Jane's Journal

Dansles: Bourrée Deux Temps

Wed, 15 Apr 2026 13:20:49 GMT

Dansles gisterenavond was weer gezellig. Ik was nog best wel moe: maandag 's morgens hardlopen en dinsdag de nieuwe grasmat in de tuin uitgerold. Om daarna nog even 's avonds naar de dansles te gaan was best heftig. Mijn knieën hadden er toch echt wel een mening over.

Deze keer gingen we ons richten op de Bourrée in Twee, oftewel de Bourrée Deux Temps. We kregen een fijn stukje historie van deze dans. Omdat Balfolk aan het uitsterven was hebben ze blijkbaar dementerende bejaarden gevraagd of zij zich nog konden herinneren hoe het eruit zag toen ze een jaar of tien waren en ze naar h&uactue;n grootouders keken die het dansten. De muziek was gelukkig wel bewaard gekregen: bladmuziek is immers ook alweer honderden jaren oud.

De Bourrée is een dans waarbij twee mensen steeds naar elkaar toe, en van elkaar af dansen. De dansers staan met hun zijkant naar de muzikanten gericht, zodat het spel tussen de beide dansers duidelijk zichtbaar is. Ook is de dans op een gegeven moment omgevormd tot een liefdesspel, waarbij de twee partijen elkaar proberen te verleiden, maar de échte puritein vertelt dat het vooral gaat om te tonen wie de sterkere van de twee is. Een soort baltsgedrag voor mensen, waarbij het vrouwtje braaf langs de zijlijn kijkt.

De Bourrée had ik al wel eens gedanst, maar omdat ik nog niet zó bekend ben in de scene zijn er maar weinig mensen die me daarvoor uitgenodigd hadden. Belangrijk bij de Bourrée is ook dat je oogcontact maakt, en daardoor kan het best een intieme en confronterende dans zijn. Ik ben zeker niet de enige die daar moeite mee heeft! Bo gaf ons ook nog wat tips: je kunt naar iemand zijn oor kijken, of naar zijn wenkbrauwen, als je moeite hebt met oogcontact.
Ik had ook niet zo doorgehad dat ik op dit punt toch wel een tikkeltje neurodivers ben, maar omdat ik daar niet de enige in ben kijken mensen er ook niet zo erg meer van op en kregen we dus tips.

We hebben ons vooral gericht op het A-deel van de bourrée: hoe de dansers eerst naar elkaar toe en daarna weer van elkaar af bewegen. Het is een vrij eenvoudige set stappen die nog best wat weg heeft van een cha cha of een quickstep, maar dan in een achtje gedanst. We hebben het de hele les geoefend in ieder geval.
Volgende week gaan we verder met het B-deel, waarbij de beide dansers van plaats wisselen. In zo'n lege zaal als waar wij les hebben is dat heel erg goed te doen, maar café Wilhelmina waar je op de dansvloer meestal over de hoofden kan lopen kan dat nog best een uitdaging zijn.

comments

Balfok: BMB

Thu, 09 Apr 2026 15:49:04 GMT

Gisterenavond was het weer tijd voor Balfolk in Wilhelmina. Prima timing want dinsdagavond was er geen dansles geweest in verband met Pasen.
Ik was helemaal blij, want op de flyer die ik eind vorig jaar of begin dit jaar mee had genomen stond dat Androneda zou spelen. Maar helaas: toen ik Lenny een berichtje stuurde bleek dat zij pas eind van het jaar weer in Eindhoven zouden optreden. Sip!

Ik had mijn nieuwe dansrok aangedaan en kwam erachter dat de taille toch echt veel te groot was, maar met een handige veiligheidsspeld kon ik het teveel eruit spelden zodat ik niet over mijn zoom zou vallen. Want wijde dansrok is WIJD. En alhoewel lichtblauw met roze niet echt mijn comfort zone is, past het wel perfect in mijn palet. Met een zelfgebreid paars linnen topje erop voelde ik me klaar voor een gezellige avond dansen en hoopte ik dat het mee zou vallen met hoe warm het zou zijn (Spoiler: dat viel niet mee).

Ik kon met Bram en Roos mee carpoolen, wat erg tof is. We waren er wel weer erg vroeg, aangezien de instructie pas om kwart over acht begon. Eén van de dansen die bij de instructie ter sprake kwam was de Bravade, een snelle mixer waarbij je steeds van partner wisselt. (Sinds ik de Balfolk wiki heb gevonden pik ik steeds meer terminologie op). Het was de derde een laatste dans die ze uitlegden en voor mijn gevoel hadden we die best nog een aantal keren mogen oefenen, maar de band stond al klaar.

Tot mijn grote verrassing herkende ik Wouter, die ook in Androneda speelt. Toen bleek dat de beste man in iets van zes balfolk bandjes speelt, niet alleen bij Androneda. Dus wél een Wouter, maar geen Lenny. Tsja.
De drie heren staken direct energiek van wal met een polka, die ik helaas moest missen omdat ik er nog niet helemaal klaar voor was. Jammer, want ik had wel zin in een polka, zeker omdat we die bij de dansles net behandeld hadden.
Gelukkig werd ik daarna door Leandra meegenomen in een Scottish recht voor het podium, waarbij ze eropaanstuurde om twee mensen die daar onhandig op de dansvloer stonden te praten ervanaf te dansen. Met matig succes. Maar het was heel fijn om met Leandra te dansen <3.

Niet lang daarna ging ik gezellig een Jigue in, maar BMB had daar een fijne twist in. Na een wissel of twee veranderde de melodie ineens en ging het over in een Wals.
Uh, OK. Maar ik kan helemaal geen Wals.
Verrassing! Blijkbaar kan ik wel een Wals!
En dat was echt een geweldige dans om te doen. Ik stond als leider in de Jigue, en dus ook in de verrassingswals. En het ging me onverwacht goed af! Amaze amaze amaze (to quote Rocky)!

Het was een geweldige avond. Zo durfde ik Vincent te vragen om de Mazurka met mij te dansen. Niet zozeer omdat ik bang ben voor Vincent, maar hij staat wel een beetje bekend om dat hij zijn Mazurka improviseert. De officiële stapjes van de Mazurka waren niet echt herkenbaar, maar daardoor is het voor mij een perfecte om te oefenen met volgen. Ik ben niet zo goed in volgen, maar nu moest ik echt mijn best doen om Vincent bij te blijven. Hij deed er zelfs een aantal bijzondere variaties in, die me soms niet heel soepel, maar soms juist weer wel heel goed afgingen. Mijn dansschoenen waren fijn glad en ik bewoog soepel mee met wat hij ervan maakte. Zijn tip aan het begin om iets meer tegen zijn hand aan te leunen was ook erg welkom, want dat had ik natuurlijk met de les ook al geleerd, en maakte het nog makkelijker om zijn passen te volgen.

Ik danste nog een Scottish met Alwin, wiens 'vlaggestok' hand vederlicht was. Voor iemand met veel ballroom danservaring heeft hij echt het frame van een balfolker: alle leiding die hij gaf kwam via mijn linkerschouderblad binnen. Echt heel fijn.
En ik danste een hele gezellige Rondeau En Couple met Roos op de volle vloer en een kleine Tovercirkel aan de zijkant van de grote drukte in een eigen rondje.
De Bravade die langskwam was helaas geen succes, te snel en nog te weinig bekend met de stapjes, helaas.

Als allerlaatste dans kondigde de band een Polska aan.
Oooh fijn! Ik had de eerste Polka van de avond gemist. Oh wacht, een Polska, niet een Polka? Damn, dat was nog veel beter. Na de allereerste Polska die niet zo goed ging had Paul me het draaien geleerd, en nu was het wel iets wat ik vaker moest oefenen. Gelukkig was Leroy bereid om me mee te nemen, en het ging me nog best goed af. (Of Leroy was gewoon heel beleefd.)

Het was echt een hele fijne avond, waar ik veel gedanst heb. En ik kon merken dat dankzij het vele werk in de tuin en het beginnetje wat ik met hardlopen weer heb gemaakt, ik veel fitter was dan voorheen, en ik het langer vol kon houden op de vloer. Mogelijk dat mijn luchtige kleding daar ook aan bijgedragen heeft. Iets om te onthouden dus!

comments

Dansles: Polka, Mazurka en techniek

Wed, 01 Apr 2026 18:51:01 GMT

Twee weken geleden kregen we de polka uitgelegd met de dansles en vorige week ging het, tot mijn verbazing, maar heel kort over de polka. In plaats daarvan was de les vorige week vooral gericht op technieken. Bij veel dansen hebben mensen de neiging om lekker veel te draaien, maar wat nu als je dat niet wilt?
Dat was echt een interessante les.

Zo kun je, als het je allemaal te snel gaat, gewoon in de arm gaan hangen die je danspartner op jouw schouderblad heeft. Daarmee geef je een subtiel signaal om af te remmen. Ook zorgt het ervoor, omdat je verder uit elkaar komt te staan dat je automatisch afremt. Natuurkunde FTW!

En de andere optie: als je danspartner maar steeds een poortje maakt waar je doorheen kan, dan kun je, door een stap naar achter te doen, de draai gewoonweg weigeren. Bij deze techniek maakte danslerares Bo een prachtige pose, die het een heel stijlvol plaatje maakte. Ik had het zo onder de knie, maar ik leunde daarbij heftig op mijn zwaardvechtervaring. Als ik niet wil draaien, dan krijg je me echt de draai niet in. Al sta ik daar bijna als een judoka klaar om je over mijn heup te smijten. (Natuurlijk helpt mijn lengte daar ook enorm in mee!)

Deze week ging de les over verschillende dingen. We oefenden nog even met een klein stukje polka, waarbij we erop moesten mikken om de stapjes zo klein mogelijk te maken. Polka moet je op één stoeptegel kunnen dansen. En dat terwijl de 'alternatieve' variant waarbij er bijna grote sprongen worden gemaakt er ook echt wel heel leuk uit ziet!
Ik had wat moeite met volhouden, en toen kwam Paul met de gouden tip: de 'bounce' helpt enorm mee om de Polka makkelijker te maken, maar je moet naar beneden bouncen, en niet op je voorvoet omhoog. En dat maakte het inderdaad een heel stuk makkelijker!

