden, spraken over de symptomen van een beroerte en hadden het over brand. Welke blusmiddelen voor welke soort brand en hoe je kan controleren of het veilig is om een deur open te maken. Toch jammer dat we geen brandje mochten blussen, daar is binnen en rond Plan-B gewoon geen plek voor om te oefenen.

Om half vier sloten we de dag af, en het was echt wel even genoeg geweest. Toch had ik nog wel een paar vraagjes omdat Erik soms naar mijn mening te snel over bepaalde dingen heen praatte of vragen maar half beantwoordde of de achterliggende gedachte niet helemaal deelde. Gelukkig heeft Menno ook al jaren BHV vanuit zijn werk, dus ik kon het nog even met hem bespreken. Die vragen komen bij mij altijd als ik even ben geland en tijd heb gehad om alles te verwerken. Dat is bij films ook zo, daar heb ik meestal een dag later nog een heel verhaal over omdat ik dan pas weet wat me dwarszit.

Bij de cursusleider heb ik ook gelijk een verbandtrommel besteld om op het werk neer te zetten. De werkplek is al lang klaar, de "erkend leerbedrijf" sticker zit op de deur; laat die stagiair maar komen!

comments