Daarna gingen we verder met de Mazurka. Pfff, ik heb het nooit een fijne dans gevonden en ik denk ook dat dat voorlopig nog wel even zo blijft. Als huiswerk moeten we nu de Mazurka gaan oefenen.
Tsja, ik wist al wel dat balfolk muziek ook wel echt heel duidelijk aangeeft waar de vertraging zit, en dat het dus heel makkelijk kan zijn om te weten wanneer je moet vertragen. Maar dat maakt het nog niet een leuke dans. Geef mij maar een Gavotte!
Toch ben ik voornemens om bij het bal in Wilhelmina volgende week als de kans zich voordoet, een Mazurka te gaan dansen. Volgende week is er geen dansles maar wel een bal in Café Wilhelmina, en dan speelt Androneda!! Daar heb ik dus enorm veel zin in. Leuk leuk leuk!

comments

Dansles: Tovercirkel

Wed, 25 Feb 2026 18:21:18 GMT

Gisterenavond was het weer tijd voor dansles in Den Bosch na een weekje pauze. Eisirt had avonddienst tot 22 uur dus ik kon niet met de auto op en neer, maar we hadden afgesproken dat hij me na zijn werk zou komen ophalen. Het sloot vrijwel naadloos op elkaar aan immers, het nababbelen na de les en voor het café zou wel lang genoeg duren dat ik me niet moederziel alleen zou voelen.
Het nadeel was dan wel dat ik de heenreis voor het eerst met het OV zou maken. Om op tijd op station Den Bosch aan te komen liep ik even na half zeven de deur uit. Wie weet kon ik een bus eerder pakken. Maar helaas, ik zag bus vijf wel rijden maar ik was te ver weg om er een sprintje voor te trekken. Dus nam ik de geplande bus van even voor zeven. De overstap van bus naar trein bracht ik door met een fijn muziekje en breiwerkje, en gelukkig miste ik de aankondiging niet dat mijn trein vanaf een ander perron zou vertrekken, dus ik had ook de juiste trein.

Ed had al gezegd dat het ongeveer 20 minuten lopen zou zijn vanaf het station dus ik had niet de moeite genomen om een aansluitende bus op te zoeken in Den Bosch. De route was inderdaad recht-toe-recht-aan, maar volgens Google Maps zou het een tippel van bijna 30 minuten zijn. Dat zou betekenen dat ik echt om half negen bij de les zou zijn, maar we werden een kwartier voor de les begon verwacht om samen met de cursus voor ons nog een dansje te doen.
Ik zette er goed de pas in en vestigde een nieuw record van 23 minuten. Ik kwam in ieder geval warm aan op de les!

De les begon met een Hanter Dro en een An Dro om te kijken of we ons huiswerk hadden gedaan en of de stapjes er nog in zaten. Daarna gingen we naar de Tovercirkel, een fijne rondedans waarbij de volgers doorgegeven worden naar de volgende leider na elke herhaling van de dans. En net als met de Gigue, de An Dro en de Hanter Dro leerde ik toch weer fijne finesses die ik nog niet eerder had geleerd. Bij het onderdeel waarbij de leider en volger samen gaan draaien kregen we duidelijke uitleg over hoe we met elkaar in de houding moesten staan, maar ook hoe de handpositie was, en dat je echt in de armen / tegen de handen van je partner moest leunen. Dat maakte het draaien ook wel echt nog duidelijker en veiliger en, op een of andere manier, sneller.

En bij de uitleg van Paul kwam ik erachter waar het verschil met ballroom dansen zit. Waar je bij ballroom op de heup contact maakt met je partner en het frame van de armen rigide is en stuurt, is bij balfolk het frame veel losser, maar is het contact veel meer met een arm om de schouders in plaats van het contact bij de heup. Neemt niet weg dat dit met elke dans anders kan zijn, maar het was een grappig contrast om te ontwaren.

Mijn voetjes waren het niet zo eens met mijn wandeling voorafgaand aan de les en toen Jesse (die inviel voor Bo) me extra liet draaien, protesteerden mijn knieëen. Ik had mijn fijne Ecco's aangedaan die heel erg prima zijn voor het extra wandelen en de reis met het OV, maar teveel profiel hadden om prettig op te draaien. Terwijl bij de eerste dansles juist mijn dansschoenen te weinig demping gaven op de harde tegelvloer.
Duidelijk dus dat ik mijn dansschoenen wel mee moet nemen naar de les als backup, als ik goede wandelschoenen aandoe om vanaf het station naar de dansles te wandelen.

Niet lang nadat we café Station Zuid hadden verlaten kwam Eisirt al aanrijden om me mee naar huis te nemen, dus dat was perfect getimed!

comments

Balfolk: Dansles, en: Cecilia

Thu, 12 Feb 2026 09:40:03 GMT

Dinsdagavond was het eerst tijd voor de wekelijkse dansles in ~~'s-Hertogenbosch~~ Oeteldonk. Omdat ik de route al een keer had gereden en ik daarna nog een keer op de kaart had gekeken was ik een stuk zelfverzekerder om er te komen. Nieuwe aanwinst in de les, dankzij de promotie-praatjes van Cassandra en mijzelf op de Emphebion Discord, was Ed.

De les begon met een korte samenvatting voor de nieuwelingen, en de aankondiging dat omdat er bij de gevorderden iets meer inschrijvingen waren, onze les daardoor ook doorgang kon vinden. We waren nog steeds maar een klein clubje mensen, maar zo kon het allemaal toch doorgaan.

We kregen uitleg over de Hanter Dro, een eenvoudige rijdans die we eerst in een cirkeltje gingen oefenen. Wederom werd de nadruk gelegd op de bounce die bij Balfolk in vrijwel elke dans aanwezig is. Het helpt met je lichtvoetigheid: je bent toch al in beweging en daardoor is het makkelijker om van de bounce een draai of een schuifel te maken.
De stapjes zijn ook eenvoudig: met je linkervoet begin je, en je stapt links-rechts-links -- sluit. Of, in de woorden van danslerares Bo: pa-nne-koek -- stroop.

Die was eenvoudig genoeg om te leren. En daarna hebben we de rest van de les gewijd aan de An Dro. Die is een stuk ingewikkelder, omdat je armen en je benen allebei verschillende dingen doen. Het werd in drie delen uitgelegd: de bounce, de stappen, en de armbewegingen.
De An Dro heb ik nooit leuk gevonden. Als je hem net leert is het net alsof je armen een andere dans doen dan je voeten. De stappen zijn net zo eenvoudig als de Hanter Dro, nu afgekort met pan-ne-koek koe-ken-pan. Je begint weer met links en stapt drie stapjes naar links pan-ne-koek. Dan zit er een tel rust, en doe je drie stapjes op de plaats koe-ken-pan, wederom gevolgd door een rust. Het lijkt dus net alsof je een driekwartsmaat op een vierkwartsmaat danst, maar dan vergeet je de rustpas. Doordat die bij deze uitleg goed werd uitgelegd, was het ineens een heel stuk duidelijker voor mij!

Dan de armen. Hij de Hanter Dro sta je arm-in-arm, maar bij de An Dro zit je alleen met de pinken aan elkaar, zodat je kan roeien (zo noem ik dat tenminste). De handen maken een figuur negen in de lucht, waarbij je laag begint. En die bewegen in vier tellen naar boven (pan-ne-koek) en in vier tellen weer naar beneden (koe-ken-pan) alsof je een negen schrijft in de lucht terwijl je met beide pinken vast zit aan je buur.

We waren misschien twintig minuten bezig om de Hanter Dro te leren, en de rest van de les met de An Dro. Maargoed, ik heb nu wel een beter begrip van de An Dro, hij zit er beter in en mijn armen hebben geen oorlog meer met mijn voeten. Maar echt leuk vind ik hem niet.
Na de les kon ik Ed naar het station in Tilburg brengen, wat hem een stukje reistijd scheelde en ook nog eens gezellig was. Ik waarschuwde hem wel dat ik niet elke keer een auto tot mijn beschikking zou hebben, dus wellicht zitten we in de toekomst samen in de bus.

Woensdagavond was het tijd om naar Eindhoven af te reizen voor een optreden van Cecilia in Café Wilhelmina. Ik parkeerde op de Rungraaf en liep over de Kleine Berg richting het café, en zag onderweg nog een hele lieve cyperse poes die graag een knuffel wilde. Een heerlijk begin van de avond dus. En voor het café stond een grote partytent. Mijn eerste gedachte: Oh, hebben ze een ijsbaan gebouwd hier?
Zo zie je maar weer dat ik nog écht niet ben ingeburgerd in Brabant. Blijkbaar is het (bijna?) carnaval. Wat leuk voor ze...

De band bestond uit een accordion, doedelzak en draailier, en maakte er een gezellige boel van. Ze maakten grapjes over carnaval, hoe er misschien geen paard op de gang stond maar het volgende nummer heette wel 'Horse'. Of hoe een rijdans wel op een polonaise leek.
Maar ik blijf erbij dat ik de muziek van Cecilia wel duidelijk 1000% keer beter vind dan carnavalsmuziek. En de mensen die erop dansen zijn ook veel leuker.

Ik heb niet zoveel gedanst, maar ik kon wel een jig als leider doen. Waar ik toch een aantal keren met mijn arm tegen mensen hun hoofden aanzat -- het was druk op de dansvloer! Ook wilde Ronic best een Scottish met mij dansen als ik hem zou leiden, dus dat was fijn. Het lukte me om haar een aantal keer de rechterdraai maar ook een aantal keer de linkerdraai te laten doen! De linkerdraai vind ik altijd lastig als volger omdat die niet altijd duidelijk aangegeven word door de leider, dus het is een kleine overwinning dat ik dat naar Ronic duidelijk genoeg kon aangeven tijdens de dans.

De Bourree in twee liet ik aan me voorbij gaan, alhoewel ik die tijdens de introductie nog wel een keer had herhaald. Het was me te druk op de vloer.
Als laatste danste ik nog een Rondeau en Couple met Leroy. Best bijzonder, want ik heb hem vaak genoeg gezien bij balfolk, maar we hebben elkaars naam pas na Emphebion geleerd omdat hij daar als NPC rondliep en ineens een bekend gezicht van de Balfolk zag. Hij hield de Rondeau gelukkig redelijk simpel.

De wals sloeg ik over en er kwam ook nog een andere Rondeau die als rijdans gedanst moest worden. Helaas kon ik daar niet meer instappen - dat had ik best gewild want het zag er echt leuk uit. Met iets andere passen dan de Rondeau en Couple. En toen bedacht ik me dat ik toch echt wel moe was en dat het verstandig zou zijn als ik weer richting huis ging. Het was immers nog een half uur autorijden in een week waar ik echt al genoeg kilometers had gemaakt. Een uur later lag ik in bed, dus dat was een bonus.

comments

Proefles BalfolkSync

Wed, 04 Feb 2026 19:00:00 GMT

Na twee valse starten vorig jaar is het me eindelijk gelukt om in te schrijven én mee te doen aan de proefles van BalfolkSync. Ik heb het even teruggezocht, maar ik doe al zo'n drie jaar mee met de bals in Café Wilhelmina, dus technisch gezien tel ik niet meer als beginner, maar ik heb me wel ingeschreven bij de beginners/begonners les.

Bo en Paul, die ik al ken van de avonden in Wilhelmina omdat ze daar de instructie aan het begin van de avond geven én recentelijk ook op Emphebion zijn komen NPCen geven de lessen. Ik had ook het geluk dat Eisirt niet hoefde te werken en ik dus snel met de auto naar Den Bosch op en neer kon voor de les. Het was wel eventjes zoeken om het gratis parkeerplekje in de blauwe zone bij een kerk te vinden, maar dat was meer omdat ik niet bekend was met de straten van Den Bosch, en het koud, donker en regenachtig was.

Ik kwam binnen bij Café Station Zuid en werd direct begroet door Cassandra en Yamiko. Wat leuk, bekenden op de Balfolk! Nadat ik mijn dansschoenen had aangedaan werd ik door de al dansende groep die voor ons les had, meegtrokken in een Hanter Dro. Helemaal in de stijl van Balfolk natuurlijk. Kom erbij, kom erbij, je bent welkom, sluit aan in de rij.

Toen de Hanter Dro klaar was en de curistsen van de les voor ons vertrokken waren, kwam de introductie. We waren natuurlijk van harte welkom, en Paul voerde het woord omdat Bo al de hele dag voor de klas had gestaan en best wel op was. Hij legde ook uit dat er van ons verwacht werd dat we uiterlijk om kwart over acht binnen zouden komen, en terwijl de Gevorderden les voor ons aan het uitdansen was, wij konden indansen. Daarmee kregen we alvast een warming up, kregen we ook zijdelings nog een andere dans mee, en het is ook nog eens heel gezellig.

De eerste dans die ons werd geleerd was een ~~Jig~~ Gigue. Ons werd ook uitgelegd dat een Jig echt een Ierse dans is die heel anders is. De Jigue wordt door de Fransen een Chapelloise genoemd, wij spellen 'jig' net ietsje anders als 'Gigue' of 'Jigue' (lang leve Wikipedia, waar ik deze informatie weer terug kon zoeken!). We begonnen met het oefenen van de 'bounce', en dat deden we in een rondje. Verbazingwekkend genoeg kwamen er allerlei spiergroepen en tempo's aan bod, en nadat de muziek was afgelopen voelde ik mijn spieren wel. (Ze zeiden: 'hey! Gisteren hardlopen, en dan vandaag wandelen én dansen?! Wat is dit voor onzin!)
En ook'mierenhopen' - doelloos door elkaar lopen om een danspartner te vinden als de muziek stopt, net als een stoelendans.

Omdat ik de Jigue al onder de knie had wilde ik hem graag oefenen als leider, maar zover waren we nog niet. We deden ook nog een oefening om de danspartner aan te voelen, en mee te bewegen met wat die aangaf. Eerst mochten de leiders de richting bepalen, en daarna wisselden we van partner. Toen ging de volger met de ogen dicht mee. Grappig hoe het tempo dan verandert, en hoe spannend dat dan was. Ik had het als leider goed naar mijn zin.
En toen draaiden de rollen om en mochten de volgers bepalen waar we naartoe gingen. Dat was best lastig (ik ben niet zo goed in volgen, dat probeer ik actief te verbeteren). Maar ik vond het met mijn ogen dicht volgen helemaal niet eng.

We oefenden de passen van de Jigue, en ook het doorgeven van de volgers aan de volgende persoon werd goed doorgesproken. Ze benadrukten ook dat er eigenlijk een moment moet zijn dat alle dansers in een lange slang door de ruimte staan, waarbij iedereen met beide handen iemand vast heeft, en het niet een gevalletje is van 'hupsakee, weg ermee'. Bij de volgende ronde zag je het verschil echt.

Met tien man op de vloer heb je in ieder geval ruimte genoeg, en omdat het een dans is waarbij de volgers steeds doorgegeven worden aan de volgende persoon dans je echt met bijna iedereen. Ik heb wel veel als volger gedanst, maar ook daarin kon ik nog wat leren: Bo had verteld hoe zij na het dansen van een Tovercirkel of een Jigue altijd goed contact kon maken met andere dansers, en hoe dat ervoor zorgde dat ze altijd iemand had om mee te dansen. Ik kon goed contact en oogcontact maken met de mensen waar ik mee danste, en dat was heel fijn.

Aan het einde van de avond kon ik eindelijk nog een keertje als leider de Jigue dansen: hoe leuk! En als leider heb je echt wel het voordeel: je steekt je hand uit, en er komt vanzelf een volger in. En je hoeft minder over je lengte na te denken: omdat ik zo lang ben kan niet iederen zijn arm hoog genoeg optillen zodat ik er makkelijk onderdoor kan, maar als ik als leider op de vloer sta, heb ik dat probleem niet. Dat is er dus óók een om te onthouden.

Mijn knieën waren het niet helemaal eens met mijn activiteiten van de avond en begonnen al best te protesteren, dus volgende keer zal ik gewoon platte schoenen en niet mijn split sole dansschoenen dragen omdat we op tegels dansen. Hopelijk levert dat dan meer demping op.

Het was een heel geslaagde avond!
Voor de beginners/begonners cursus van dinsdagavond zijn er nu 10 mensen naar de gratis proefles gekomen, en als iedereeen zich inschrijft komen we aan het minimum aantal dansers om de les door te laten gaan. Dus we zijn allemaal ook mensen aan het ronselen voor de les, zodat er minder kans is dat het afgelast gaat worden.

comments

Balfolk: Diaton

Thu, 13 Nov 2025 20:43:29 GMT

Na een onrustige middag / week met klussers over de vloer kwamen Roos en Bram mij ophalen voor Balfolk. We ontweken de drukte voor Glow, stonden even in een korte file om in de parkeergarage te komen, en kwamen mooi op tijd aan in café Wilhelmina.
De band: een Duits-Frans duo genaamd Diaton. Allebei met een accordion. Ik was benieuwd wat dat kon zijn.

De introductie begon met een Scottish, dus ik had even tijd om mijn schoenen te wisselen. En de tweede dans die uitgelegd werd maakte mij blij: een Bourrée in Twee. Twee en een half jaar doe ik nu aan balfolk, maar een Bourrée had ik nog nooit geleerd. Ik sprong blij op en ging met Bram in de rij staan.
De passen waren niet moeilijk en ik had het al snel onder de knie. Het lastigste vond ik nog altijd de drukte op de vloer. Ik ben geen klein persoon (en ik kan me goed voorstellen dat het voor kleine mensen ook eng is - al die ellebogen op ooghoogte!) maar ik krijg het al snel benauwd als ik me tussen de dansers door moet wurmen om van plek te wisselen. Dit is meestal ook de reden waarom ik de Tovercirkel en de Jig oversla als het een drukke avond is.

Na de Bourrée werd ook de Plinn nog uitgelegd. Niet mijn favouriete dans. Het lastigste daaraan is dat je met links naar links stapt, en daarna nog een keer. Of tenminste: het leek alsof Bo en Paul dat wilden.
Als ik naar links stap, moet ik eerst iets met mijn rechtervoet doen, anders is de stap naar links geen stap maar een tap. Dus inplaats van 2x links, doe ik er gewoon maar één. Zoek het uit.

Na de uitleg kwam de band op. Als nacht en dag, zo verschillend leken ze. De ene man was energiek en vrolijk, zijn rechterbeen stuiterde hoog om de maat aan te geven (waarvan soms op een drumpad). De andere man was veel ingetogener en zat met zijn benen over elkaar, maar dan zo strak over elkaar dat ene voet de andere enkel aan kon raken. Hij zat ook niet stil, de bovenste voet wipte af en toe vrolijk op de maat mee en het was duidelijk dat ze aan het genieten waren. De beide muzikanten hadden het geweldig naar hun zin en de muziek was leuk en levendig. Ze speelden ook leuk met het publiek - een never-ending An Dro - waarbij het steeds leek alsof de dans voorbij was, maar de melodie toch weer opkwam en je dus nog verder kon dansen.

De muziek was levendig, en er was heel goed op te dansen. Ze speelden een aantal walsen, die ik nog steeds niet geleerd heb, een Scottish die ik met Arjan draaide (zo duizelig!) en de German Plinn. Bo bedenkt altijd een tekst om je te helpen met de pasjes. De Plinn krijgt "tum-tum, zoe-tig-heid" en volgens haar is de German Plinn "dum-dum, sußigkeit".
Er was ook een Bourrée in drie: met dezelfde pasjes als de Bourrée in Twee, maar dan met twee paren die om een centraal middelpunt draaien. Eerst gaat het ene stel naar het midden, en daarna het andere. Bij het tweede deel van de dans, waarbij de dansers van plaats wisselen, wordt het alleen nog maar wilder en drukker. Want je staat niet stil, je draait met zijn vieren om dat middelpunt heen en dan moet je ook nog van plaats wisselen. Dat zag er geweldig leuk en ingewikkeld uit.

Ik haakte ook aan bij een Jig, maar daar moest ik me best wel in bochtjes wringen. Sommige leiders waar ik mee danste maakten leuke variaties in de dans, maar soms moest ik daardoor ook snel schakelen om het bij te houden of de draai te maken die ze aangaven met hun handhoudingen. Mijn linkerknie nam me dat niet in dank af.
Dus toen we rond elf uur nog keken naar een laatste dans zei Roos al: "Oh een Scottish, dans jij die maar met Bram!" heb ik dat dus even afgeslagen. Dat leek me niet heel handig.

Naast dat ik de schelle accordionmuziek wel een beetje zat was aan het einde van avond heb ik dus niet zo veel kunnen dansen, maar het was wel een hele gezellige avond met een leuke band en lieve mensen.

comments

Balfolk: Kabál

Thu, 09 Oct 2025 07:21:00 GMT

Gisterenavond reed ik met Roos en Bram naar Eindhoven voor een balfolkavond in Café Wilhelmina met de leuke band Kabál. Ze waren helemaal uit Leuven gekomen om voor ons op te treden, vier man sterk. De soundcheck was wat laat begonnen dus de instructie ook, maar dat mocht de pret niet drukken.
Kabál maakte lekker levendige muziek, met een accordion, viool of contrabas, gitaar en een percussionist die ook echt een lekkere stevige beat toevoegde aan de muziek.

Na de uitleg van een An Dro, een Scottisch en een Jig was de eerste dans ook gelijk een Jig. Ik stapte gezellig de dansvloer op maar tijdens de dans vond zo'n beetje iedereen het een goed idee om met de Jig mee te doen, waardoor de vloer echt hutjemudje-vol was. Ik word me dan altijd zeer bewust van waar ik mijn ellebogen laat; waar een kleinere dame hooguit iemand tegen de borst of de schouder stoot, kan ik gewoon neuzen breken als ik niet oppas. Niet echt een fijne en ontspannen manier van dansen. De daaropvolgende Scottish heb ik daarom ook gelijk afgeslagen. Niet op zo'n volle vloer, dankuzeer.

Er kwamen een aantal Bourrées en Walsen langs en die heb ik natuurlijk nog steeds niet geleerd, maar ik vond het helemaal prima om even langs de kant te zitten. Toen er een Gavotte de l'Aven werd gespeeld sprong ik op om gelijk in een rijtje aan te sluiten. Het was inmiddels iets rustiger geworden op de vloer en het is altijd een hele fijne, rustige, bijna zen dans om te dansen.
Bram vroeg mij ook om een Scottish te dansen op een An Dro. Nu vind ik de An Dro niks, maar om dan heel recalcitrant iets anders te gaan dansen zie ik ook niet zitten. Ik voel me dan altijd bekeken.
(Niet dat dat het geval is, de andere dansers gunnen jou ook gewoon een fijne dans, dus dat is puur iets wat in mijn hoofd zit. Ik had gisteren ook net iets teveel aan mijn hoofd om het lekker los te kunnen laten.)

Toch heb ik nog 2 Scottishes gedanst, eentje met Bram en eentje met een guitige jongeman waar ik de naam niet van ken. Dat was heel fijn.
Ik was blij dat ik toch mijn steunzolen in mijn dansschoenen had gelegd en tegen het einde van de avond waren mijn tenen ook wel klaar - het is dan toch best krap en eigenlijk hadden de schoenen een half maatje groter gemogen. Misschien is dat nog op te rekken met natte kranten of zoiets. We gingen tijdens het laatste nummer richting de parkeergarage en weer richting Tilburg.

comments

Feestje, stukadoors, en het einde van mijn energie

Wed, 10 Sep 2025 17:13:32 GMT

Zondag reed ik in de geleende auto van mijn mama richting Krimpen voor het vieren van de verjaardag van Tim. Het was een vervelende reis omdat de parallelbaan van de Van Brienenoordbrug eruit lag en iedereen over de hoofdrijbaan ging. Ik zag de grootste aso's over een afgekruisde baan rijden om echt écht op het allerlaatste moment in te voegen. Assholes. Maar door de omleiding kwam ik via Oosterflank aanrijden en kon ik me nog even verwonderen over hoe er niets was veranderd en hoe ik het niet miste om daar te wonen.
Het feestje was echt geweldig gezellig. Tim heeft fijne vrienden en maakte een lekkere barbecue klaar voor iedereen. Ik kon nog gezellig bijkletsen met Karin en Vincent, Bart, Maartje en Arto.
Onderweg naar huis kon ik genieten van een prachtig dun randje van de maan. Ik bedacht me nog dat hij 'net nog' vol was, dus ik vond het al zo raar, maar ik schreef het af onder de noemer "ik denk niet zo helder meer dankzij al het verbouwen". Tegen de tijd dat ik bij Waalwijk van de A59 afging belde ik Eisirt op om mijn bevindingen te delen. Het leek al wel meer maan te zijn. Zater kwam ik erachter dat het zowel een bloedmaan als een maansverduistering waren geweest. Dat had ik toch maar mooi meegekregen tijdens de rit.

De aannemer had mij een berichtje gestuurd dat maandag om half vijf de stukadoor zou komen, en jawel hoor. De beste man was druk bezig van half vijf tot half negen. Ik kon niet wachten tot zijn klus erop zou zitten. Die verstoring van mijn huisvrede kon ik er even niet bij hebben. Ik liet mijn salade opwarmen omdat ik eigenlijk gewoon even tijd voor mezelf nodig had, maar die kon ik niet nemen als er een stukadoor in huis aan het werk was. Ik speelde een spelletje op mijn telefoon en wachtte met smart tot hij was vertrokken zodat ik eindelijk even mijn serie (Yellowstone) af kon kijken en de rest van mijn avondeten op kon peuzelen.
Vlak voordat hij klaar was met het toilet en het repareren van de gaten die gemaakt waren in de trapopgang en de muur in het atelier, bedacht ik me ineens dat er in het plafond van de badkamer ook een gat zat. Daar was nog helemaal niet over gesproken. Hij schudde zijn hoofd. Dat stond blijkbaar niet in de taakomschrijving.
Ik voelde me schuldig dat ik er pas laat aan had gedacht, maar sprak mezelf even streng toe: het is niet aan mij om een stukadoor te instrueren wat hij moet doen. Dat had de aannemer moeten doen! Eisirt gaf me een dikke knuffel toen hij thuiskwam van zijn werk en was het daar roerend mee eens.

Ik zat verder ook in mijn maag met BalfolkSync, de danslessen van Balfolk. Ik had de eerste cursus al gemist vanwege huizenperikelen en ik had me uiteindelijk wel ingeschreven voor deze run, maar daar had ik al aardig spijt van. De proefles kon ik niet bijwonen vanwege de verbouwing en ik zat behoorlijk slecht in mijn vel. Ik zag het écht niet zitten om dinsdagavond temidden van alle stress uit mijn bouwput van een huis weg te gaan om een avondje gezellig te doen. En of het nu verergerd werd door de stukadoor die mijn rust verstoorde of de maansverduistering van de avond ervoor, ik had er gewoon de energie niet meer voor.
Eigenlijk wil ik gewoon rust. Geen bouwvakkers meer, geen wachten meer. Dat de badkamer en de WC klaar zijn en de keuken ook, dat ik de laatste dozen kan uitpakken en de stukloper op kan ruimen en het eindelijk een écht huis wordt.
Maar dat kan voorlopig even niet. Het is nu een kwestie van volhouden en hopen dat de laatste loodjes binnenkort klaar gaan zijn.

Dinsdag (gisteren) kwamen er een paar sterke jongemannen de onderdelen van de keuken van Ikea leveren. Het hele bouwpakket (x veel) kon zo in de eetkamer opgestapeld worden en dat deden ze met plezier. Ik had nog wat meer dingen uitgepakt maar het was wel duidelijk dat het nieuwe atelier echt een stuk kleiner is en het puzzelen blijft met allerlei losse dingen. Ik had mijn laptop en de printer uitgestald op het bureau, maar nu was er gewoon geen plek meer over voor een naaimachine. Daar moet ik dus nog even goed over na gaan denken.
Nadat de keuken was geleverd gingen Eisirt en ik even naar de bouwmarkt. Het was heel fijn dat hij beter in zijn vel zat deze dag. Ik kon de zwenkwieltjes die ik over had gehad terugbrengen en we liepen tegen het perfecte planchet aan voor in de douche. Een glazen plankje met afgeronde hoekjes. Dus die brachten we naar huis, en daarna brachten we het andere planchet wat ik dat weekend had gekocht terug naar de Praxis, en kochten we daar ook een plattere plafondventilator voor de slaapkamer omdat die nu ook met 30% korting ging. We worden wel echt beter in het opzoeken van alle aanbiedingen zo.

Die avond gingen we eten bij Roos en Bram, en eigenlijk was het de bedoeling dat Bram en ik daarna naar balfolk zouden gaan, maar dat ging natuurlijk niet door. Bram kookte een heerlijke gnocchi met kip en champignon-boursin roomsaus waar we van smulden. Na het eten gingen we even een rondje wandelen. Roos had bedacht dat Bram en ik samen een rondje zouden doen, maar ik nodigde Roos en Eisirt ook uit. Want Eisirt kon een wandeling misschien nog wel meer gebruiken dan ik. Toen ik hoorde dat het een rondje van 5 kilometer zou worden sprak ik mijn twijfels uit, ik had gehoopt op een nog kleiner rondje. We gingen het toch proberen.
Het voordeel van aan de noordkant van de stad wonen is dat je de stad echt zo uit bent. Mijn rug begon halverwege al te protesteren en we kortten het rondje iets in, maar ik liep het wel uit. En het is ook wel goed om dat wat vaker te doen; ietsje meer conditie opbouwen zou fijn zijn.

Vandaag had ik me voorgenomen om de keuken te latexen. Maandag en dinsdag komen ze de keuken installeren en daarna is dat natuurlijk veel lastiger te doen. Waar mijn 6am brain me al voor had gewaarschuwd: de stopcontacten waren nog niet allemaal op de juiste plek. Dus ik belde Lujoun om hem te vragen wanneer hij daaraan toe zou komen, en hij beloofde dat het dit weekend allemaal rond zou komen.
Eisirt merkte ook op dat in de muur waar straks de koelkast voor komt te staan een schakelaar zat. Heel raar! Dus daar moet Lujoun ook nog even naar kijken.
Ik begon met het voorstrijken van het plafond van de keuken en de wanden. De wand waar de koelkast voor komt te staan heb ik helemaal overgeslagen. Daar komen uiteindelijk bovenkastjes en een plint tot het plafond, en op de achterwand tegeltjes.
Na de lunch kon ik verder met de latex. Eerst het plafond, en daarna ook de wand met het loket (waar ik de deuk in het stucwerk repareerde omdat de deur de wand had aangevallen). De wand in het midden hoefde maar een klein stukje, want daar komen ook bovenkastjes te hangen. Ik deed ongeveer de helft van de muur, zodat het zeker weten ver genoeg gelatext zou zijn.
En dat rare hoekje naast de keuken waar de verwarmingsbuizen naar boven lopen, die was overgeslagen toen we de rest van de woonkamer hadden gedaan en kon ik nu met een klein rollertje nog even doen.

We aten frietjes vanavond en straks is er D&D. Ook daar heb ik even geen puf voor. Bah.

comments

Rustdagje

Tue, 08 Jul 2025 18:00:50 GMT

Gisteren was de allerlaatste 'les' van BalfolkSync en alhoewel ik die afgezegd heb (want verhuizen en zo) was ik wel welkom als een +1 op de laatste lesavond van Roos en Bram. Daar was namelijk een band uitgenodigd (Trio...iets?) en was het eigenlijk gewoon een volwaardig bal. Hartstikke gezellig dus. De band had wel iets met vogeltjes en vogelgeluiden kwamen in verschillende nummers terug, hm...

Ik vroeg of Eisirt me op mijn werk af kon zetten zodat ik me tegen de pakketjes aan kon bemoeien, liep daarna naar het PostNL punt gevolgd door een korte reis met de bus. Ik ging met het OV naar Tilburg even naar het nieuwe huis om de kliko weer op ons pad te zetten en om de (volgens mij) missende deurklink op te zoeken. Die had ik gelukkig al snel gevonden.

Van daaruit liep ik naar Roos (een klein kwartiertje lopen) om haar te helpen met koken en thee drinken. Na het eten gingen we naar Den Bosch voor het bal.

Het was een fijne zaal met bruine jaren '70 tegels op de vloer en een aantal bekende gezichten. Arjan en Marjo waren er ook en wat bekenden van de balfolkavonden in Café Wilhelmina. Ik heb me goed vermaakt met een jig om op te warmen, een scottish met Bram en eentje met Arjan (zo duizelig!), en een gavotte de l'aven die ik nog altijd een hele fijne dans vind. Mijn lijf was het niet echt eens met de activiteiten van die dag, met het klussen en het wandelen met een zware rugtas begonnen mijn knieën toch wel te protesteren en ik kan rapporteren dat ik prima een scottish op bergschoenen kan dansen. Daar passen mijn steunzolen tenminste in.

Omdat Roos die dag niet helemaal 100% was vroeg ik Bram om me op het station af te zetten. Hij had me met liefde thuis in Eindhoven gebracht, maar dat vond ik niet eerlijk naar Roos toe: het zou een extra half uur in de auto betekenen nadat ze toch al niet helemaal lekker was. Gauw naar huis en naar bed, ik kom wel thuis. Ik had een hele prima aansluiting van trein en bus en stapte om 23.15 weer binnen, net voordat Eisirt ook thuis kwam van het werk.

Vandaag had mijn lijf helemaal nergens zin in, dus heb ik een rustdagje gepakt. Maar ook wat zaken geregeld voor de Divini Couture website (in de hoop dat de voorraad van Etsy nou eens gesynchroniseerd kan worden met die van de Divini Couture engelstalige én nederlandstalige websites), een verhuizer geregeld en met de klusser en electricien overlegd. En de sok afgebreid die ik nét niet afkreeg gisteren.

We hebben nu in ieder geval een deadline wanneer Johnny aan de keuken wil beginnen - er moet een oud kozijn uitgebroken worden en een muurtje gemetseld voordat daar gestuct kan worden, dus dat is een taak voor ons dit weekend.
Morgen heb ik dan hopelijk weer puf om wat te schilderen.

comments

Balfok: Le Dríadi

Sat, 14 Jun 2025 12:01:29 GMT

Woensdagavond was het weer tijd voor balfolk. Het was al een hele drukke week, maar toch wilde ik graag gaan omdat het ook de laatste balfolk was van het seizoen. De band: Le Dríadi uit Italië.

Best bijzonder om zo twee Italianen op bezoek te hebben en hun muziek was nog veel bijzonderder. Met basgitaar en elektrische gitaar maakten ze prachtige melodieuze muziek die best modern leek, maar toch ontzettend geschikt was om op te dansen. Ze genoten zichtbaar van de paren op de vloer en waren lekker aan het viben. En ik kan nu zeggen dat ik een Scottish heb gedanst op een rapnummer. Soms waren het best moderne klanken, maar de vibe echt uitstekend!

De avond begon met de uitleg van de Tricot, dus zowel de An Dro als de Hanter Dro aan elkaar geplakt, en we kregen ook de uitleg voor de Ronde de Saint Vincent en de Mazurka. Die laastste sloeg ik over, de Mazurka en ik zijn geen vriendjes en ook de Tricot en ik kunnen niet echt door één deur: het feit dat de band vaak met de dansers 'speelt' wanneer de muziek omslaat maakt het meer een competitieve dans dan een fijne dans voor mij. En ik houd er niet van om in de maling genomen te worden, vooral niet als ik de dans nog niet onder de knie heb.

Le Dríadi begon gelijk met een Scottish en Bram stond al helemaal blij klaar om met mij de vloer op te gaan, maar ik had even een momentje nodig om tot mezelf te komen. Dus ging hij maar met zijn vrouw dansen.

Later maakten we het wel goed. Ik heb zelfs een An Dro gedanst (dat gaat ook steeds beter)! Ik heb ook meegedaan met een Tovercirckel -- een kleintje, net aan de zijkant van de zaal wat het veel fijner maakte terwijl er toch heel veel mensen op de vloer stonden. Ik danste mee met een Jig, en we hebben een Hanter Dro gedanst. Ik heb de hele Hanter Dro heerlijk mijn ogen dichtgehad en Le Dríadi hadden er een call and response van gemaakt. Eerst zong de zanger een zin, daarna moesten de mensen met het korte haar het herhalen, en daarna de mensen met lang haar. Het maakte voor een bijzonder stuk muziek en een hele bijzondere en fijne dans en omdat de tekst in het italiaans was mochten we ook reageren met "pizza pizza pizza" van de band. :-D

Aan het einde van de avond danste ik met Arjan een Scottish en niet lang daarna met Paul (de instructeur) nog eentje. Arjan was bijzonder enthousiast en liet me veel draaien, en snel, en dat maakte het ook een hele fijne dans. In vergelijking was de dans met Paul maar tam, en Paul draaide nog meer dan dat hij mij liet draaien. Maar een hele fijne afsluiting van de avond.

Zo fijn zelfs, dat ik onderweg naar buiten me ineens bedacht dat het misschien wel handig was om mijn gewone schoenen weer aan te trekken. Was ik bijna op mijn dansschoenen terug gelopen naar de auto!
Het was een fijne dansavond.

In september beginnen de lessen van Balfolk Sync weer, en de bedoeling is zeker dat ik me daarvoor in ga schrijven. Hopelijk is dan het kluswerk een beetje gedaan en begint het leven weer een beetje normaal te worden.

comments

Balfolk: Folie du Nord

Fri, 11 Apr 2025 14:12:09 GMT

Woensdagavond was het weer tijd voor Balfolk. Ik had Roos gevraagd of ze Bram een beetje in kon houden zodat ze niet weer heel vroeg bij ons zouden zijn (vorige maand kreeg ik een berichtje dat ze onderweg waren toen ik nog stond te koken) en om tien voor zeven kreeg ik bericht van Roos dat Bram niet meer te houden was.
Hm. OK.

Dus even voor half acht waren ze bij ons. Ik was er nog niet helemaal klaar voor. Waar was mijn kleine handtas in vredesnaam gebleven? Er staat echt zoveel verstopt in onze kledingkast dat dit soort kleine dingen gewoon bedolven raken onder spullen die daar 'opgeruimd' zijn.
Maargoed, ik kon een avondje balfolk prima gebruiken. Hopelijk zouden mijn stressniveaus dan weer wat terugzakken.

Er was best wat te doen rondom de mensen die deze avond zouden spelen. Er werd een korte speech gehouden over hoe Wilco en [ik weet haar naam even niet... Anita?] balfolk meer dan 20 jaar geleden naar Nederland hadden gehaald en nu waren ze hier om muziek te maken en ons nieuwe dansen te leren.

De uitleg was deze keer ook zonder Bo omdat zij in Barcelona was met haar werk, maar gelukkig was Leandra daar om een meer dan prima uitleg te geven. We kregen een simpelere versie van de Tovercirkel uitgelegd omdat de vloer veel te vol stond en gingen daarna door naar de uitleg voor een Mazurka. Ook legde de dame een Andro Retourné uit, maar omdat ik de stappen die ze voordeed niet kon zien werd ik gelijk aan de muziek onderworpen en zie maar of je mee kan doen. En dat is iets waar ik bijzonder allergisch voor ben, en met alle huizenstress des te meer. Er zaten een paar draaien in en klappen, maar ik had geen idee wat ik moest doen dus ben ik gefrustreerd van de vloer gelopen.^*)

Niet alleen was het écht heel erg druk, er was ook iets faliekant misgegaan met de soundcheck. Ik zou niet weten waarom het geluid anders zó slecht zou zijn. Af en toe gaf de microfoon een hele nare feedback en de teksten van de band over welke dans ze gingen spelen waren echt, echt niet te verstaan. Ik heb daarom niet echt kunnen genieten van de muziek en kan er nu dus ook niets meer over vertellen. En dat terwijl balfolk echt niet alleen om het dansen gaat, maar ook om het samenspel tussen muzikanten en dansers.
Er waren geruchten dat de muzikanten veel meer instrumenten hadden meegenomen dan afgesproken, en dan snap ik dat niet alles met de soundcheck aan bod was gekomen.

Ook had ik een aanvaring met een vrouw die half over mij heen probeerde te klimmen om bij spullen te komen. Ik ben uiteindelijk maar ontsnapt en boos weggelopen in plaats van haar gezicht met een vuist te bewerken. Niet eerst even vragen of ze erbij mocht, nee, gewoon grijpen en graaien en over me heen hangen.
Het is sowieso een persoon waarbij mijn haren recht overeind gaan staan en helaas ken ik haar van andere avonden, dus het is wel iemand die vaker komt.

Er was ook een gezellige metalhead met een fijne vibe, die ik kende van de verjaardag van Vincent. Hij is net zo lang als ik en wie weet komen we er ooit aan toe om een dans samen te doen. Dat maakte mijn bui wel weer wat beter.

Ik heb weinig gedanst. Uiteindelijk ben ik in een colom / colomne / colombe (?) gestapt omdat die simpel genoeg leek en ik inderdaad heel makkelijk kon oppakken. Bram en ik hebben een mazurka geprobeerd, maar omdat het geluid heel slecht was en het tempo heel hoog was het bijna niet te doen om aan de muziek te horen wat je wanneer moest doen. Als ik YouTube filmpjes hiervan bekijk is het altijd een hele serene en rustige dans, maar die werden deze avond niet gespeeld.
De scottish en de polska sloeg ik deze keer over, en ook de polka heb ik aan me voorbij laten gaan.

Maar toch had ik aan het einde van de avond het leuk gehad en was het fijn geweest om even uit alle huizenstress te zijn. Hopelijk is er volgende maand weer een leuke band en is het geluid dan een heel stuk beter!

----
*) En ik had gehoopt dat door balfolk les te gaan volgen bij Bo en Paul, bij BalfolkSync, ik wat meer tijd zou krijgen om de dansen te leren. Maar omdat we ook druk bezig zijn met de verhuizing heb ik dat afgezegd en loop ik nu dus nog steeds met het probleem rond dat de uitleg summier is, of dat ik niet goed kan zien wat ik moet doen, en ik daardoor alleen maar gefrustreerder raak.

comments

Balfok: Laouen

Fri, 14 Feb 2025 21:55:28 GMT

Woensdagavond onder de volle maan kwam Laouen spelen in de Wilhelmina. Blijkbaar was het een bekende band of hadden mensen echt even gezelligheid nodig, want het café barstte bijna uit zijn voegen. Nog voordat de instructies begonnen stond de dansvloer al aardig vol en de mensen bleven maar komen.

We kregen drie, nee vijf dansen uitgelegd. Omdat één van de dansen in de uitleg een tricot was, moesten natuurlijk de an dro en de hantedro ook uitegelegd worden. En het blijft grappig om te zien hoe de muziek bepaalt wanneer je wisselt tussen de twee. Instructeur Paul vertelde er ook bij dat het soms een spelletje was van de muzikanten om de dansers op het verkeerde been te zetten. Iets wat ik vast iets beter kan waarderen als ik daadwerkelijk het verschil kan horen wanneer je de ene of de andere gaat dansen.

Eén van de andere dansen die uitgelegd werd was de jig. Ik zag de menigte bij de dansvloer zich opmaken om die dans te leren en begaf me naar de zijkant. No way dat ik het leuk zou gaan vinden om een jig te dansen als de vloer zo vol stond. Zowel de tovercirkel en de jig zijn favoriete dansen van veel mensen. Ze zijn makkelijk te leren, je danst met veel verschillende mensen en ze zijn leuk. Maar als lang en niet dun mens heb ik toch moeite met mijn plek op de vloer. Als ik moet gaan draaien of van plaats moet wisselen wil ik niet zomaar iemand een elleboog in hun gezicht planten, en dat is met zo'n volle dansvloer een reëel gevaar.
En als ik niet tussen de mensen door kan komen om van plaats te wisselen, wordt mijn bui er niet per se beter op.

Laouen was echt een hele leuke band. Ik ben niet zo'n fan van de Bombarde want het maakt een schel geluid en is hard, maar het geeft wel een echt Frans tintje aan de muziek. Degene die de blaasinstrumenten bespeelde wisselde tussen de nummers af tussen dwarsfluit en Bombarde, en werd goed bijgestaan door de trekzak. De muziek was echt interessant en goed. De melodieën leken wel om elkaar heen te dansen en maakten voor een zeer levendig geheel.

Toch heb ik niet veel gedanst. In principe had ik misschien aan kunnen haken bij de mazurka, maar die heb ik nog niet helemaal goed onder de knie. Ook heb ik in het jaar dat ik nu balfolk nog nooit een bourrée of een wals geleerd en daar laat mijn stijldanservaring me ook in de steek. De aankondiging dat het een wals in 3 of in 8 of in 25 is zegt me werkelijk waar helemaal niets, en datzelfde geldt voor de bourrée.
(Mensen kijken mij ook maar raar aan als ik 'wals in 25 zeg'. Tja, als iemand mij had uitgelegd waar de cijfertjes voor stonden kon ik er vast wel een intelligente uitspraak van maken, maar de wals en de bourrée zijn gewoon nog steeds niet aan bod gekomen).

Ik kon wel met Bram een hele fijne scottish dansen en haakte zelfs aan bij een an dro, wat absoluut niet mijn favoriete dans is. "Maar;" zo zei ik al; "als ik 'm niet dans ben ik bang dat ik anders echt niet zoveel dans deze avond."
De avond stond namelijk vol met walsen, bourrées, een tovercirkel en een jig en ook een rondedans met acht personen die ik nog niet in de voeten heb.
Gelukkig had ik dankzij de uitleg een veel beter gevoel voor de an dro en had ik deze keer minder moeite met de vermeende discrepantie tussen wat je armen en wat je voeten doen. Ik weet ook niet waarom ik daar deze keer helemaal geen last van had, maar daardoor was de dans echt fijner.

Toen de tovercirkel en de jig gedanst werden heb ik mezelf en de andere dansers wederom het plezier gedaan door niet mee te dansen. De vloer stond nog steeds helemaal vol. En ook een variatie op de polska heb ik aan me voorbij laten gaan. Op een eerdere balfolk avond was ik uitgenodigd om de polska te doen, en het stappen ging toen goed, maar het draaien is niet iets wat je kan als je dat nog nooit is uitgelegd.

Gelukkig gaat in maart Balfolksync weer beginnen met nieuwe lessen. Janneke, Roos, Bram en ik hebben ons allemaal ingeschreven. Elke maandagavond een les van anderhalf uur balfolk in Den Bosch, dansschoenen worden aangeraden^*. Ik hoop dat door elke week te balfolken ik het nog ietsje beter in mijn ~~vingers~~ voetjes ga krijgen en niet meer zo worstel. Gewoon les waar je vragen kan stellen, nog een keertje goed de pasjes kan bekijken en hopelijk ook de bourrée en de wals ga leren. Ik heb er zin in!

*) En ik heb dansschoenen met een mooie split zool! Deze balfolk was de eerste keer dat ik ze aanhad, dus ze moeten nog even goed ingedanst worden.

comments

Balfolk: Fyndus

Mon, 13 Jan 2025 08:24:10 GMT

Roos en Bram kwamen mij weer ophalen en we mochten bij Wilhelmina genieten van Fyndus, een band uit België die nog redelijk vers was (en op YouTube nog niet te vinden is). We zijn altijd mooi op tijd dus we zien heel veel mensen binnenkomen en waar het nog rustig leek was het al snel druk op de dansvloer. Mensen trotseerden de natte sneeuw graag voor een avondje dansen!

De introductie van nieuwe dansen om even na achten was daarom druk. Café Wilhelmina heeft een rechthoekige vloer waar we mogen dansen maar voor sommige dingen is het echt te druk. Nadat Bo en Paul de Plinn hadden uitgelegd gingen we door naar nog een nieuwe dans: de ~~Costa Quad~~ nee ~~Kost-dat-wat~~ Cost ar c'hoad. Deze heeft na een paar eenvoudige voor-achter stappen een snelle voetwissel en een random stap naar links. Ik raakte binnen no time gefrustreerd: doordat het zo druk was op de vloer kon ik mijn stappen niet goed zetten en ik had wel door dat ik het fout deed, maar ik had niet de ruimte en kreeg niet de tijd om mezelf te corrigeren. En daar kan ik bijzonder slecht tegen. Bram had er net zo de pee in als ik en liep samen met mij van de vloer af om van een drankje te genieten tot de volgende dans werd uitgelegd.
En dat was een fijne: de Gavotte de l'Aven die ik al eens van Leandra had geleerd. In rijtjes van vier hele eenvoudige stappen en je fijn laten zweven op de muziek.

Toen de band begon met spelen was ik weer helemaal blij en kon ik heerlijk genieten. Ze hadden een fijne mix van harp, zang en hurdy gurdy en zowel serene ballades als vrolijke opzwepende nummers. Alwin vroeg mij een mazurka met hem te dansen en alhoewel ik de mazurka nog niet echt onder de knie heb was het een goede oefening om een volleerd leider te volgen. Met zijn ballroom achtergrond geen zware opgave!
Ik deed gezellig mee met een jig en probeerde een tovercirkel met Bram maar we raakten een beetje in de war waardoor we die oversloegen. Gelukkig konden we de fijne scottish daarna prima aan en stonden we naast elkaar in nog een Gavotte de l'Aven.

Het was een hele fijne avond om te dansen en Fyndus zie ik graag nog een keer!

comments

Balfolk: Bouton

Thu, 14 Nov 2024 13:06:30 GMT

Deze keer was het een avondje balfolk met een band die voor het eerst in Nederland kwam spelen: Bouton uit België. Een band die folkmuziek combineert met electronische samples. Maar ook een accordion, trombone, en basklarinet waren op het podium aanwezig. Het zou een interessant geheel worden.

Roos en Bram kwamen mij extra vroeg ophalen omdat Glow in het stadscentrum zaken nog wel eens opzekop kon zetten. Gelukkig viel het mee en waren we dus tijdens de soundcheck van de band al aanwezig in café Wilhelmina. De bandleden waren druk bezig en zongen een prachtig stukje meerstemmig, wat ze dan weg lieten vallen wat klonk alsof ze fysiek omvielen. Dat kwam later die avond nog terug aan het einde van een nummer. Bijzonder om te horen.

We leerden drie nieuwe dansen waar ik nog nooit van had gehoord. De eerste was een tricot - een combinatie van de hanter dro en de andro. Ik ben niet zo'n fan van de andro, omdat je voeten en je handen in een andere maat lijken te bewegen. De ene doet drie dingen in een vierkwartsmaat, de andere doet er vier. Heel desorienterend.
De tweede dans was een plinn, maar die weet ik al niet eens meer. En de derde dans die we leerden was de Rond de Saint Vincent. Deze moest in een kleine cirkel van niet meer dan acht mensen gedanst worden. En alhoewel de stappen simpel genoeg waren (en de links-voor-links-achter me aan volleybaltraining liet denken) had ook deze had weer rare armgebaren. Het stappen ging goed totdat ik iets met mijn armen moest gaan doen, en daar ging het mis. Ik raakte flink gefrustreerd - wat verergerd werd omdat één van mijn cirkelgenoten hardop mee ging tellen in de hoop dat dat zou helpen. Maar wat komt overeen met "drie vier" als we net met "lo-co-mo-tief" hadden geteld!?

Geen bijster goed begin van de avond dus. Gelukkig had de band er zin in en ging het gelijk los met de eerste dans. Ik had wel wat last van mijn knie dus ik sloeg de tovercirkel maar over. Het skippen bij het draaien zou die vast niet kunnen waarderen. Wel danste ik een Scottish met een van de leden van de Knights of the Kitchen Table die ik al veel vaker had gezien bij de balfolk. Daarna kon ik aansluiten bij een tricot. Wat een lastige dans is dat! Je zou aan de muziek moeten kunnen horen wanneer je wisselt tussen hanter dro en andro, maar we waren al gewaarschuwd dat sommige bands het leuk vonden om de dansers op het verkeerde been te zetten.

Omdat de zangeres (geaccentueerd) Engels sprak vond ik het ook heel moeilijk om te verstaan wat de volgende dans was. En nog erger: ze speelden ontzettend veel dansen die maar een paar mensen kenden. Het is altijd wel leuk als de accordeonist even op de vloer uitlegt hoe de volgende dans gaat en vaak kun je het dan wel makkelijk oppikken, maar er waren zat andere dansen waarbij ik gewoon echt niet aan kon haken.
Wel was er een vriendelijke danseres die mij meenam in een Mazurka, want die ben ik nog niet echt machtig, en ze leidde mij er soepeltjes en met zachte hand doorheen.

Uiteindelijk werd ik de band en de drukte een beetje moe. De muziek zat echt heel goed in elkaar, maar de electronische ondertoon en de klanken van de zangeres begonnen een beetje te vervelen. Ook hielp het niet mee dat ik niet echt mee kon doen met de dansen. Zelfs Vincent had er een opmerking over; 'mensen willen gewoon dansen'. Maar hij kent natuurlijk een hoop meer dansen en kan ook prima alle walsen en bourrées - dansen die ik nog graag een keer wil leren. Het was heel fijn om de grote menigte mensen achter ons te laten en weer lekker naar huis te gaan.

comments

Balfolk: Exqueezit

Thu, 10 Oct 2024 06:55:50 GMT

Gisterenavond kwamen Roos en Bram me ophalen om naar Balfolk te gaan. Het was pokkeweer en ik was na het werk al flink doorweekt geregend, dus een lift was meer dan welkom. Eisirt had na enig wikken en wegen toch besloten om Birgit te spelen bij D&D ook al kon Deirdre er niet bij zijn deze keer, en daar was ik erg blij mee. Het zou zonde zijn als hij een sessie over zou slaan puur omdat ik er niet bij zou zijn!

Het was al een hele tijd geleden dat ik voor het laatst was wezen balfolken en de Wilhelmina was rustig. Mogelijk ook omdat het zulk slecht weer was. We waren mooi op tijd voor de introductie, waar we een Hantedro, Scottish en Jig oefenden.

Na een Hantedro om mee te beginnen kaapte Ronic Roos voor de eerste Scottish en dat betekende dat ik met Bram de vloer op ~~moest~~ mocht. We waren misschien een beetje onwennig maar het was heel erg fijn om in zijn armen te mogen dansen. Exqueezit speelde er vrolijk op los en de sfeer was geweldig. De muziek was vrolijk en opzwepend en het gezelschap was uitstekend.

Eén van de hele goede dansers op de vloer was blijkbaar een bekende van Roos en Bram genaamd Dennis en hij maakte er een hele show van. Ik was een beetje roestig tijdens de Tovercirkel en Dennis verwarde me een beetje met zijn uitgebreide variaties, maar met zijn guitige glimlach kon ik er ook heel goed om lachen. Toen er later een Andro werd gespeeld (die ik echt niet wilde dansen) vroeg Dennis Bram ten dans om tussen de Andro-dansers een Scottish te improviseren. De heren waren heerlijk aan het stralen op de vloer en hun plezier werd weerspiegeld in de blikken van Roos en mijzelf langs de zijlijn.

Toen de band een Polska ging spelen en er maar een paar stellen de vloer op gingen voor deze ingewikkelde dans, werd ik door een Belgische jongeman gevraagd. Ik vertelde dat ik de Polska niet kende, maar hij wilde het best aan mij uitleggen. Toen ik eenmaal de basisstapjes doorhad, kreeg ik wat zelfvertrouwen. Het was een ingewikkelde melodie waarbij de maat van de muziek de stappen bepaalde. Maar daarna kwam een ingewikkelde draai die ik maar niet onder de knie kreeg. En nog erger: door zijn Belgische tongval en de harde muziek kon ik maar slecht verstaan wat hij zei. We probeerden drie keer om de wilde draai te doen en elke keer faalden we. Hij maakte er geen punt van (natuurlijk niet, balfolk is awesome) en toen de band klaar was met hun nummer kregen 'de dappere dansers die voor het eerst een polska dansen' zelfs een compliment van ze! *bloos*

Het was een bijzonder geslaagde avond. Ik heb twee Hantedro's gedanst en de Hantedro met je ogen dicht is echt heel bijzonder. Je kunt perfect volgen in de lange rijdans en het maakt de dans een mystieke ervaring. Ook heb ik een Tovercirkel en meerdere Jigs gedanst. En een hele fijne Scottish met Ronic waarbij ik mocht leiden.

De band besloot nog twee dansen als toegift te doen, maar de Tovercirkel sloeg ik over omdat ik toch al blaren onder mijn voeten had en de Mazurka is me echt te lang geleden, dus omdat ik geen passende partner zag heb ik die ook overgeslagen.

Ik hoop dat ik volgende maand weer aan kan sluiten, maar Balfolk blijft natuurlijk wel samenvallen met D&D. Ik had er deze keer minder moeite mee omdat de andere spelers ook niet heel gemotiveerd leken te zijn en 'zomaar' leken af te zeggen, maar ik hoop dat als de dagen nu weer donkerder worden we lekker verder kunnen spelen.
Of misschien toch ergens anders een bal opzoeken. We zijn ook al uitgenodigd voor balfolk in Zeist (een hele reis!) op maandag, of een nieuwe workshop van Balfolksync. Maar eens kijken wat gaat werken met onze drukke agenda's.

comments

Shoppen met mama en Balfolk: Exqueezit

Thu, 12 Oct 2023 07:20:10 GMT

Wat een gezellig dagje gisteren. Menno is al vrij voor onze vakantie en is dus al lekker aan het bijkomen voor we op pad gaan, en ik had mijn mama gepord. "Ik heb een beha nodig. Ga je mee shoppen?"
Mama weet ook dat we dan naar Son gaan naar LeNet. Een prachtig winkeltje waar ze ook moeilijke maten hebben. Ik ga er graag winkelen en vorige zomer kocht ik een hele fijne bikini bij ze die ik niet vaak genoeg draag.

Het centrum van Son is klein maar fijn, en Mama boekte een tafeltje bij de Zwaan. Menno ging voor een tosti hawaii en mama en ik bestelden een plank met een assortiment lekkernijen: bruschetta, carpaccio, zalm, yakitori (met saté saus, dat was wel een beetje jammer), een groentekroket en een ieniemienie kommetje soep. Vorige keer dat ik een beha nodig had hadden we daar ook al zo heerlijk geluncht en ook gisteren was het geen straf. Om nom nom!

Even bij de Traverse, de boekhandel, rondsnuffelen voor een agenda en een kalender en ook nog even bij de Dames wat kleine chocolaatjes gescoord en een ijsje. Naast een nieuwe stevige beha tikte ik ook nog even twee mooie waaiers op de kop voor Zaphira en Oriana bij de Wereldwinkel. We zijn dus heel goed geslaagd!

We aten kliekjes uit de vriezer en daarna was het tijd voor nog één rondje balfolken. In November is er helaas geen balfolk in Wilhelmina dus ik was blij dat ik toch was gegaan. Bij de introductie kregen we uitleg over de Mazurka, de Tovercirkel en de Hantedro. Deze drie dansen kende ik natuurlijk al, maar het is altijd een goede herhaling. De dansen zitten nog niet zo ingebakken als ballroom en latin dansen, en vaak moet ik nog eventjes kijken welke pasjes erbij horen als ik op de vloer ga.

De ene Mazurka die ik ooit met Vincent danste was niet heel soepel. Het leek wel alsof de band, Vincent en ik alle drie een ander ritme aanhielden. Toen Exqueezit een Mazurka inzette had ik eventjes twijfel, maar met de partner die ik gisterenavond had was het een groot succes. Ik nam mezelf voor om zijn leiding goed te volgen - iets wat ik nog echt heel lastig vind - maar het ging toch echt goed.
Ook danste ik een hele fijne Scottish met Alwin. Hij heeft ook een achtergrond in ballroom dansen en dat was goed te merken. We stonden vrij dicht op elkaar: dichterbij dan je gemiddeld met balfolk doet, maar nog nét niet heup aan heup zoals ik vroeger met mijn vaste danspartner stond. En Alwin kan heel goed leiden. Ik kon dus goed oefenen met volgen. Nog steeds vind ik de linkerdraai heel lastig in de Scottish, maar na de eerste die mis ging wist ik weer dat ik erop moest letten.

Het was wel erg warm in Wilhelmina en ik had moeite om op de vloer te blijven. Na zo'n lange dag vond ik het wel prima. Ik heb uiteindelijk dus een Mazurka, een Scottish, een Jig en een Hantedro gedanst. Toen ze een Tovercirkel inzetten ben ik verstandig geweest en naar huis gefietst. Volgende keer in November is het vast koeler!

comments

Balfolk: Two Catch a Raindrop

Thu, 14 Sep 2023 07:15:57 GMT

De eerste balfolk van het nieuwe seizoen! Het was een redelijk rustige avond balfolk met prima temperaturen in café Wilhelmina. Het was natuurlijk wel warm om te dansen, maar met de schuifpui aan de voorkant helemaal open kwam er genoeg koele lucht langs de bar om je even af te koelen als je een drankje bestelde. Ook stonden er overal kannen kraanwater met schone glazen.

Vooraf leerden we de Hantedro, een rijdans die behoorlijk op de Andro lijkt maar dan zonder de 'roeiende' handbewegingen. De Andro blijf ik verschrikkelijk vinden juist omdat de verschillende dingen die je moet doen elkaar tegenspreken in mijn hoofd.
Er werd ook nog een nieuwe dans uitgelegd, maar op zo'n snelle manier dat ik niet mee kon komen. Paul (die de uitleg deed) stond eerst tegenover mij, waardoor ik moeite had om te snappen welke voet ik moest bewegen. Toen hij zich daarna omdraaide zodat ik het wél mee kon doen, ging het te snel. En direct daarna mochten we het op de muziek doen. Ja, weetje? Nee. I'm out.

We leerden ook een jig, maar die kende ik natuurlijk al. Two Catch a Raindrop speelde veel jigs deze avond, dus dat was een feestje. Iedereen was enthousiast voor jig dansen!

En Leandra en Ronic sleepten mij en Vincent mee in een Gavotte de l'Aven, een eenvoudige rijdans die je in rijtjes van vier kunt dansen. Deze had ik zo onder de knie en toen later Arjan ook nog even binnen kwam vallen hebben we Arjan er ook ingesleept. Lekker relaxt, niet te wild.

Hoogtepunt van mijn avond was de wals die ik met Ronic danste. Zij wilde mij best de passen van de wals leren maar dan wel op de voorwaarde dat ik moest leiden. Oké, dat kan ik wel!

Al met al een hele gezellige avond met lieve vriendjes en een afwisselend repertoir. De Scottishes die ze speelden heb ik overgeslagen, maar beide Gavotte de l'Aven, de Hantedro en maar liefst drie jigs en een wals heb ik gedanst, en daarmee heb ik meer gedanst dan eerdere balfolk avonden.

Ik had vannacht wel kramp in de spieren bij mijn enkel, dus ik kan goed merken dat ik het niet meer gewend ben om op hakken te lopen en zoveel te dansen, maar dat is een prijs die ik met liefde betaal voor zo'n leuk avondje uit.
Het was ook heel fijn om na het optreden nog even na te kletsen met Vincent, Arjan, Leandra en Ronic, en daarna met Vincent en Ronic een stuk op te fietsen richting huis. Het kersje op de taart van een toch al heel geslaagde avond.

comments

Balfolk: Les Frères d'Eeckère

Thu, 11 May 2023 08:09:23 GMT

Balfolk gisterenavond was weer fijn. Les Frères d'Eeckère uit België kwamen optreden en naast een accordion hadden ze ook een French Horn op het podium! Daar kwam een prachtig geluid uit en ik vind het altijd bijzonder om te zien hoe je met twee man een hele zaal aan het dansen krijgt.

Ik danste de Scottish, Mazurka, Andro, Jig, Tovercirkel en kreeg van Mick (die ik ken sinds afgelopen weekend op Weerklank) de polka aangeleerd. Ook liep ik mee in een andere rij-dans die niet bijzonder ingewikkeld was maar waar ik de naam niet van ken.
De polka was leuk, daar had ik al een tijdje zin in om te leren en bleek eenvoudiger dan verwacht. Die nare muzikanten gingen wel steeds sneller spelen en ik geloof dat ik het onderste uit mijn longen gehaald heb, maar ik heb 'm helemaal gedanst!

Ook een leuke: de heren wilden een liedje spelen waar niemand de dans van kende. Dus hoppetee, daar kwam één van de heren van het podium af. Hij legde uit wat het eerste deel van de dans was en ging gauw weer spelen. En daarna ook zo met deel 2 en deel 3. Daar sprongen een hoop balfolkers gretig op en na drie instructies hadden de meeste mensen hem wel onder de knie.
Niets voor mij, ik miste het eerste deel van de instructie en bij het tweede deel zat een ingewikkelde knie-hop die net lastig uitkwam op de maat, dus ik sloeg deze dans gewoon even over. Het was wel geweldig om te zien hoe de muzikant kon genieten van de leergierigheid van de groep!

Ik hoop dat volgende maand er een bourree uitgelegd wordt want dat ziet er ook heel leuk uit, maar mogelijk zal ik er toch eens aan moeten geloven om een wals te leren. Wie weet.

comments

Balfolk en Logaroo

Thu, 09 Mar 2023 21:18:05 GMT

Gisterenavond was het weer tijd voor een rondje op de dansvloer. Gelukkig kon ik een ritje regelen met Leandra want het natte-sneeuwde behoorlijk en het was koud genoeg. Eenmaal in Café Wilhelmina was het snel lekker warm. Het was een stuk rustiger dan vorige maand voor Androneda maar ik heb me zeker niet verveeld.

Ik miste een deel van de uitleg, dus ik heb de bourrée in twee maar half meegekregen, maar gelukkig was er ook de officiële uitleg voor de Scottish. Die had ik vorige maand ook geobserveerd en leek simpel genoeg en hij ging me niet slecht af.

Logaroo is een leuk duo. De accordeonist speelde vlijtig op zijn accordeon en kreeg er af en toe geluid uit alsof het een Jimi Hendrix solo was. En de scottishes die ze speelden hadden een lekker braziliaans / strandgevoel vibe, wat echt welkom was op die gure koude sneeuwachtige avond.

Ik heb veel gedanst. Er was een tovercirkel en een jig (yay on both!) en er werden een aantal bourrées gespeeld. Ik heb wel vier scottishes gedanst! Eerst schakelde mijn stijldansbrein nog wel eens over naar een jive (waarom slome stap-stap-stap-stap passen doen als je gewoon de dubbele pas kan blijven doen!?) maar gelukkig zat het ritme er aan het einde van de avond goed in. Ik kreeg ook complimenten van Vincent; Ik zei dat ik het jammer vond dat ik niet beter op zijn ritme de mazurka had gedanst tijdens Androneda, maar Vincent zei juist dat het fijn was dat ik heel goed in de maat zat. En dat mijn stijldanservaring echt nog wel zijn vruchten zou gaan afwerpen.

Voorlopig moet ik nog ernstig de houding die er ooit in gehamerd is eruit slaan. Deze keer kon ik al wat makkelijker mijn hoofd draaien in plaats van die maar krampachtig naar links gedraaid houden en ook het stramme frame van het stijldansen kon ik beter loslaten. Wel zitten mijn heupen nog behoorlijk vast, maar dat komt vast ook wel goed met meer oefening.
Het is nog wel heel erg wennen aan het in je hoofd meetellen met welke pasjes je moet doen. Dat heb ik al in geen jaren nodig gehad, maar het helpt echt. Toch moet ik vaak nog wel even zien welke pasjes ook alweer bij welke dans horen, voordat ik weet welke dans er bij welke pasjes horen. (....eh...ja.)

Het was ook een kleine gok met de schoenen. Vorige maand had ik schoenen aan die net een half maatje te groot zijn. Op het atelier heb ik daar geen last van, maar met dansen bleek ik net af en toe naast mijn steunzool te gaan staan met mijn kleine teen. Deze keer had ik laarsjes met een lage hak aangedaan die officiëel nog niet eens ingelopen zijn, zo nieuw zijn ze. Tot mijn grote verbazing ging dat bijzonder goed. Ik kon mijn voetzolen goed voelen aan het einde van de avond en dacht dat ik een setje blaren onder mijn tenen zou gaan krijgen, maar vanochtend was daar al niets meer van te voelen. Wel heb ik vandaag een stijve rechterknie, dus mijn lijf moet nog wel even wennen aan het dansen. En deze laarsjes doen het bijzonder goed onder een jurkje.

Het is wel echt heel heerlijk om weer te kunnen dansen en ik vond dat er weer fijne mensen waren. Ik heb ook heerlijk leider/volger afgewisseld met Maartje in een mazurka, en dat was een fijn experiment. Volgende maand graag nog meer van dit alles.

comments

Balfolk en Androneda

Fri, 10 Feb 2023 20:59:39 GMT

Waarom beginnen mijn verhalen altijd met een heeeeeeel lang verhaal?

Ik volg Lenny's blog al jaren en jaren en wij gingen naar K's Choice omdat Lenny vertelde dat ze mee mocht zingen in het achtergrondkoor en er nog kaartjes beschikbaar waren. Yay! Op de avond zelf was ik druk bezig met foto's en filmpjes maken van het optreden en daarna waren we vooral aan het vergeten dat de band misschien wel bij de merch stand kwam staan omdat we Lenny graag even wilden zien.
Lenny vertelde dat zij met haar band Androneda zou gaan optreden in Eindhoven. Leuk! Dat zou voor mij een perfect excuus zijn om eens te gaan snuffelen aan balfolk.

Maarja, ik wilde natuurlijk niet op de avond zelf op komen draven en als complete noob op de dansvloer staan. Het plan was daarom om in januari al eens naar een Balfolk avond te gaan om "de dansen te leren" zodat ik bij het optreden van Androneda alles al onder de knie zou hebben.
Maar in januari had ik een luchtweginfectie (LarpCrud) opgelopen en zelfs naar het werk fietsen in de koude buitenlucht deed me flink hoesten. Ik vind het niet netjes om dan een heel café een goede reden te geven om met een wattenstaafje in hun neus te gaan roeren. Het was geen corona, maar als ze ook gaan hoesten na zo'n avondje dansen met mij, moeten ze wel een test doen. Dus in januari bleef ik thuis.

Goed, enfin, anyway.
Daar gingen we dan, op de avond in kwestie. De dansen had ik nog niet geleerd en hopelijk zou de instructie vooraf dat euvel rectificeren. Ik was op tijd aanwezig en ik had in de Whatsapp groep van Emphebion voorzichtig gevraagd of er nog bekenden zouden zijn. Ik had niet zo'n zin om een café binnen te lopen en geen levende ziel te kennen.

Gelukkig herkende ik direct bij binnenkomst iemand -- nota bene een medetuinder van de volkstuin! Niet lang daarna kwamen de eerste larpers binnenlopen. Eindhoven heeft een actieve roleplay vereniging vanuit de universiteit (the Knights of the Kitchen Table) en daardoor ook een hoog gehalte larpers. De Little Emphebion Whatsapp groep heeft NEGENTIEN gebruikers!

De instructie ging gesmeerd en we begonnen met de Andro.
Ugh, de Andro. Die had ik wel gezien, en ik had er geen hoge dunk van. Beetje roeien met je armen en stappen-stappen opzij. Nou, leuk hoor.
We oefenden het roeien. We oefenden het stappen. En toen moesten we allebei tegelijk doen en deed mijn hoofd ERROR. Ik wist al dat ik de Andro niet leuk zou vinden, maar ik had niet verwacht dat het om deze reden zou zijn.
We leerden ook een Mazurka en de Tovercirkel. En toen was het de hoogste tijd voor Andromeda om muziek te maken.

En ik heb veel op de vloer gestaan! Er kwamen meerdere lieve mensen me vragen om te dansen en ondanks dat ik uit de Tovercirkel ben gevlucht omdat ik nooit snap wie er leidt en wie er volgt, heb ik het hartstikke naar mijn zin gehad. Arjan en ik keken de kunst van de zijlijn af terwijl er op de vloer een Scottish gedanst werd (seems do-able) en ik werd een jig mee in gevraagd, die boven verwachting goed ging. Mogelijk dat ik die al eens gedanst heb. Ik danste een mazurka met Vincent en eentje met Alwin, en een wals met Maartje. Het was leuk!

Op beurzen had ik nooit tijd om mee te doen met de balfolk workshops maar omdat standhoudersplekken op de meeste beurzen gewoon echt niet te betalen zijn, en ik het veel te druk heb met maatwerk om mijn eigen collectie te naaien, komt dit allemaal prima uit. Het plan voor 2023 is wel naar beurzen gaan, maar niet als standhouder, en lekker dansen, of zoiets.

Voor ik het wist was het elf uur en werd het hoog tijd om terug naar huis te fietsen. Omdat ik natuurlijk flink warm gedanst was had ik het helemaal niet koud op de fiets terug, en dat geeft hoop voor meer gepaste kleding voor volgende keer. Een wollen trui is leuk maar die heb ik alleen tijdens de introductie gedragen.
Uiteindelijk heb ik Lenny bijna niet gesproken, maar ik kan wel stellen dat ik genoten heb van hun zeer danswaardige muziek.
Zogauw mijn blaren weer een beetje genezen zijn ga ik graag weer!

comments